Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Το πρόγραμμα θέλησε να ξεκινήσουν απόψε τις υποχρεώσεις της οι δυο φιναλίστ του προηγούμενου μουντιάλ. Οι Γάλλοι και οι Αργεντινοί δεν είναι στον ίδιο όμιλο, αλλά έχουν ένα κοινό σημείο. Ο κόσμος τους κοιτάζει με ενδιαφέρον γιατί μεταξύ άλλων κουβαλάνε τα πιο ενδιαφέροντα αινίγματα. Οι Γάλλοι εξαρτώνται από τον ΕμΠαπέ και ελπίζουν αυτός να έχει ωριμάσει. Και στην Αργεντινή θα δούμε αν ο Μέσι νίκησε το χρόνο. Φύγαμε.
Ο Ντιντιέ Ντεσάν προπονεί τη Γαλλία από το 2012. Έφτασε στον τελικό του Euro του 2016, κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, έφτασε στον τελικό του μουντιάλ του 2022 και έχασε στα ημιτελικά του Euro του 2024 από την Ισπανία που το κέρδισε. Με αυτά τα αποτελέσματα ο Ντεσάν έπρεπε να λατρεύεται. Αλλά οι Γάλλοι γκρινιάζουν χωρίς να καταλαβαίνουν το είδος της δυσκολίας της δουλειάς του. Η Γαλλία έχασε το τελευταίο φιλικό πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο με 1-2 από την Ακτή Ελεφαντοστού. Στο δεύτερο ημίχρονο, όταν ο Ντεσάν πειραματίστηκε περισσότερο κάνοντας αλλαγές διάταξης που δεν συνηθίζει (η Γαλλία έπαιξε 4-4-2 με δύο φορ, τον Τουράμ και τον Ματέτα) φάνηκε παθητική και εύθραυστη στην άμυνα. Το ματς ήταν «μια προειδοποίηση για τις δυσκολίες που περιμένουν τον Ντεσάν στις ΗΠΑ» σύμφωνα με την L’Equipe. Η δέσμευση του προπονητή πως θα φύγει μετά το μουντιάλ ό,τι και να γίνει δεν εκτόνωσε τίποτα. Η Γαλλία ξεκινά απόψε κόντρα στην Σενεγάλη και ο προπονητής της που τρέχει τον καλύτερο κύκλο αποτελεσμάτων έχει πίεση για ένα απλό λόγο: γιατί είναι αδύνατον να χωρέσει στην ενδεκάδα όλους τους σπουδαίους παίκτες που έχει: κυρίως τους κυνηγούς.
Έναν αλλά καλό
Ας μην το θεωρητικοποιούμε, ας το δούμε. Ο Ντεσάν, όπως φαίνεται, έχει αποφασίσει να παίξει με τέσσερις επιθετικούς παίκτες, κι αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να αφήσει στον πάγκο έναν από τους Εμπαπέ, Ντεμπελέ, Ολίσε, Ντουέ και Τσέρκι, εκτός από τους Μπαρκόλα, Μάρκους Τουράμ, Ματετά και Ακλιούς που δεν χωράνε έτσι κι αλλιώς. Όπως είναι κατανοητό θα μείνει έξω ή ο Τσερκι η ο Ντουέ. Που παραφράζοντας την γνωστή έκφραση, αν κάτι δεν πάει καλά αυτό σημαίνει πως ο Ντεσάν ξεκινά «με ένα λάθος από τα αποδυτήρια». Και γιατί και οι δυο αυτοί σε όλες τις ομάδες θα ήταν αναντικατάστατοι. Από παιχνίδι σε παιχνίδι, ο Τσέρκι μοιάζει ολοένα και πιο πολύ κεντρικός μέσος που η Εθνική Γαλλίας περίμενε για να την κάνει πιο απρόβλεπτη ενώ πλέον δείχνει και τις ικανότητές του στο γκολ. Από την πλευρά του, ο Ντουέ, ο οποίος ξεκινάει στα δεξιά συνήθως, είναι το παιδί θαύμα της Παρί Σεν Ζερμέν. Που δεν είναι η πρωταθλήτρια Γαλλίας αλλά η δυο φορές σερί πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Και μετά υπάρχει και το ζήτημα της ισορροπίας. Πίσω από την επιθετική τετράδα, θα πρέπει να υπάρχουν δύο μέσοι. Ο Τσουαμενί φαίνεται ο πιο κατάλληλος και ο Καντέ είναι ο προτιμώμενος του προπονητή. Αλλά στη Γαλλία, πιέζουν για να παίξει ο Ζαΐρ-Εμερί, θυμίζοντας πως ο Τσουαμενί έχει κάνει κακή σεζόν και ότι ο Καντέ που τσακώθηκε σε απευθείας μετάδοση με τον ΕμΠαπέ στο τελευταίο φιλικό έχει μεγαλώσει. Κι αν νομίζετε ότι τουλάχιστον στην άμυνα τα πράγματα είναι απλά κάνετε λάθος. Στην άμυνα, ο Ντεσάν θα πρέπει να επιλέξει δυο ανάμεσα στους Σαλίμπα, Ουπαμεκάνο και Κονατέ, στους οποίους προστέθηκε και ο Λακρουά της Κρίσταλ Πάλας που διεκδικεί χρόνο συμμετοχής. Και για τα πλάγια υπάρχουν ο Μαλο