Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Δεν είναι η πρώτη φορά που μια ΠΑΕ – στην προκειμένη περίπτωση ο Ολυμπιακός – ζητά να παραδοθεί η ευθύνη λειτουργίας του ελληνικού ποδοσφαίρου σε ξένους για να λυτρωθεί και να εξυγιανθεί. Παραδοσιακή πατροπαράδοτη συνταγή όλων των μεγάλων του ποδοσφαίρου μας: Έχουμε τον έλεγχο της ΕΠΟ; Εμπιστοσύνη στα… ελληνικά χέρια! Χάνουμε τον έλεγχο της ΕΠΟ; Επειγόντως το ποδόσφαιρο στα χέρια των ξένων…
Είναι τόσο… κουραστικό το ίδιο γαϊτανάκι, που ειλικρινά δεν μπαίνω καν στον κόπο να το σχολιάσω. Αντίθετα, δεν σας κρύβω ότι η υποκρισία που ζούμε εδώ και χρόνια έχει γίνει πλέον εξαντλητική και ανυπόφορη για κάθε υγιή φίλαθλο και κάθε επαγγελματία που ασχολήθηκε με το χώρο απλά επειδή ήταν ερωτευμένος με τον αθλητισμό. Βλέπετε, η υποκρισία είναι πολλές φορές χειρότερη και από το ψέμα!
Για να μην κοροϊδεύουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας: Όχι ξένοι, ακόμη και… εξωγήινοι να εμφανιστούν στο Γουδί για να αναλάβουν τις τύχες του ελληνικού ποδοσφαίρου, θα εγκαταλείψουν άπραγοι και αηδιασμένοι τον πλανήτη, όσο οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ΠΑΕ του ποδοσφαίρου μας αδυνατούν να επιβάλλουν στοιχειώδεις κανόνες “fair play” αφήνοντας στο παρασκήνιο τις όποιες πολιτικές, οικονομικές, επιχειρηματικές ή άλλου είδους προσωπικές διαμάχες, ούτε ο… ΕΤ, ούτε οι εξωγήινοι από τη «Μέρα Ανεξαρτησίας», μπορούν να μας σώσουν!
Μόνο όταν βρεθούν τέσσερις ιδιοκτήτες ΑΕΚ, Ολυμπιακού, ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκού να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να επιβάλλουν στοιχειώδεις κανόνες υγιούς άμιλλας (τουλάχιστον σε ότι αφορά το προσκήνιο) μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.
Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε απλά… τραπουλόχαρτα σε μια παρτίδα πόκερ. Παράγοντες, πρόεδροι, αντιπρόεδροι, στελέχη, διευθυντές επικοινωνίας, δημοσιογράφοι, οπαδοί, «εκτελεστικά όργανα» (βάλτε όποιο όνομα θέλετε στην κάθε κατηγορία). Τους κανόνες της παρτίδας τους ορίζουν τα μεγάλα αφεντικά, οι μεγάλοι παίκτες.
Όσο λοιπόν…
- Υπάρχουν αφεντικά που χρησιμοποιούν το ποδόσφαιρο για να επηρεάζουν μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης προκειμένου να αποκομίσουν μεγαλύτερη κοινωνική ισχύ…
- Υπάρχουν εφοπλιστές και επιχειρηματίες που δεν διοικούν τις ΠΑΕ με τους κανόνες και το σκεπτικό που διοικούν κάθε άλλη εταιρία τους…
- Οι εκλογές της ΕΠΟ μετατρέπονται σε… δημοπρασία του Οίκου Σόθμπις με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους προέδρους των ΠΑΕ που θέλουν να την ελέγχουν και… εκτελεστικά τους όργανα παραγοντίσκους – προέδρους Ενώσεων ικανούς να πουλήσουν και τη μάνα τους για να δέσουν στο άρμα οποιουδήποτε ισχυρού…
- Η ελληνική διαιτησία δεν γίνεται επαγγελματική, ακριβώς για να είναι ελεγχόμενη…
- H χυδαιολογία, οι προσβολές και οι ύβρεις παραμένουν βασικά όπλα στην επικοινωνία των περισσότερων ΠΑΕ…
- Oι παράγοντες… στρατολογούν «δημοσιογράφους» για να εκτελούν συμβόλαια, μπολιάζοντας καθημερινά με δηλητήριο τις σκέψεις φιλάθλων.
- Οι ΠΑΕ ενδιαφέρονται περισσότερο για την άποψη χούλιγκαν, και λιγότερο για αυτή των υγιών φιλάθλων…
- Ο όρος «μεταφορά φιλάθλων» μεταφράζεται από τα ίδια τα αφεντικά των ΠΑΕ σε «μεταφορά οργανωμένων στρατών»…
- Τα αφεντικά των ΠΑΕ χρηματοδοτούν καμπάνιες βουλευτών ή και ολόκληρων κομμάτων με αποτέλεσμα ακόμη και το ελληνικό κοινοβούλιο να μετατρέπεται σε… γκέτο χουλιγκάνων…
- Το μίσος ενός προέδρου για τον άλλον είναι τόσο μεγάλο που αδυνατούν να καθίσουν δίπλα – δίπλα στις εξέδρες των επισήμων…
- Οι ίδιοι οι πρόεδροι μετατρέπουν τις ΠΑΕ και τα γήπεδά τους σε άσυλα μπράβων…
- Οι ίδιοι οι πρόεδροι προσπαθούν να επηρεάσουν αποφάσεις της Δικαιοσύνης…
Σε απλά ελληνικά όσο δεν υπάρχει από τα μεγάλα κεφάλια στοιχειώδης σεβασμός στους κανόνες του παιχνιδιού και στοιχειώδης σεβασμός στον υγιή φίλαθλο, ούτε ξένος, ούτε εξωγήινος δεν μπορεί να μας σώσει…
Γιατί αν ο Μαρινάκης, ο Σαββίδης, ο Μελισσανίδης, ο Γιαννακόπουλος, ο Κόκκαλης, ο Πατέρας, ο Βαρδινογιάννης (βάλτε όποιο όνομα κολοσσού θέλετε στη λίστα) αποφάσιζαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να καθαρίσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο, το έπρατταν σε μια μέρα!
Αν οι ίδιοι επέβαλαν στοιχειώδεις κανόνες «ευ αγωνίζεσθαι» στην παρτίδα τους, αν οι ίδιοι επέβαλαν την εξαφάνιση από προσώπου γης… παραγόντων που έχουν μάθει να ζουν μέσα στη γλίτσα ή διαιτητών – εκτελεστικών οργάνων, αν έπαυαν να χρηματοδοτούν «δημοσιογραφικούς στρατούς προπαγάνδας», αν οι ίδιοι επέβαλαν κανόνες ευγενούς άμιλλας και κόσμιας συμπεριφοράς σε υπαλλήλους, συνεργάτες ή στελέχη τους, και το κυριότερο αν οι ίδιοι διαχώριζαν το ποδόσφαιρο από την πολιτική και τις όποιες επιχειρηματικές τους κόντρες, να είστε σίγουροι ότι το ποδόσφαιρο θα άλλαζε μέσα σε μια νύχτα!
Δεν θέλουν, όμως. Και όσο δεν θέλουν τα μεγάλα κεφάλια να το πράξουν, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα παραμένει εγκλωβισμένο στις ορέξεις παραγόντων, διαιτητών, χουλιγκάνων, «δημοσιογράφων», που απλά δεν θα είχαν καμία απολύτως θέση σε ένα υγιές ποδόσφαιρο…
