Του Μιχάλη Τσόχου
Και έφτασε εδώ που έφτασε ο Ολυμπιακός. Να μην είναι καλύτερος ούτε από τον φετινό Παναθηναϊκό των χιλίων προβλημάτων, του αποψιλωμένου ρόστερ, της έλλειψης διοίκησης, των απλήρωτων ποδοσφαιριστών. Η διαφορά κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι απλή και οφείλεται στον Μαρίνο Ουζουνίδη. Προφανώς αυτή είναι μία ειδοποιός διαφορά, δεν είναι η μόνη όμως. Η βαριά φανέλα αλλά και η ύπαρξη του Ουζουνίδη είναι αυτή που όχι απλώς έχει κρατήσει όρθιο τον Παναθηναϊκό, αλλά αγωνιστικά τον έχει και στην 5η (αν υπολογίσουμε και το -2 με το οποίο ξεκίνησε) θέση της βαθμολογίας. Την ίδια ώρα που ο Ολυμπιακός έχει ήδη αλλάξει 9 φορές προπονητή τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και καλώς ή κακώς αναζητεί τον δέκατο, αφού και τον Οσκαρ Γκαρθία είναι φανερό ότι (δικαίως ή αδίκως πλέον στον Ολυμπιακό δεν έχει σημασία) θα τον παρασύρει η λαίλαπα της αλλαγής προπονητών.
Αφήνω όμως στην άκρη την συνεχόμενη αλλαγή προπονητών και κατ’ επέκταση γυμναστών που έχουν περάσει πάνω από τα κορμιά των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και για την οποία λαίλαπα έχω αρθρογραφήσει πολλές φορές στο παρελθόν. Μάλιστα είναι αρκετές οι φορές που μέσα από αυτήν εδώ την γωνιά ανέδειξα σε πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα του Ολυμπιακού την αλλαγή προπονητών και δεν το έκανα τώρα, αλλά και τότε που ο Ολυμπιακός ήταν μόνος πρώτος και έδιωχνε τον Λεμονή για να πάρει τον Γκαρθία, σημειώνοντας ακόμη και στον τίτλο του κειμένου, ότι πρόκειται για τεράστιο ρίσκο, η χρονική στιγμή που ο Ολυμπιακός επέλεξε να το κάνει, ακόμη κι’ αν ο Καταλανός είναι ο νέος Μουρίνιο.
Οπως και να έχει νομίζω ότι ακόμη και στα μικρά παιδιά έχει γίνει αντιληπτό ότι με διαφορετικό προπονητή κάθε δύο μήνες δεν φτιάχνεις ομάδα με κανέναν τρόπο. Δεν είναι όμως το μοναδικό πρόβλημα του Ολυμπιακού αυτό. Υπάρχουν και άλλα πολλά και σημαντικά.
Ενα από αυτά είναι ότι πλέον έχει παίκτες στο ρόστερ του με φανερή την έλλειψη διάθεσης να αγωνίζονται για αυτόν. Ο Οτζίτζα για παράδειγμα δεν θέλει να είναι εδώ και περιφέρεται εντός αγωνιστικού χώρου αναγκαστικά. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα γιατί στον Ολυμπιακό αυτό δεν συνέβαινε σχεδόν ποτέ στο παρελθόν σε τέτοια κλίμακα. Οι φράσεις από τους ιθύνοντες του Ολυμπιακού “πληρώνεστε καλύτερα από όλους και πρέπει να κερδίζετε…” είναι μία αστεία αντιμετώπιση του προβλήματος, η οποία δυστυχώς αποτελεί τον κανόνα στον Ολυμπιακό. Κάθε φορά που ο Ολυμπιακός χάνει ή δεν κερδίζει κάποιος από την διοίκηση πηγαίνει στο Ρέντη και λέει “πληρώνεστε πολλά πρέπει να νικάτε…”. Αστείο!
Ο Οφόε όπου κι’ αν πάει θα πληρώνεται καλά και στην ώρα του. Και στη Ρωσία αν είχε πάει θα πληρωνόταν καλύτερα μάλιστα από τον Ολυμπιακό, αλλά τότε επέλεξε Ολυμπιακό γιατί είχε φιλοδοξία και γούσταρε να δουλέψει με τον Χάσι. Απέρριψε λοιπόν τα καλύτερα λεφτά της Κράσνονταρ για τον τον Ολυμπιακό. Σήμερα θα άφηνε τα λεφτά του Ολυμπιακού ενδεχομένως και για λιγότερα για να παίξει στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, που τον θέλει.
Το αυτό ισχύει και για αρκετούς παίκτες ακόμη που δεν τους λέει απολύτως τίποτα το “πληρώνεστε καλά και στην ώρα σας”. Αντε να το σκέφτεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού του αυτό δύο τρεις παίκτες του Ολυμπιακού, οι υπόλοιποι όχι… Ο Ολυμπιακός έχει πέσει στην παγίδα αφού πληρώνω καλά και περισσότερα από όλους στην Ελλάδα το χρέος μου ως διοίκηση το έχω κάνει και περιμένω αποτελέσματα. Προφανώς και δεν είναι έτσι.
