Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Μερικές σκηνές από το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.
- 7.500 οπαδοί του ΠΑΟΚ δημιούργησαν στην Ξάνθη ίσως την πιο όμορφη, αμιγώς ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα της χρονιάς – επί της ουσίας ήταν μια μεγάλη γιορτή που ξεκίνησε στην εθνική οδό, συνεχίστηκε στους δρόμους της πόλης και μεταφέρθηκε στις κερκίδες. Δίχως παρατράγουδα, με τρέλα, κέφι και ατελείωτη προσμονή.
- Στο Καραϊσκάκη, ο Λεονάρντο Κούτρης και ο μικρός Βασίλης έπαιξαν το πιο ωραίο 1-2 της σεζόν. Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα, όσοι είδαν την σκηνή, αντιλαμβάνονται την βαθιά ομορφιά της.
- Στην Λάρισα, ο Βαγγέλης Μόρας λύγισε, συγκίνησε και έδειξε πόσο δυνατά μηνύματα μπορούν να περάσουν μέσα από το ποδόσφαιρο, όταν η ατμόσφαιρα καθαρίζει.
Μπορώ να αναφέρω κι άλλες. Την αγκαλιά Χιμένεθ – Δέλλα και το χειροκρότημα των ΑΕΚτσήδων στον «Κολοσσό», το πολύ ωραίο κλίμα στο σχεδόν γεμάτο «Βικελίδης» κ.ά. Πρόκειται για γεγονότα και στιγμιότυπα που αποπνέουν υγεία.
Και τι πάει να πει αυτό θα μου πείτε; Έφτιαξε το ελληνικό ποδόσφαιρο από την μια εβδομάδα στην άλλη; Όχι φυσικά. Ούτε μήνας δεν έχει περάσει από το θλιβερό ντέρμπι στο ΟΑΚΑ. Η χρονιά τελειώνει και ακόμα δεν ξέρουμε πόσες ομάδες θα έχει το πρωτάθλημα του χρόνου. Πολλές από τις παθογένειες που μας ταλαιπώρησαν επί σειρά ετών, εξακολουθούν να υφίστανται.
Και για να είμαστε δίκαιοι, ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός του περασμένου Σαββατοκύριακου, οφείλεται και στην συγκυρία: ο ΠΑΟΚ έχει ουσιαστικά πάρει το πρωτάθλημα και δεν έχει απομείνει ουδείς να αμφισβητεί την ανωτερότητά του. Ο Ολυμπιακός είναι δίκαια δεύτερος με καλό ποδόσφαιρο και προοπτική για το μέλλον. Η ΑΕΚ επί Χιμένεθ βρίσκει σιγά – σιγά τα πατήματά της και επικεντρώνεται στο Κύπελλο.
Θέλω να πω, δεν υπήρχε περίπτωση να παίζεται ακόμα ο τίτλος ή η δεύτερη θέση και να κυλούσαν όσα τόσο ήρεμα και γιορτινά. Το γεγονός ότι όλα έχουν κριθεί όλα στην κορυφή, έχει αφαιρέσει την συνήθη τοξικότητα από τον ποδοσφαιρικό αέρα που αναπνέουμε.
Ωστόσο, θα πρέπει κάποιος να είναι και κακοπροαίρετος για μην παραδεχθεί ότι παίζει ρόλο και κάτι ακόμα: η πεποίθηση του μέσου θεατή ότι φέτος αποδίδεται δικαιοσύνη. Ο,τι ο ΠΑΟΚ αξίζει να πάρει το πρωτάθλημα και να το χαρεί μέσα – έξω με τους χιλιάδες οπαδούς του. Και ό,τι οι υπόλοιποι έχουν την θέση που δικαιούνται.
Λέγαμε και γράφαμε επί χρόνια ό,τι θέλουμε πίσω τις Κυριακές μας. Εννοούσαμε να καθαρίσει το ποδόσφαιρό μας από την διαφθορά – να γκρεμιστεί το κατεστημένο και μαζί η βεβαιότητα σε όσους είχαν μείνει να το παρακολουθούν ότι όλα είναι προαποφασισμένα. Μετά, τα υπόλοιπα κομμάτια θα άρχισαν να πέφτουν σιγά – σιγά στην θέση τους.
Η περασμένη Κυριακή ήταν μια πραγματικά ωραία Κυριακή. Δεν αρκεί, αλλά ταυτόχρονα δεν προέκυψε και τυχαία. Κάποιοι πάλεψαν για αυτήν. Στον βαθμό που μας αναλογεί, οφείλουμε όλοι να παλέψουμε ώστε τέτοιες Κυριακές να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Πηγή: Sport DNA
