Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Σε μια εποχή όπου τα νέα από την άρση των μέτρων περιορισμού της διασποράς του κορωνοϊού στις περισσότερες χώρες δεν είναι ενθαρρυντικά , οι Γερμανοί ξεκινούν να παίζουν ξανά μπάλα το προσεχές Σαββατοκύριακο. Θα τους παρακολουθήσουμε, όχι μόνο επειδή η έλλειψη ποδοσφαίρου μας οδήγησε να βλέπουμε φανατικά ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ, κυρίως επειδή όλοι όσοι αγαπάμε το άθλημα, θέλουμε απεγνωσμένα το εγχείρημα να πετύχει. Αν δεν πετύχει, αν δηλαδή παρουσιαστούν σε μικρό χρονικό διάστημα τόσο κρούσματα που θα οδηγήσουν σε εκ νέου διακοπή του πρωταθλήματος, τότε το μέλλον και της επόμενης ποδοσφαιρικής σεζόν θα αρχίσει να χλωμιάζει επικίνδυνα.
Σε κάθε περίπτωση, οι Γερμανοί έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν. Με άψογη οργάνωση, αυστηρά πρωτόκολλα, λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και κυρίως με συστηματική και στενή συνεργασία των εμπλεκομένων φορέων, κατέληξαν σε ένα μοντέλο, το οποίο φυσικά δεν είναι απολύτως ασφαλές, πάντως πλησιάζει προς τα εκεί, όσο περισσότερο γίνεται δεδομένων των συνθηκών.
Επιστροφή στην Ελλάδα όπου οι συζητήσεις για επανέναρξη συνεχίζονται. Πώς ακριβώς; Με αοριστίες, καχυποψία, αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα και ελάχιστο έως ανύπαρκτο πραγματικό ενδιαφέρον για το καλό του προϊόντος. Και από προτάσεις; Ο,τι συμφέρει το καθέναν.
Στο υπάρχον σκηνικό και για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, ουδεμία έκπληξη προξενεί ότι ο ΟΦΗ είναι ουσιαστικά ο μόνος που επεξεργάστηκε και κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση. Διοικούμενος από ανθρώπους του ποδοσφαίρου κυρίως, που δεν έχουν εξαρτήσεις και διαθέτουν την κοινή λογική για να αντιληφθούν ότι όσο υποβαθμίζεται το προϊόν, τόσο υποβαθμίζεται και η δική τους προσπάθεια, ο ΟΦΗ επεδίωξε να πάει την κουβέντα ένα βήμα παρακάτω.
Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τον Ηλία Πουρσανίδη και την ομάδα που τρέχει το πρότζεκτ των Κρητικών.
Δυστυχώς, δεν περιμένω και πολλά περισσότερα, αν όχι από όλους, τουλάχιστον από τους περισσότερους εκ των υπολοίπων.
Η διαρκής κόντρα, μέχρι πλήρους εξοντώσεως του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ και τούμπαλιν (το άρθρο δεν αποσκοπεί να ρίξει ευθύνες, ούτε τηρεί ίσες αποστάσεις, αυτά τα έχω γράψει έτσι κ αλλιώς πολλές φορές) έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό πόλωσης μέσα στο οποίο οι άλλες ομάδες, είτε συντάσσονται με τον ένα ή με τον άλλον, είτε λειτουργούν κατά αμυντικά, με επιφύλαξη και σίγουρα όχι δημιουργικά.
Η πρόταση του ΟΦΗ θα μπορούσε να είναι μια βάση. Για να χτιστεί κάτι γερό πάνω σε αυτήν, απαιτείται καλή συνεργασία και κυρίως καλή θέληση ανάμεσα στα μέλη του συνεταιρισμού και την πολιτεία.
Ελλείψει των παραπάνω, φοβάμαι ότι εφόσον τελικά το πρωτάθλημα επανεκκινήσει, θα επανεκκινήσει περίπου στην τύχη.
Και όλοι έχουμε καταλάβει πια ότι στην εποχή του κορωνοϊού, το να αφήνεις τα πράγματα στην τύχη, δεν είναι και η καλύτερη δυνατή επιλογή.
Υ.Γ. Δεν ξέρω κατά πόσο θα ενδιέφερε τον ίδιο, αλλά δύσκολα η Σούπερ Λίγκα θα έβρισκε καταλληλότερο πρόεδρο στο μέλλον (όταν και αν τεθεί θέμα αντικατάστασης του κ. Λυσάνδρου) από τον Ηλία Πουρσανίδη.
Πηγή: Sport DNA
