Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Το εντυπωσιακό με τον ΠΑΟΚ το βράδυ της Τετάρτης ήταν ότι έπαιξε ποδόσφαιρο περίπου 20 με 30 λεπτά. Στα τέλη των δυο ημιχρόνων. Τόσα του αρκούσαν για να βάλει τέσσερα γκολ σχεδόν από τη μικρή περιοχή, να χάσει δυο πέναλτι, να έχει ένα δοκάρι (πάλι στα όρια της μικρής περιοχής) και να χάσει άλλες δυο – τρεις μεγάλες ευκαιρίες.
Ο ΟΦΗ έμοιαζε σε μεγάλα διαστήματα να στέκεται καλά, να ισορροπεί, σχεδόν να ελέγχει το ματς. Και μετά ερχόταν η καταιγίδα. Έτσι είναι ο φετινός ΠΑΟΚ. Όταν βρίσκει ρυθμό, γίνεται ένα αγωνιστικό τσουνάμι που παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του.
Αν πρέπει κάποιος να γκρινιάξει για κάτι, διότι ΠΑΟΚ είσαι, λίγη γκρίνια, επιβάλλεται, αυτό αφορά στο γεγονός ότι μπαίνει στα παιχνίδια του κάπως νωθρά. Συνέβη στην Τρίπολη, συνέβη και με την Κηφισιά, συνέβη και με τον ΟΦΗ. Βέβαια η συνέχεια υπήρξε σαρρωτική, ωστόσο θα υπάρξουν και περιπτώσεις που θα το πληρώσει.
Διότι παρά τα δικαιολογημένα καλά λόγια που όλοι γράφουν πλέον για τον ΠΑΟΚ, παρά το γεγονός ότι έχει την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος και δημιουργεί μακράν του δεύτερου τις πιο επικίνδυνες τελικές, τα πραγματικά δύσκολα ξεκινούν τώρα.
Αρχής γενομένης από το ντέρμπι με τον πληγωμένο Άρη στο άδειο “Βικελίδης” , ο ΠΑΟΚ μπαίνει στο πιο κρίσιμο κομμάτι της χρονιάς. Μέχρι και τα πλέι – οφ έχει ελάχιστα έως καθόλου περιθώρια χαλάρωσης και αυτοθαυμασμού. Ο Ράζβαν Λουτσέσκου το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Ο Ρουμάνος χαμογελά, χαίρεται το δημιούργημά του, συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα διαχείρισης έμψυχου δυναμικού (χθες έβαλε τον Μάρκος Αντώνιο σε θέση “10” και ο Βραζιλιάνος σκόραρε κιόλας) αλλά ταυτόχρονα είναι και εκείνος που τους κρατά όλους προσγειωμένους.
Για εκείνον το “game by game” είναι ο μοναδικός τρόπος προς την επιτυχία.
Κι ας κρατήσουν οι άλλοι για τον εαυτό τους τον ρόλο του φαβορί.
Υ.Γ. Οι δηλώσεις του Πέπε Μελ ότι ο ΟΦΗ δεν ήταν κακός ακούστηκαν εκτός τόπου και χρόνου. Μετά από ξεγυρισμένη τεσσάρα και εννιά ματς χωρίς νίκη, είναι λογικό ο κόσμος να μην πείθεται ότι κάτι καλό πάει να γίνει και ότι σε κομμάτια του παιχνιδιού ο ΟΦΗ προοδεύει.
Προσωπικά είδα μια ομάδα που όντως είχε καλά διαστήματα, με ωραία κυκλοφορία και σωστή πίεση ψηλά. Προφανώς αυτός ο ΟΦΗ, με τόσους κενούς χώρους στην πλάτη του, δεν μπορεί να παίξει αυτόν τον ΠΑΟΚ. Και τούτο είναι που με προβληματίζει: Άραγε κάνει σωστά ο Ισπανός που προσπαθεί να εμφυσήσει περισσότερο επιθετική νοοτροπία στην ομάδα του ή επιβαρύνει κι άλλο με τις επιλογές του την ήδη επιβαρυμμένη ψυχολογία των παικτών του;
Δεν ξέρω. Ξέρω μόνο ότι ο ΟΦΗ είναι από τις ομάδες που βγαίνουν ωφελημένες από την απουσία του -οργισμένου – κόσμου του αυτήν την χρονική στιγμή.
Πηγή: Nova Sports
