Του Ιάσονα Θεριού
Και πώς να σταματήσει να πιστεύει;
Δεν σταμάτησε να πιστεύει στα πιο δύσκολα, όταν ως 15χρονο παιδαρέλι παρακαλούσε -με το περίφημο, πια, γράμμα του- τον ήρωά του να μην αφήσει την Αργεντινή.
Τώρα, ο Έντσο Φερνάντες έγινε ο ήρωας του ήρωά του. Πήρε την σκυτάλη από εκείνον και υπέγραψε την τρελή-τρελή πρόκριση της Αργεντινής στα προημιτελικά του Μουντιάλ 2026. «Ευχαριστώ και συγγνώμη», έγραψε για κλείσιμο στον Μέσι σε εκείνο το γράμμα. Και ακόμα μια «συγγνώμη» όφειλε σε αυτόν, στον λαό της Αργεντινής και κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό και ενάντια στους Αιγυπτίους.
Η Αίγυπτος στο ξέφωτο κι από εκεί στην περιοχή. Ο Έντσο τρώει την ντρίμπλα του Χασάν χωρίς την παραμικρή αντίδραση, η Αργεντινή βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Και, όταν ισορροπεί ξανά, το υπόσχεται πως αυτός θα την κάνει τη διαφορά. Το χρωστά στον εαυτό του, στον λαό της «Albiceleste», στον ήρωά του.
Στις καθυστερήσεις, από τη μια άκρη του γηπέδου στην άλλη και από εκεί στον αέρα. Χωρίς ισορροπία μα με όλη την πηγαία ανάγκη για αυτό το γκολ. Για αυτή την απίθανη κεφαλιά στην ανάποδη κίνηση του -επί ώρα Σούπερμαν- Σουμπίρ.
Λίγες στιγμές μετά διαλύεται, με κάποιον τρόπο που μόνο το ποδόσφαιρο μπορεί να εξηγήσει, οδύρεται ευτυχισμένα. Ο Έντσο κλαίει στην αγκαλιά του Μέσι. Κλαίει σαν να έχασε. Μα έχει μόλις νικήσει. Περισσότερα από ένα παιχνίδι. Έχει μόλις λυτρωθεί. Και ζει κάτι που εκείνος ο 15χρονος θα δυσκολευόταν μέχρι και να ονειρευτεί.
Πηγή: Athletestories
