Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Το πρωί της Κυριακής διαβάσαμε την πιο διασκεδαστική και εντελώς «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε – γέλασε» είδηση της σεζόν: Πολωνοί διαιτητές που ήρθαν στην Ελλάδα για το παιχνίδι ΑΕΚ – Άρης έγιναν λέει ντίρλα στο αεροπλάνο, πλακώθηκαν στο αεροδρόμιο και τέλος πάντων συμπεριφέρθηκαν σαν τον μέσο κάφρο τουρίστα που έρχεται στη χώρα μας για να ζήσει τον μύθο του. Μετά διαβάσαμε τη δική τους εκδοχή που δεν περιελάμβανε αλκοόλ , μετά ήρθε η αναμενόμενη ανακοίνωση του Ολυμπιακού και μετά ήρθε και το ματς, όπου η διαιτησία του Διαμαντόπουλου δεν διαμόρφωσε αποτέλεσμα και η συζήτηση προς το παρόν τελείωσε εκεί – αν πάντως δραματοποιηθεί το όλο σκηνικό μπορεί αποτελέσει έξοχο σατιρικό σκετσάκι στο οποίο δεν θα χρειαστεί ο συγγραφέας να προσθέσει το παραμικρό.
Η συζήτηση, βέβαια, δεν τελείωσε μόνο επειδή ο ρέφερι στην Νέα Φιλαδέλφεια δεν έπαιξε ρόλο στην δύσκολη νίκη της ΑΕΚ. Η συζήτηση τελείωσε κυρίως επειδή ο Παναθηναϊκός νίκησε καθαρά και δίκαια τον Ολυμπιακό, την ώρα που ο Ισπανός Ντε Θέρο Γκράντε έκανε περίπατο στη Λεωφόρο – περίπου όπως και οι γηπεδούχοι. Και αφού η διοίκηση των Ερυθρολεύκων δεν είχε ούτε αφορμή, ούτε κέφι να σηκώσει τους τόνους, περάσαμε ένα σπάνιας ηρεμίας κυριακάτικο βράδυ, με το ποδόσφαιρο στο επίκεντρο της κουβέντας. Το κανονικό ποδόσφαιρο που πρεσβεύει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο προπονητής της διετίας για την Ελλάδα, ανεξαρτήτως πώς θα τελειώσει η χρονιά. Ο άνθρωπος που μαζί με τους συνεργάτες έκανε μέσα σε χρόνο – ρεκόρ τον Παναθηναϊκό ομάδα πρωταθλητισμού, όχι χάρη στα χρήματα του ιδιοκτήτη αλλά με την δική του, προσωπική και μεθοδική δουλειά. Θα μου πείτε και ο Ματίας Αλμέιδα πήρε μια ΑΕΚ προβληματική και την έχει φέρει μέσα σε λίγους μήνες να διεκδικεί το νταμπλ. Πράγματι, αξίζουν συγχαρητήρια και στον Αργεντίνο. Ο οποίος πάντως εργάζεται με ένα ρόστερ μεγαλύτερο και ποιοτικότερο σε σχέση με τον Γιοβάνοβιτς, με το καινούργιο γήπεδο να δίνει τεράστια ώθηση στην ομάδα και με πλεονεκτήματα που δεν έχει ο Ιβάν. Για τα παραπάνω και για το γεγονός ότι άλλαξε ολόκληρη την κουλτούρα του ΠΑΟ, ο οποίος βρισκόταν περισσότερα χρόνια από την ΑΕΚ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, με μετρημένες κινήσεις και μετρημένα λόγια, ο Σέρβος είναι ο κορυφαίος προπονητής στη χώρα τη δεδομένη στιγμή. Σε κάθε περίπτωση, είτε ο Γιοβάνοβιτς το σηκώσει, είτε ο Αλμέιδα, θα το αξίζει πέρα ως πέρα.
Κι όσο για τον Ολυμπιακό που μεσοβδόμαδα πάτησε τον ΠΑΟΚ και την Κυριακή δεν έκανε ούτε φάση; Τα έχουμε πει και γράψει πολλές φορές. Οι Ερυθρόλευκοι φέτος έχουν καταστρατηγήσει κάθε ποδοσφαιρική αρχή .Θα ήταν κρίμα να επιβραβευτούν, αλλά δεν αποκλείεται κιόλας. Και δεν αποκλείεται διότι μπορεί να μην διαθέτουν σύνολο, συνοχή, ξεκάθαρη φιλοσοφία, να αποτελούν κατά βάση ένα συνονθύλευμα (το οποίο συμμάζεψε κάπως ο έρμος ο Μίτσελ), έχουν όμως ποιότητα και παίκτες – προσωπικότητες που σε συγκεκριμένα βράδια, μπορούν να προσφέρουν μεγάλες νίκες – Φορτούνης στην ΟΠΑΠ Αρένα, Μπακαμπού με τον ΠΑΟΚ.
Αυτό εξηγεί και την πρεμούρα των Ερυθρολεύκων να στρέφουν διαρκώς την κουβέντα αλλού. Όταν μιλάμε για την ΕΠΟ, τον Μπαλτάκο και τον Μπένετ οι ευθύνες της διοίκησης του Ολυμπιακού κάπως κρύβονται (τόσο η Ομοσπονδία όσο και ο Άγγλος άλλωστε έχουν προσφέρει ουκ ολίγες αφορμές για χώσιμο). Όταν μιλάμε μόνο για ποδόσφαιρο όμως δεν μπορούν να κρυφτούν, βγάζουν μάτι. Ειδικά όταν προκύπτει ένας Ντελ Θέρο Γκράντε να μην αφήσει το παραμικρό περιθώριο για οποιαδήποτε άλλη κουβέντα πλην της ποδοσφαιρικής.
Πηγή: Sdna
