Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ ολοκλήρωσε την κανονική διάρκεια με ένα ντεμαράζ διαρκείας, το οποίο παρότι δεν κύλησε απρόσκοπτα και περιελάμβανε σημαντικά στραβοπατήματα, δημιούργησε σε όλους μας την εντύπωση ότι αποτελεί ισότιμο διεκδικητή του τίτλου. Ειδικά στα ντέρμπι, η εικόνα του στον δεύτερο γύρω υπήρξε πολύ καλή. Και καθώς τα πλέι – οφ είναι κυρίως ντέρμπι, το λογικό συμπέρασμα ήταν ότι μπορεί. Τελικά δεν μπορούσε. Και αποδείχθηκε περίτρανα μετά από τρεις αγωνιστικές.
Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε με το πιο δύσκολο πρόγραμμα όλων. Προφανώς και γνωρίζαμε ότι υπήρχαν πολλές πιθανότητες να μείνει νωρίς έξω από την μάχη για το πρωτάθλημα. Εκείνο που δεν γνωρίζαμε και δεν περιμέναμε, ή τουλάχιστον εγώ δεν το περίμενα ήταν η κακή εικόνα του. Διότι αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ο ΠΑΟΚ έχει κάνει τρία κακά παιχνίδια, με εξαίρεση ίσως ένα δεκάλεπτο – τέταρτο στο δεύτερο ημίχρονο στο «Βικελίδης». Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι παρουσιάζεται χειρότερος από ματς σε ματς. Ήταν μέτριος αλλά ψυχωμένος και αποτελεσματικός κόντρα στον Άρη (όπου βέβαια θα μπορούσε να έχει βρεθεί πίσω στο σκορ με περισσότερα από ένα γκολ στο πρώτο ημίχρονο), ήταν μέτριος και νωθρός κόντρα στην ΑΕΚ, ήταν κακός και νωθρός κόντρα στον Ολυμπιακό. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για κατάρρευση – άλλωστε την λέξη χρησιμοποίησε και ο ίδιος ο Λουτσέσκου μετά την σκληρή μα πέρα ως πέρα καθαρή και δίκαιη ήττα στο Φάληρο. Ο Ρουμάνος βέβαια είπε και ότι ποτέ δεν ισχυρίστηκε πώς η ομάδα του πήγαινε για πρωτάθλημα. Ούτε και κάποιος άλλος από τον ΠΑΟΚ εδώ που τα λέμε. Ίσως τελικά το «χτίζουμε για του χρόνου και βλέπουμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά» να μην αποτελούσε μονάχα επικοινωνιακό τρικ ώστε να αφαιρεθεί η πίεση από τους παίκτες ,αλλά μια παραδοχή της πραγματικότητας: ο ΠΑΟΚ τη δεδομένη στιγμή δεν διαθέτει την ποιότητα, το βάθος και την προσωπικότητα για να κάνει πρωταθλητισμό. Το γεγονός ότι έκανε τέτοιον, πρωταθλητισμό δηλαδή, σε μεγάλο μέρος της σεζόν, με αυτό το ρόστερ, πιστώνεται στον Λουτσέσκου.
Αντίστοιχα όμως, το γεγονός ότι είναι κακός αγωνιστικά και εντελώς μαλθακός και ανέτοιμος πνευματικά στα πλέι – οφ χρεώνεται στον Ρουμάνο. Ο Κωνσταντέλιας (ο οποίος έχει πάθει …Τζόλη: όπως και ο μεσοεπιθετικός της Νόριτς βρήκε «τοίχο» στο τελευταίο κομμάτι της παρθενικής σεζόν του, έτσι και ο Ντέλιας εδώ και μερικές εβδομάδες μοιάζει να έχει «κολλήσει» και να μην μπορεί να προσφέρει τα αναμενόμενα) και ο Κουλιεράκης θα κάνουν λάθη. Είναι μέρος της διαδικασίας ωρίμανσής τους και όλοι στο κλαμπ θα τους στηρίξουν, δεν τίθεται θέμα επ’ αυτού. Αλλά στον Πειραιά ακατανόητο λάθος έκανε και ο Ζίφκοβιτς με το βλακώδες πέναλτι που παραχώρησε. Στην Τούμπα ο Σβάαμπ δώρισε στην ΑΕΚ το 0-1 που δεν μέτρησε και ο Κοτάρσκι το 0-1 που μέτρησε. Στην επίθεση τα περισσότερα τελειώματα μοιάζουν με διώξιμο αμυντικού. Το πρόβλημα είναι συνολικό και αφορά πολλούς παίκτες που δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση ή απλώς τόσο μπορούν.
