Του Διονύση Κουκουβιάδη
Με αφορμή την πρόσφατη παρουσίαση του Jesus Vallejo Lazaro από τη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά και τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών, το οποίο πραγματοποιήθηκε το 2015 στην Κατερίνη, τη Βέροια και τη Λάρισα, θα ήθελα να μοιραστώ με όλους τους ποδοσφαιρόφιλους και μη, τις εντυπώσεις μου από τη γνωριμία μου με αυτόν τον υπέροχο νεαρό ποδοσφαιριστή.
Ο Jesus Vallejo Lazaro, γεννήθηκε στη Σαραγόσα στις 5 Ιανουαρίου του 1997 και έκανε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα της Real Zaragoza στις 23 Αυγούστου του 2014, πριν καν συμπληρώσει τα 18 του χρόνια. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ίδιας ποδοσφαιρικής χρονιάς, με την σύμφωνη γνώμη του προπονητή και των συμπαικτών του, έγινε αρχηγός της ομάδας της γενέτειράς του, παρά το νεαρό την ηλικίας του.
Τον Ιούλιο του 2015 είχα την τύχη και την τιμή, χάρη κυρίως στην παρότρυνση του Δημήτρη Πάππα και του Ηρακλή Δασιόπουλου, να συμμετέχω κι εγώ ενεργά στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή μας. Ο ρόλος που μου ανατέθηκε ήταν να συνοδεύω την αποστολή της εθνικής ομάδας της Ισπανίας, για όσο χρονικό διάστημα αυτή θα παρέμενε στην Ελλάδα. Ο συνολικός χρόνος παραμονής της ιβηρικής εθνικής ομάδας στην Ελλάδα έμελλε τελικά να είναι σχεδόν 20 ημέρες, αφού η Ισπανία έφτασε μέχρι τον τελικό και κατέκτησε το τρόπαιο. Καθημερινά, περνούσα σχεδόν 10 ώρες δίπλα στην ομάδα. Στα ξενοδοχεία, στο φαγητό, στις προπονήσεις, στους αγώνες, στα ταξίδια με το λεωφορείο. Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω πολλές φορές με όλα σχεδόν τα μέλη της αποστολής. 18 ποδοσφαιριστές (ανάμεσα τους, εκτός από τον Jesus Vallejo και οι ήδη καταξιωμένοι Marco Asensio, Jorge Mere, Dani Ceballos, Borja Mayoral, Mikel Merino, Aaron Martin Caricol, Jose Carlos Ramirez Suarez, Matias Nahuel, Rodrigo Cascante) και άλλα 17 συνολικά μέλη (προπονητικό team, ιατρικό team, φροντιστές, μάγειρες, δημοσιογράφοι κ.τ.λ.). Όλοι τους ανεξαιρέτως ήταν ιδιαίτερα ευγενικοί και συνεργάσιμοι. Για τον επαγγελματισμό τους και την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο, νομίζω πως δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη αναφορά.
O Jesus ήταν ένα από εκείνα τα παιδιά που σε κερδίζουν με το χαμόγελο, την ταπεινότητα, την ευγένεια και τον λόγο τους από το πρώτο κιόλας λεπτό που σου δίνεται η ευκαιρία να συνομιλήσεις μαζί τους. Μετά από τον πρώτο αγώνα εναντίον της Γερμανίας, του έδωσα συγχαρητήρια για την πραγματικά εξαιρετική του εμφάνιση και εκείνος με ευχαρίστησε σα να άκουγε για πρώτη φορά από κάποιον πόσο σπουδαίο ποδοσφαιρικό ταλέντο είναι. Μετά τον δεύτερο αγώνα εναντίον της Ρωσίας, ένιωθε κάποιες ενοχλήσεις στο πόδι του. Την επόμενη ημέρα, μαζί με τον γιατρό της ομάδας τον μεταφέραμε σχεδόν ”κρυφά” με το αυτοκίνητό μου σε κοντινή κλινική της πόλης για να εκτιμήσει ο γιατρός το μέγεθος του προβλήματος. Για καλή τους τύχη, ο πόνος προερχόταν από ένα επιπόλαιο χτύπημα και δεν υπήρχε τίποτα πιο σοβαρό. Στη διαδρομή, ο Jesus μου ανέφερε πως ένας από τους στόχους της ζωής του είναι να σπουδάσει Νομική και να μάθει να μιλά πολλές ξένες γλώσσες. Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο, με ευχαρίστησε και μου είπε ότι στο τέλος της διοργάνωσης θα μου δώσει υπογεγραμμένα τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, σαν ενθύμιο. Ομολογώ πως δεν περίμενα ότι θα το θυμηθεί και θα κρατήσει τον λόγο του… Μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου, αλλά και τον αποκλεισμό της Γαλλίας στον ημιτελικό, ο Jesus, ως αρχηγός της ομάδας, παρέδωσε έναν φάκελο με χρήματα που είχε συγκεντρώσει αυτός και οι συμπαίκτες του, σε έναν από τους φροντιστές της ομάδας, ο οποίος ήταν πατέρας δύο παιδιών και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Η εργασία του στις εθνικές ομάδες δεν ήταν σταθερή όλο τον χρόνο. Η συγκίνηση του ήταν μια από τις πιο δυνατές στιγμές της διοργάνωσης. Την προτελευταία ημέρα πριν τον τελικό, αφού οι ποδοσφαιριστές ολοκλήρωσαν το μεσημεριανό τους φαγητό, ο Jesus μου ζήτησε ευγενικά να τον ακολουθήσω. Έξω από το εστιατόριο μας περίμεναν όλοι μαζί οι συμπαίκτες του για να μου παραδώσουν κι εμένα ένα δώρο που έγραφε το όνομα μου και να με ευχαριστήσουν για την προσφορά μου στην ομάδα. Ένιωσα πραγματικά αμήχανα, έδωσα σε όλους συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία τους με τον φροντιστή της ομάδας και τους εξήγησα πως δεν ήταν απαραίτητο να με ευχαριστήσουν με κανένα τρόπο, γιατί εγώ απλά έκανα την δουλειά που μου είχε ανατεθεί. Ενημερώνοντας στη συνέχεια τον αρχηγό της αποστολής, που ήταν ο άνθρωπος στον οποίο έπρεπε να δίνω αναφορά για οτιδήποτε, μου εξήγησε πως οι ποδοσφαιριστές σκέφτηκαν από μόνοι τους να προχωρήσουν σε αυτές τις κινήσεις και απλά ζήτησαν την άδεια τους για να τις πραγματοποιήσουν. Την ημέρα του μεγάλου τελικού, και αφού αυτός ολοκληρώθηκε νικηφόρα για την εθνική ομάδα της Ισπανίας, μέσα σε ένα κλίμα ευφορίας και πανηγυρισμών, ο Jesus δεν ξέχασε την υπόσχεση του. Μετά τα ξέφρενα πανηγύρια, τις φωτογραφίες, τα τηλέφωνα και τον χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να συνειδητοποιήσει πως έχει στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης, βγαίνοντας από τα αποδυτήρια μου δώρισε υπογεγραμμένα τα παπούτσια του.
Αυτά που ακολούθησαν είναι λίγο – πολύ γνωστά. Το ίδιο καλοκαίρι, η Ρεάλ Μαδρίτης τον αγοράζει από την Σαραγόσα για περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ και τον αφήνει άλλο ένα χρόνο δανεικό στην ομάδα που ανδρώθηκε. Την επόμενη χρονιά, τον στέλνει δανεικό στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης για να αποκτήσει εμπειρίες σε ένα πολύ δυνατό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Ο Jesus κάνει μια καταπληκτική χρονιά και ο προπονητής του, Niko Kovac μιλάει για αυτόν με τα καλύτερα λόγια. Την Παρασκευή 7 Ιουλίου του 2017 ο Jesus Vallejo παρουσιάζεται επίσημα από την Ρεάλ Μαδρίτης και προορίζεται για αντικαταστάτης του Pepe, ο οποίος αποχώρησε από το μαδριλένικο σύλλογο. Για τους περισσότερους, δεν είναι σίγουρο ότι ο μικρός θα τα καταφέρει φέτος να πάρει πολύ χρόνο συμμετοχής, αφού υπάρχουν εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές στη θέση του. Προσωπικά, νιώθω σίγουρος ότι θα τα καταφέρει….Τώρα πλέον, έχω έναν πολύ σημαντικό λόγο να επιστρέψω στο Santiago Bernabeu.
Enhorabuena Jesus! Muchisima Suerte!
