Του Γιάννη Φιλέρη
Στην ΑΕΚ είχαν να το λένε. Από την στιγμή, που η ομάδα πάτησε το πόδι της στη Μπανταλόνα όλοι ήταν συγκεντρωμένοι όσο ποτέ άλλοτε μέσα στη χρονιά. Ο στόχος ήταν ένας. Το κίνητρο τεράστιο. Μετά τον ημιτελικό, όλοι μιλούσαν πλέον ίσως για το καλύτερο παιχνίδι της “Ενωσης” σε αυτή την διετία. Το καλύτερο, μέχρι το επόμενο, γιατί έρχεται ο τελικός του Σαββάτου με την Ρίτας Βίλνιους και εκεί, πλέον, στο τέρμα της φετινής διαδρομης τον Σάκοτα και τους παίκτες του … περιμένει το τρόπαιο.
Είναι σπάνιες οι φορές σε ένα ημιτελικό που ο νικητής κυριαρχεί τόσο πολύ. Η ΑΕΚ δεν άφησε να πέσει κάτω τίποτε. Κονιορτοποίησε κάθε προσπάθεια της Μάλαγα, ή έστω πρόθεση, να υπερασπίσει τα δυο σερί τρόπαια που κατέκτησε το 24 και το 25, επέβαλε ευθύς εξαρχής το ρυθμό της, τα θέλω της και εν τέλει έφτασε με θριαμβευτικό τρόπο στον έκτο ευρωπαϊκό τελικό της ιστορίας.
Ο Δικέφαλος ζητάει το τέταρτο κύπελλο, μετά από το θρυλικό του 68, το “μάγκικο” Σαπόρτα του 2001 και το BCL του 2018, μπροστά σε 20.000 ευτυχισμένους ΑΕΚτζήδες. Πριν από 28 χρόνια σε αυτή την πόλη, ή έστω λίγο πιο μακριά από την Μπανταλόνα, στο Παλαού Σαν Τζόρντι της Βαρκελώνης, οι “κιτρινόμαυροι” άγγιζαν την Ευρωλίγκα, αλλά έχαναν από την Κίντερ Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα και του Ζόραν Σάβιτς.
Και σε εκείνο το γήπεδο είχε παίξει η ντριμ-τιμ, όταν κατέκτησε το χρυσό του 92. Στο άλλο, όπου η σάρωσε τη Μάλαγα, οι Αμερικανοί ΝΒΑερς είχαν παίξει στην πρώτη φάση του ανεπανάληπτου ολυμπιακού τουρνουά.
Τότε το 98, η ΑΕΚ είχε αφήσει τη δουλειά μισή. Τώρα, θέλει να την ολοκληρώσει. “Δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο, εκτός από τη νίκη. Δεν υπάρχει ούτε δεύτερος, ούτε τρίτος” δήλωσε ο Ραϊκουάν Γκρέι, εκφράζοντας και όλο το σκεπτικό με το οποίο ταξίδεψε αυτός και οι συμπαίκτες του στην Μπανταλόνα.
Εδώ που τα λέμε η ΑΕΚ του 13-2 της κανονικής περιόδου και των πλέι-οφ αξίζει και με το παραπάνω να σηκώσει την κούπα. Θα το κάνει πετώντας έξω την δυο φορές πρωταθλήτρια Μάλαγα, έχοντας αποκλείσει στα πλέι-οφ την οικοδέσποινα Μπανταλόνα και νωρίτερα, κερδίζοντας δυο φορές την άλλοτε μόνιμη κάτοικο Ευρωλίγκας, Άλμπα Βερολίνου.
Πόσες άλλες αποδείξεις θέλετε για να πειστείτε ότι η φετινή ΑΕΚ φτιάχτηκε με βάση τις περσινές αδυναμίες της και την ήττα της στον ημιτελικό από τη Μάλαγα, ώστε να είναι έτοιμη να πάρει το τρόπαιο;
Ο πολύπειρος μαέστρος Σάκοτα το παραδέχθηκε: “Ναι, έτσι πορευτήκαμε φέτος. Να γίνουμε καλύτεροι από πέρσι…” Και έγιναν. Το είδαμε, άλλωστε, σε αυτό τον απόλυτα κιτρινόμαυρο ημιτελικό…
Όλοι για όλους
Ψάχναμε να βρούμε τον MVP του ματς, μετά τη λήξη του αγώνα, όπου η καταπληκτική άμυνα της ΑΕΚ καθήλωσε την Μάλαγα των 90 πόντων κατά μέσο όρο στους 65. Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε άνετα τον σπουδαίο Λούκας Λεκάβιτσους, που έπαιξε σχεδόν 27 λεπτά και με εξαίρεση ένα-δυο λάθη, έμοιαζε με κομπιούτερ: 14π, 5 ασίστ, 4 ριμπάουντ.