Και ξέρουμε ότι ο ΠΑΟΚ δεν έχει αντίστοιχης ποιότητας λύσεις στον πάγκο για να αλλάξει τα δεδομένα όταν κάτι του στραβώνει ενώ την Τετάρτη ο Ολυμπιακός έφερε στο γήπεδο Χάμες και Ελ Αραμπί. Αυτή βέβαια είναι η απλοϊκή ανάλυση της αναμέτρησης. Διότι ναι μεν ο Ολυμπιακός έφερε στο γήπεδο Χάμες και Ελ Αραμπί, παιχταράδες πράγματι, αλλά ο φετινός Ολυμπιακός είναι επίσης και case study κάκιστου αγωνιστικού σχεδιασμού, έπαιζε με υπηρεσιακό προπονητή, τον τέταρτο φετινό του, ήταν εύθραυστος ψυχολογικά, με το κοινό του να μουρμουρίζει και ειδικά μετά το 0-1 απείχε ένα «χτύπημα» από το τελικό νοκ – ντάουν. Αυτόν τον Ολυμπιακό «ανέστησε» ο ΠΑΟΚ. Και οποιαδήποτε δικαιολογία για διαφορά ποιότητας αδικεί πρωτίστως τον Λουτσέσκου.
Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε ανέτοιμος στα πλέι – οφ και αποδεικνύεται ότι χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση το καλοκαίρι και μάλλον μεγαλύτερη από όσο είχαμε πιστέψει. Ο Ραζβάν επίσης βρίσκεται εκτός φόρμας στα πλέι – οφ. Εκνευρισμός και αποβολή στο «Βικελίδης», ομάδα χωρίς “strong mentality” και “balance” στα δύο επόμενα ντέρμπι, εμπνεύσεις τύπου Φελίπε Σοάρες (δεν συμφωνώ με την σκληρή προσωπική κριτική εις βάρος του παίκτη αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) που δεν του βγαίνουν. Οι δικές του ευθύνες δεν κρύβονται. Δεν χρειάζεται κιόλας. Έχει κάνει αναμφισβήτητα πολύ καλή δουλειά, αντέχει την κριτική.
Θα πω και κάτι άλλο: δεχόμαστε άπαντες ότι ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μεταβατική χρονιά και άρα η συνέπεια στο υψηλό επίπεδο δεν έχει κατακτηθεί ακόμα. Εντούτοις είναι απαραίτητο όσο σκληρό κι αν ακουστεί να επισημάνουμε και τα εξής:
Ο ΠΑΟΚ θα τερματίσει εκτός απροόπτου τέταρτος μετά από πολλά χρόνια, πίσω από την ΑΕΚ η οποία είναι όσο καινούργια ομάδα είναι και αυτός και μάλιστα έχει και φρέσκο προπονητή που τον πήρε το καλοκαίρι, τον σοβαρό Παναθηναϊκό ο οποίος διαθέτει μπάτζετ μικρότερο και ακόμη πιο περιορισμένες λύσεις σε σχέση με τους Θεσσαλονικείς και τον αλλοπρόσαλλο Ολυμπιακό που έχει καταστρατηγήσει κάθε ποδοσφαιρική λογική. Δεν το λες και επιτυχία.
Το ποδοσφαιρικό σχέδιο του ΠΑΟΚ χρειάζεται αλήθειες και στήριξη για να συνεχίσει να προοδεύει. Τα παραπάνω αποτελούν μερικές άβολες αλήθειες, όπως τις βλέπω εγώ.
Από εδώ κι εμπρός το ζητούμενο είναι η στήριξη. Συνέβησαν πολλά θετικά πράγματα φέτος, έγιναν βήματα προόδου, υπάρχει γερή βάση για του χρόνου, αρκεί να μην καούν όλα στο φινάλε,. Πράγμα που μπορεί να συμβεί αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει να καταρρέει από βδομάδα σε βδομάδα. Ο στόχος του κυπέλλου παραμένει ολοζώντανος και πολύ σημαντικός, σε σχέση με το προσεχές καλοκαίρι. Άρα όλοι οφείλουν να συνέλθουν το συντομότερο δυνατό και να παλέψουν για να κλείσουν την χρονιά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Πηγή: Sport DNA