Ο Ολυμπιακός πληρώνει άσκοπα και πληρώνει και χωρίς ίχνος σχεδίου. Αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός διαθέτει 10 στόπερ (!!!), αν δεν έχω ξεχάσει κανένα. Το οξύμωρο είναι ότι με 10 στόπερ να ανήκουν στον Ολυμπιακό αν ρωτήσεις τους φίλους του οι περισσότεροι θα σου απαντήσουν ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει στόπερ. Οι Σισέ, Ενγχελς, Μποτία, Νικολάου, είναι στην ομάδα του, οι Βούκοτιτς, Λαϊφης, Βιάνα, Ρισβάνης, Πασαλίδης και Γούτας παίζουν δανεικοί. Ποιός τους πήρε όλους αυτούς, ποιός επέλεξε όλους αυτούς και ποιός αποφάσισε ποιοι θα μείνουν στο ρόστερ και ποιοι όχι; Κάθε φορά και κάποιος άλλος. Τον έναν ο Μοντέστο, τον άλλον ο Κοβάσεβιτς, τον τρίτο ο Βρέντζος, τον τέταρτο ο Μπέντο, τον πέμπτο ο Χάσι, κ.ο.κ. Ο κάθε ένας παίρνει και από έναν. Οσοι λείπουν και παίζουν δανεικοί, όλοι όμως, κάνουν φοβερή σεζόν, όσοι είναι στον Ολυμπιακό δεν βλέπονται. Πώς γίνεται αλήθεια αυτό;
Πως γίνεται ο Βιάνα να είναι βασικός στην Μπράγκα και να θέλει να τον αγοράσει η Πόρτο, όταν από τον Ολυμπιακό έφυγε ως αστεία περίπτωση που φόρτωσε στην ομάδα ο Μπέντο; Πως γίνεται ο Λαϊφης δύο χρόνια τώρα να είναι από τους καλύτερους αμυντικούς στο Βέλγιο και να δηλώνει ότι προτιμά να μείνει στην Σταντάρ από το να γυρίσει στον Ολυμπιακό και ο σύλλογος του Βελγίου να είναι έτοιμος να πληρώσει τη ρήτρα 2,5 εκατ. ευρώ; Πώς γίνεται ο Βούκοτιτς που στον Ολυμπιακό σχεδόν δεν έπαιξε να διαπρέπει εδώ και 2 μήνες στο Καμπιονάτο με την Βερόνα και η Φιορεντίνα να τον έχει ήδη πολύ ψηλά στη λίστα της; Πως γίνεται ο Ρισβάνης να μην έχει πάρει την παραμικρή ευκαιρία στον Ολυμπιακό ενώ δύο συνεχόμενες χρονιές με Πανιώνιο και Ατρόμητο βγάζει μάτια και βοηθά στο να κάνουν φοβερή πορεία και οι δύο αυτές ομάδες;
Στον Ολυμπιακό δεν προλαβαίνεις να κριθείς και να δείξεις ως παίκτης. Η απόφαση για το αν κάνεις ή δεν κάνεις μπορεί να παρθεί σε δύο φιλικά, σε ένα επίσημο, σε μία προετοιμασία, σε έξι μήνες που έπαιξες ελάχιστα. Ετσι πολύ απλά δεν γίνεται να φτιάξεις ομάδα…
Οπως δεν γίνεται να διακριθείς στον Ολυμπιακό αν δεν πάρεις αρκετά παιχνίδια στη σειρά. Ο Τζούρτζεβιτς έχει κριθεί ως απολύτως αποτυχημένος. Ενα παιδί που έβαλε στο περσινό πρωτάθλημα 25 γκολ. Μπορεί να είναι, αλλά εκείνο που ξέρω είναι ότι στον Ολυμπιακό 3-4 ματς στη σειρά βασικός δεν έχει πάρει. Όπως δεν γίνεται να είσαι σε μία ομάδα και να βρίσκεις κίνητρα όταν ξέρεις ότι είσαι η έκτη ή η έβδομη επιλογή. Πιθανόν δεν το θυμάστε αλλά στον Ολυμπιακό ανήκει και προπονείται καθημερινά στο Ρέντη ένας ποδοσφαιριστής που τον λένε Μαρτίνς. Εχει πολύ υψηλό συμβόλαιο, το οποίο ξεπερνά σε κόστος τα 700 ή 800 χιλιάδες ευρώ ετησίως. Κανείς δεν θυμάται ότι ο Ολυμπιακός τον πληρώνει.