Δεν θα αδικούσαμε έτσι τον Μπάρτλεϊ του δεύτερου μέρους, που σήκωσε στο πόδι τους περίπου 800 οπαδούς της ομάδας με τα τρίποντα μαχαιριές στα πλευρά της Μάλαγα, όταν η ομάδα της Ανδαλουσίας πλησίαζε στο σκορ;
Δεν θα’ ταν επίσης άδικο για τον Νάναλι του πρώτου ημιχρόνου, που μπήκε και ηρέμησε αμέσως την ομάδα του ξεμπλοκάροντας το σκορ στην επίθεση και εδραιώνοντας σιγά-σιγά την κυριαρχία πάνω στο παρκέ. Ή μήπως ήταν λίγος ο ιπτάμενος Γκρεγκ Μπράουν με τα εντυπωσιακά καρφώματα, τους 8π και τα 7ρ, συν εξαιρετικές άμυνες στον αέρα;
Αλλά μήπως δεν έκανε το καλύτερο παιχνίδι του με την φανέλα της ΑΕΚ ο Κισόν Φίζελ; Δεν ήταν καθοριστικός ο Γκρέι στο δεύτερο ημίχρονο; Δεν τα έδωσαν όλα ο Κατσίβελης και ο Φλιώνης, ή δεν βοήθησε όσο μπορούσε ο βετεράνος Σκορδίλης με τους 4 πόντους σε 4:16 λεπτά συμμετοχής;
Ο Σάκοτα ήταν ένας ευτυχισμένος κόουτς στην αρένα της Μπανταλόνα. Όσα είχε πει αυτός και οι συνεργάτες του, εκτελέστηκαν από τους παίκτες του στην εντέλεια. Η ΑΕΚ έλεγξε τα ριμπάουντ, άρα και το ρυθμό, απαγόρευσε στη Μάλαγα να τρέξει, έφαγε ελάχιστους αιφνιδιασμούς και την εξανάγκασε ειδικά στο πρώτο μέρος σε ένα τραγικό επιθετικά παιχνίδι.
Κι όταν όσοι μπαίνουν στο γήπεδο τα δίνουν όλα για όλους και κυρίως για την ομάδα, ο προπονητής δεν μπορεί παρά να δώσει συγχαρητήρια, ξέροντας ότι αυτά που σκέφτηκε στον σχεδιασμό για τη νίκη είχαν ένα απίστευτα καλό ομαδικό αποτέλεσμα…
Προσοχή, η Βίλνιους δαγκώνει…
Πάει λοιπόν στον τελικό του Σαββάτου η ΑΕΚ. Ζητάει μια ακόμη νίκη για να πάρει το Κύπελλο και να επιστρέψει με χαμόγελα στην Αθήνα. Σίγουρα αν της έλεγαν στην αρχή της χρονιάς ότι θα παίξει στον τελικό του BCL με την Ρίτας, θα το αγόραζε με … χαρά.
Η Ρίτας, ωστόσο, δεν πήγε στην Μπανταλόνα για τουρισμό. Απέναντι στους γέροντες της Τενερίφης είχε φρεσκάδα, ενθουσιασμό και έλεγξε απόλυτα τον πρώτο ημιτελικό δίνοντας την ευκαιρία στους 2.000 Λιθουανούς που βρέθηκαν στο πλευρό της να ξεσπάσουν σε τρελά πανηγύρια.
Είναι μια ομάδα που … δαγκώνει τον αντίπαλο της. Πιέζει πολύ στην άμυνα, στηρίζεται στον οίστρο του Χάρντινγκ, που πριν από δυο χρόνια είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ στην ACB και δεν πρόκειται, βέβαια, να παραδοθυεί αμαχητί. Αντίθετα θα παλέψει, θα προσπαθήσει να δυσκολέψει όσο γίνεται περισσότερο την ΑΕΚ και προφανώς σαν φιναλίστ, πλέον, έχει τις δικές της φιλοδοξίες.
“Θα είναι σκληρό ματς, αλλά να ξέρετε ότι θα γυρίσουμε με το Κύπελλο στα χέρια. Το υπόσχομαι” δήλωνε ο Γκρεγκ Μπράουν, δίνοντας και τι στίγμα όλης της ομάδας. Η ΑΕΚ θα σεβαστεί τη Ρίτας, θα την διαβάσει, θα την αντιμετωπίσει όπως όλους τους αντιπάλους της στο φετινό BCL, αλλά δεν θα ξεχάσει ότι πήγε στην Ισπανία με ένα και μοναδικό σκοπό.
Να πάρει το Κύπελλο!
ΥΓ: Ο τρίτος τελικός για το ελληνικό μπάσκετ, μετά τον Αθηναϊκό στο Eurocup Γυναικών και τον ΠΑΟΚ στο FIBA Europe Cup είναι γεγονός. Και έρχεται, όπως όλοι ελπίζουμε, και άλλος ένας στις 24 Μαΐου στην Ευρωλίγκα. Εφτά μήνες μετά το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, η πορτοκαλί μπάλα μοιάζει να χτυπάει δυνατά με τους χτύπους της καρδιάς όλων των ομάδων που παλεύουν, προσπαθούν και τα δίνουν όλα για τη νίκη. Όπως καλή ώρα η ΑΕΚ στην Μπανταλόνα…
Πηγή: Sport24