Γκούστο και ο Κουντέ στα δεξιά και ο Ντιν και ο Τέο Ερνάντεζ στα αριστερά: κι εδώ όποιον κι αν διαλέξει ο Ντεσάν, αν δεν κερδίσει θα έχει κάνει λάθος! Και για να γίνουν όλα δυσκολότερα στους Γάλλους έτυχαν κι αντίπαλοι σπουδαίοι στον όμιλο: όχι ομάδες που είναι συνηθισμένες να περιμένουν αλλά ομάδες με φιλοδοξίες. Κι έτσι στα ερωτηματικά για τις επιλογές του Ντεσάν προστέθηκαν και απορίες σχετικά με την ίδια την τακτική υπόσταση της ομάδας. Πώς θα αμυνθεί απόψε παίζοντας 4-2-1-3 απέναντι στην ταχύτητα και τη δημιουργικότητα της Σενεγάλης που ειδικά στα άκρα με τους Τζάκσον και Μανέ είναι εξαιρετική; Και τι ακριβώς θα κάνει απέναντι στον Χάλαντ και τους υπόλοιπους Νορβηγούς που χτίζουν δυναμικές επιθέσεις; Αυτό για την ώρα βέβαια δεν απασχολεί κανένα. Τι απασχολεί; Ο ελέφαντας στο δωμάτιο που λέγεται ΕμΠαπέ. Η εντύπωση που έχω είναι ότι οι Γάλλοι συζητάνε για τις επιλογές του προπονητή τους για να αποφύγουν το μεγάλο ερωτηματικό που συνοδεύει το πιο μεγάλο αστέρι τους. Αυτό είναι ένα τουρνουά που ο ΕμΠαπέ πρέπει να το κερδίσει σηκώνοντας την ομάδα στις πλάτες του. Στα 17 του κέρδισε το μουντιάλ στην Ρωσία αλλά τότε οι ηγέτες ήταν άλλοι. Εκτοτε έκανε καλά και λιγότερο καλά τουρνουά αλλά τίτλο δεν κέρδισε. Όχι με την Εθνική Γαλλίας αλλά ούτε και με την Ρεάλ.
Οι Γάλλοι πρέπει να κερδίσουν την Σενεγάλοι για να αποφύγουν γκρίνιες που υποβόσκουν. Αλλά και γιατί οι Νορβηγοί του Χάλαντ θα ξεκινήσουν λογικά με νίκη κόντρα στο Ιράκ. Κι ο Ντεσάν ξέρει πως χωρίς πρωτιά στον όμιλο όλα θα γίνουν ιδιαιτέρως περίπλοκα. Αυτή του την γνώση δεν την αμφισβητεί κανείς.
Ο Μέσι και όλοι οι άλλοι
Τι έχει κάνει τα τέσσερα τελευταία χρόνια και μετά το μουντιάλ του Κατάρ ο Λίο Μέσι; Στην Αργεντινή λένε προετοιμασία για το επόμενο. Η Αργεντινή ξεκινά απόψε με αντίπαλο την και τα μάτια θα είναι στον αρχηγό της. Δίνει το παρών σε έκτο μουντιάλ, φτάνει τις 26 συμμετοχές σε τελική φάση, σε λίγο συμπληρώνει τις 200 συμμετοχές με την φανέλα της Εθνικής Αργεντινής: ασύλληπτα πράγματα. Η Αργεντινή φιλοξενείται σε ένα καμπ στο Κάνσας και οι κάτοικοι της πόλης την έχουν υιοθετήσει: «δεν ξέρω αν θα αισθανθούμε ότι παίζουμε εντός έδρας κόντρα στην Αλγερία, αλλά στο Κάνσας σίγουρα νιώθουμε ότι βρισκόμαστε στην Αργεντινή» είπε ο κόουτς Σκαλόνι που δηλώνει αισιόδοξος. Η ομάδα του έφτασε στις ΗΠΑ με δέκα τραυματίες, η συμμετοχή του τερματοφύλακα Μαρτίνεζ επιβεβαιώθηκε χθες, το γκρουπ των ηρώων πρωταθλητών κόσμου δεν έχει ανανεωθεί, η ομάδα είναι γεμάτη μεγάλα παιδιά: νέα αστέρια ο Σιμεόνε, ο Νίκο Παζ, ο Νίκο Γκονζάλες και ο Αλμάντα, κανείς δεν βρίσκει συχνά θέση στην ενδεκάδα. Αλλά υπάρχει ο Μέσι. Δηλαδή η πίστη πως όλα γίνονται. Η χρονιά του στο ΜLS δεν ήταν ούτε κακή, ούτε σούπερ: ήταν μια χρονιά προετοιμασίας όμως ή απλά μια χρονιά που τα χρόνια άρχισαν να φαίνονται; Κι αν φάνηκαν στο MLS πως δεν θα τον βαρύνουν σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο κομμάτι σκληρότερο από αυτό που στο Κατάρ κέρδισε; Κι αν αυτόν τον βαρύνουν, μπορούν ο Λαουτάρο κι ο Αλβαρεθ να παίξουν λίγο παραπάνω για αυτόν;
Οι Αργεντίνοι δημοσιογράφοι πάντως δεν φοβούνται. Σε όσους τους λένε ότι η Αλγερία μοιάζει με την Σαουδική Αραβία που κέρδισε την Αργεντινή στο Κατάρ απαντούν πως μετά από έκείνη την ήττα ο Σκαλόνι άλλαξε επτά παίκτες στην ενδεκάδα και η Αργεντινή πήρε το κύπελλο.
Στο άλλο ματς του ομίλου στις 7 τα χαράματα η Αυστρία παίζει με την Ιορδανία. Βρε που μπλέξαμε…
Πηγή: Karpetshow
