Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ νίκησε δύσκολα εκτός έδρας μια μέτρια Σκωτσέζικη ομάδα που παίζει ποδόσφαιρο άλλων δεκαετιών. Και βρίσκεται κοντά (αλλά δεν έχει εξασφαλίσει) στην πρόκριση στους ομίλους του Conference League. Ωραία, και; Σιγά το πράγμα. Είναι δυνατόν αυτά να θεωρούνται επιτυχίες; Ποια Χαρτς και ποια Μπεϊτάρ; Άντε, εντάξει, η Χάιντουκ κάπως την τσουλάει την μπάλα, οι άλλοι οριακά ξέρουν τι σχήμα έχει.
Μπορούμε, νομίζω, να συμφωνήσουμε ότι πράγματι στη θεωρία ούτε η νίκη επί της -μέτριας ποιοτικά και αναχρονιστικής ποδοσφαιρικά Χαρτς δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία για τον ΠΑΟΚ. Ούτε η είσοδος στους ομίλους τους Conference μπορεί να είναι κάτι άλλο από τον μίνιμουμ φετινό στόχο του «Δικεφάλου».
Μόνο που η θεωρία από την πράξη στο ποδόσφαιρο πολύ συχνά απέχουν όσο ο ΠΑΟΚ από την λογική.
Δεν ξέρω πόσοι έχουν καταλάβει ότι ο Λουτσέσκου έπαιξε στο Εδιμβούργο με μοναδικό νέο παίκτη τον Έκονγκ (ο σταθερά καλός Χάρης Τσιγγάρας δεν λογίζεται τέτοιος) και δίχως τους περυσινούς Ολιβέιρα, Ίνγκασον, Αουγκούστο, Καντουρί, Μπίσεσβαρ και τους φετινούς Σαμάτα, Οζντόεφ, Μπάμπα. Δηλαδή ξεκάθαρα και αναμφίβολα με αποδυναμωμένο ρόστερ και μειωμένες έως ελάχιστες λύσεις.
Ολόκληρο το καλοκαίρι ο προπονητής του ΠΑΟΚ έχει πάρει ελάχιστα πράγματα από τις μεταγραφές του. Όχι επειδή δεν είναι καλοί παίκτες αλλά επειδή ήρθαν αργά για να βοηθήσουν ουσιαστικά. Αντιθέτως είδε και βλέπει σε κάθε στάδιο αυτής της διαδρομής κάποιον βασικό είτε να φεύγει, είτε να ετοιμάζεται να φύγει (Ίγκι, Αουγκούστο, τώρα ο Νάρεϊ). Επιπλέον τόσο ο ίδιος όσο και συνολικά ο σύλλογος βρέθηκαν στο σημείο ναδίρ της εποχής Σαββίδης, όσον αφορά στην περιρρέουσα αρνητική ενέργεια. Το κακό φινάλε της περυσινής χρονιάς, η καθυστέρηση στις μεταγραφές, η φυγή Ίνγκασον, το μπάχαλο με Μπότο κ.λπ. δημιούργησαν τόση γκρίνια, τόση τοξικότητα και τόση πίεση γύρω από το κλαμπ που είναι ασφαλές να πούμε ότι αν είχε αποκλειστεί ο «Δικέφαλος» από την Μπεϊτάρ κυρίως, μα και από την Χάιντουκ, θα είχε διαλυθεί το σύμπαν!
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο Λουτσέσκου κατάφερε όχι απλώς να κρατήσει το γκρουπ ενωμένο και συγκεντρωμένο, αλλά και με το μαχαίρι στα δόντια και με μάτι που γυαλίζει! Όλοι μαζί πολεμούν, υποφέρουν, προχωρούν, χωρίς να τους ενδιαφέρουν έδρες, αντίπαλοι και πικρόχολα σχόλια. Είναι τέτοιο το επίπεδο δουλειάς στον πνευματικό τομέα που έχει κάνει ο Ράζβαν αυτό το καλοκαίρι, ώστε ο ξεχασμένος Τόμας Μουργκ μπαίνει στο γήπεδο και αναδεικνύεται είτε MVP (κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης), είτε καθοριστικός game changer κόντρα στην Χαρτς! Είχαμε κοντέψει να ξεχάσουμε ότι στο συγκεκριμένο, εξαιρετικά σημαντικό σκέλος της προετοιμασίας μιας ομάδας, ο «Λούτσε» δεν έχει ταίρι.
Μας το υπενθύμισε με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Ξεκάθαρα πιο κεφάτος από πέρυσι, πληγωμένος από την περυσινή αποτυχία και άρα και πιο αποφασισμένος ίσως από ποτέ, εφόσον ολοκληρώσει το 3 στα 3 την επόμενη εβδομάδα (σε προκρίσεις), ο Ράζβαν θα έχει γράψει ακόμα μια σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των επιτυχιών του στον ΠΑΟΚ. Μια σελίδα όχι τόσο λαμπερή όσο ένα αήττητο πρωτάθλημα, ένα νταμπλ, μια πρόκριση στους «8» ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Αλλά ενδεχομένως πιο σημαντική για το μέλλον ακόμα και από αυτές.
Υ.Γ. Ασφαλώς δεν βλέπουμε καλό ποδόσφαιρο από τον ΠΑΟΚ. Δεν θα γινόταν άλλωστε. Το καλοκαίρι μετρά μόνο το αποτέλεσμα. Ακριβώς λοιπόν επειδή ακόμα δεν παίζουν καλό ποδόσφαιρο, το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσαν να κάνουν τώρα ο Λουτσέσκου και οι ποδοσφαιριστές του είναι να χαλαρώσουν πριν το τελευταίο (μέχρι το επόμενο) βήμα. Μέχρι εδώ τους έφεραν η συγκέντρωση, η πνευματική ετοιμότητα, η θέληση και η τύχη. Αν εκλείψουν τα τρία πρώτα, τότε εύκολα και η τύχη μπορεί να τους γυρίσει την πλάτη. Άρα, σοβαρότητα για ένα ακόμα ματς, στήριξη από την γεμάτη Τούμπα, συνέχεια στην ενίσχυση επιπέδου Μεϊτέ και ίσως ο χειμώνας είναι καλύτερος από όσο περιμέναμε.
Πηγή: Sdna