Ποιός όμως ενώ ο Μαρτίνς πληρώνεται, ενέκρινε την απόκτηση του Ζιλέ, όταν μάλιστα το ίδιο καλοκαίρι είχε αποκτηθεί ο Ταχτσίδης με ακριβώς τα ίδια αγωνιστικά χαρακτηριστικά και σωματικά προσόντα με τον Βέλγο μέσο; Γιατί ο τεχνικός διευθυντής που θα έπρεπε να παίρνει τέτοιου είδους αποφάσεις δεν είπε στην διοίκηση “αφήστε τον Χάσι να λέει ότι θέλει τον Ζιλέ, είναι παίκτης κόπια του Ταχτσίδη και δεν χωρά στο ρόστερ…”. Ποιός εγκρίνει την απόκτηση του Ζιλέ ακόμη κι’ αν είναι καλός παίκτης, όταν το ίδιο καλοκαίρι είχε αποκτηθεί ο Οφόε, όταν στην ομάδα υπήρχε ο Ρομαό, ο Μάρτινς, ο Ζντιέλαρ, ο Σιώπης, ο Ανδρούτσος; Πόσοι να παίξουν, πόσοι να ξεχωρίσουν, πως να ξεχωρίσουν, όταν η σεζόν ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό να έχει στο ρόστερ του 9 κεντρικά χαφ για δύο θέσεις στο 4-2-3-1!
Από τι να παρακινηθείς αν είσαι ταλέντο και θες να δείξεις όταν ξέρεις ότι είσαι σε μία ομάδα που έχει άλλους οκτώ παίκτες για τη θέση σου και όταν δεν χωράς ούτε ως αλλαγή στο προπονητικό διπλό; Γιατί σε μία τέτοια ομάδα να μην καθίσεις πάνω στο καλό συμβόλαιό σου αν είσαι Μαρτίνς και δεν είσαι Σιώπης να πεις “θέλω να πάω ξανά στον Πανιώνιο για να παίζω”.
Και πως ακριβώς να μην χαλάσει το κλίμα στα αποδυτήρια όταν αρκετοί παίκτες θα τα παρατήσουν και θα το ρίξουν στο σορολόπ, όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να παίξουν ποτέ. Και πως να κρατήσει ο προπονητής αποδυτήρια και να φτιάξει καλό κλίμα με το ένα τρίτο των παικτών που προπονεί καθημερινά, να είναι δεδομένο ότι δεν χωρούν ποτέ στις αποστολές;
Στον Ολυμπιακό αφού αναθεματίσουν διαιτητές, ΚΕΔ, Κυβερνήσεις και ότι άλλο θέλουν, μετά ας ασχοληθούν και λίγο με αυτό που λέγεται ποδόσφαιρο. Ας αποφασίσουν τι θα κάνουν με τον Γκαρθία, αν θα τον κρατήσουν, αν θα τον στηρίξουν ή αν θα τον διώξουν και θα πάρουν κάποιον άλλον και μετά ας ασχοληθούν με την ομάδα. Ας αναλάβει ένας την ευθύνη τεχνικού διευθυντή και όχι καμιά δεκαριά μαζί για να είναι εύκολη η αποφυγή ευθυνών και ας φτιάξουν ένα ρόστερ 25 παικτών που θα τους στηρίξουν και θα τους δώσουν πραγματικές ευκαιρίες.
Διαφορετικά με 35 παίκτες στο Ρέντη και άλλους 20 δανεικούς να περιμένουν στη σειρά ο Ολυμπιακός θα κάνει ξανά προετοιμασία με 40 παίκτες και θα βρεθεί πάλι με άλλους να παίζει το καλοκαίρι, με άλλους τον Σεπτέμβριο και με άλλους τον Γενάρη.
Ανάμεσα σε αυτούς τους 25 παίκτες που πρέπει να καταλήξει ο Ολυμπιακός οι Ελληνες δεν μπορεί να είναι 3-4, διότι ο χαρακτήρας της ομάδας αλλοιώνεται και φυσικά στους 25 παίκτες του ρόστερ θα πρέπει να υπάρχει απαραιτήτως μία ισορροπία. Οχι 7 στόπερ και τρία εξτρέμ, όχι 8 κεντρικά χαφ και ένας σέντερ φορ. Είναι τόσο απλό και συμβαίνει σχεδόν παγκοσμίως. Πρέπει να έχεις δύο διαφορετικές ενδεκάδες και τρεις τέσσερις ακόμη παίκτες που ιδανικό είναι να έχουν την δυνατότητα να παίζουν σε διαφορετικές θέσεις. Τέλος καλό θα είναι στο ρόστερ αυτό να υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αν έχεις τέσσερις στόπερ στο ρόστερ ας μην είναι και οι 4 πάνω από 1,90 αργοί και δεξιοπόδαροι, απλά δεν βολεύει και δεν είναι ποδοσφαιρικά ορθό.
Οταν ο Ολυμπιακός λοιπόν θα κάνει αυτά τα βασικά της ποδοσφαιρικής αλφαβήτα τότε θα μπορέσουμε να κρίνουμε και αν οι οποίοι παίκτες που έχει είναι καλοί ή κακοί. Διαφορετικά για κάθε έναν που θα φεύγει ή θα δανείζεται θα απορούμε πώς γίνεται να τα σπάει στο Καμπιονάτο όπως ο Βούκοτιτς ή να τον θέλει η Πόρτο ενώ παίζει στην Μπράγκα, όπως συμβαίνει με τον Βιάνα κ.ο.κ.
Πηγή: Gazzetta
