Επιλογή Σελίδας

Του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Το γκολ της Ελβετίας, που ήρθε από πέναλτι, για το οποίο ποτέ δεν είδαμε replay ότι ο παίκτης ήταν καλυμμένος, ήταν ακόμα μία μικρή σταγόνα σε ένα ήδη ξεχειλισμένο ποτήρι αναξιοπιστίας μέχρι τώρα σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, μας καλεί να «εμπιστευτούμε» τον θεσμό και τον ίδιο. Πώς, όμως, να εμπιστευτεί κανείς αυτόν τον άνθρωπο;

«Εμπιστευτείτε μας» λέει ο Ινφαντίνο, όπως άλλωστε και ο λύκος που φυλούσε τα πρόβατα!

Ο Ινφαντίνο, που έγινε πρόεδρος μετά το σκάνδαλο Μπλάτερ, έχει από το 2018 και μετά κάθε κίνηση να συνοδεύεται από σκιές, υποψίες και ξεκάθαρη προτεραιότητα στην εξουσία! 

Ο Ελβετός δικηγόρος που κάποτε παρουσιαζόταν ως «καλό παιδί» της UEFA δίπλα στον Πλατινί, έχει μετατραπεί σε άτυπο δικτάτορα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που χαϊδεύει αυταρχικούς ηγέτες και θυσιάζει την αξιοπρέπεια του παιχνιδιού. Προσέξτε, δε λέω πως κάποτε ήταν καλύτερο το παιχνίδι και πολύ πιο αγνό και ρομαντικό που νομίζουν κάποιοι, γιατί ποτέ δεν ήταν. Το ποδόσφαιρο από τη φύση του το χρησιμοποίησαν όλοι, από τον Μουσολίνι στη δεκαετία του ΄30, τον Φράνκο στη δεκαετία του ‘50, Αφρικανοί και λατινοαμερικάνοι δικτάτορες στη δεκαετία του ΄60 και το ’70, προεξάρχοντος του περίφημου Βιδέλα στην Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, και πάει λέγοντας. Ούτε η προκάτοχη κατάσταση από τον Ινφαντίνο ήταν καλύτερη με τον Μπλάτερ, ούτε με τον Χαβελάνζε νωρίτερα, ούτε ακόμα και με τον Σερ Στάνλεϊ Ράους προ του 1974.

Όμως, οι πρόσφατες εξελίξεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 στις ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό είναι χαρακτηριστικές. Ο Σομαλός διαιτητής, Αρτάν Ομάρ, ένας από τους κορυφαίους του κόσμου και δεδομένα το νούμερο «1» της Αφρικής, του αρνήθηκε η είσοδος στις ΗΠΑ παρά την  έγκυρη  βίζα του. Η FIFA ως Πόντιος Πιλάτος ένιψε τας χείρας: «Δυστυχώς, δεν ελέγχουμε τα πάντα. Chill, relax», ήταν η απάντηση του Ινφαντίνο, λες και το ζήτημα είναι ασήμαντο. Ένας εξαιρετικός  διαιτητής αποκλείστηκε χωρίς επαρκή εξήγηση, και ο πρόεδρος της FIFA απλά μας ζητάει να … χαλαρώσουμε.

Παρόμοια, η εθνική ομάδα του Ιράν που η χώρα είναι σε πόλεμο με τις ΗΠΑ αναγκάστηκε να μεταφέρει το προπονητικό της κέντρο από  στη Τιχουάνα του Μεξικού, λόγω προβλημάτων με βίζες για στελέχη της. Οι παίκτες θα ταξιδεύουν μόνο για τους αγώνες, ενώ πολλοί Ιρανοί φίλαθλοι και δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν εμπόδια. Η FIFA «ενέκρινε» τη μετακίνηση, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ομαλή συμμετοχή – αποτέλεσμα μιας διοργάνωσης που μαστίζεται από πολιτικές εντάσεις και περιορισμούς.

Χιλιάδες κάτοχοι εισιτηρίων από χώρες όπως Σενεγάλη, Ακτή Ελεφαντοστού, Μαρόκο και άλλες αντιμετωπίζουν απορρίψεις βίζας ή καθυστερήσεις, παρά τις υποσχέσεις της FIFA. Τα γήπεδα κινδυνεύουν να έχουν πολλές  κενές θέσεις, ενώ οι τιμές των εισιτηρίων είναι αστρονομικές.

Η FIFA  υπερασπίζεται τα έσοδα και την «ασφάλεια», αλλά αγνοεί την ουσία: το Παγκόσμιο Κύπελλο ιστορικά ανήκει στους φιλάθλους, όχι σε εταιρείες και πολιτικούς.

Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Από τους εναγκαλισμούς με τον Πούτιν (και το μετάλλιο Φιλίας από τη Ρωσία) μέχρι την αβίαστη υπεράσπιση του Κατάρ το 2022 – παρά τους θανάτους εργατών και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων – και την προσέγγιση με τη Σαουδική Αραβία για το 2034, ο Ινφαντίνο χτίζει σχέσεις με αμφιλεγόμενα καθεστώτα. Η απονομή «βραβείου ειρήνης» στον Ντόναλντ Τραμπ ήταν κερασάκι στην τούρτα: μια πρωτοφανής πολιτική χειρονομία που παραβιάζει την ουδετερότητα της FIFA και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις ακόμα και από Ομοσπονδίες.

Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε διαφάνεια μετά τα σκάνδαλα Μπλάτερ, εμπλέκεται στα Panama Papers, αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας και μετατρέπει τη FIFA σε προσωπική του αυτοκρατορία.

Η επέκταση του Μουντιάλ σε 48 ομάδες φέρνει έσοδα, αλλά και περισσότερη εμπορευματοποίηση, υπερκόπωση παικτών και αμφίβολη ποιότητα.

Η «κακή παρουσία» του Ινφαντίνο  δεν είναι απλά κάποια λάθη. Είναι συστηματική και στοχευμένη προτεραιότητα στην εξουσία, τα λεφτά και τις προσωπικές σχέσεις με ισχυρούς, εις βάρος της ισότητας και της ισονομίας. . Το ποδόσφαιρο αξίζει κάτι καλύτερο. Οι φίλαθλοι δεν χρειάζεται να «χαλαρώσουν» – χρειάζεται να απαιτήσουν λογοδοσία. Μέχρι τότε, η σκιά θα συνεχίσει να καλύπτει το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του πλανήτη.

Και τώρα μας ζητάει ο Ινφαντίνο να τον εμπιστευτούμε, όπως θα ζητούσε ο λύκος εμπιστοσύνη από τα πρόβατα αφού τον έβαλαν να τα φυλάξει!

Πηγή: England365