Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Πριν από δέκα μέρες ο ΠΑΟΚ, πρωτοπόρος, φορμαρισμένος και γεμάτος αυτοπεποίθηση ετοιμαζόταν να υποδεχτεί τον Ολυμπιακό σε ένα παιχνίδι – ορόσημο για τη σύγχρονη ιστορία του: Ήταν το ματς που όλοι περιμέναμε να επιβεβαιώσει την αλλαγή στο status – quo του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο «Δικέφαλος» ερχόταν με φορά και ήθελε να υπογραμμίσει με μια εμφατική νίκη την δυναμική του στην μετά την Εγκληματική Οργάνωση εποχή. Την ίδια ώρα οι «Ερυθρόλευκοι» παρέπαιαν αγωνιστικά και ξεφτιλιζόταν κάθε ημέρα όλο και περισσότερα επικοινωνιακά.
Το δεύτερο σκέλος της προηγούμενης πρότασης παραμένει ως έχει: Ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να παραπαίει αγωνιστικά και να ξεφτιλίζεται επικοινωνιακά. Στο πρώτο σκέλος, εντούτοις, όλα μοιάζουν να έχουν αλλάξει.
Ο κυρίαρχος ΠΑΟΚ, αυτή η υγιής, ωραία παρέα που έδειχνε επιτέλους έτοιμη να στείλει οριστικά και αμετάκλητα στη λήθη τις προβληματικές αντιλήψεις, συμπεριφορές και νοοτροπίες του παρελθόντος του, εξαφανίστηκε σε χρόνο – ρεκόρ. Στη θέση της εμφανίστηκε και πάλι η κλασσική ομάδα – διαμαρτυρίας που θεωρεί ότι όλοι την κυνηγάνε και το αθηνοκεντρικό κατεστημένο δεν την αφήνει να προκόψει.
Δηλώσεις, διαδηλώσεις, άρθρα, μια πόλη επί ποδός πολέμου. Και στη μέση, ο Λουτσέσκου να προσπαθεί να προετοιμάσει τους παίκτες του για τον αγώνα της χρονιάς. Διότι, ενώ γίνεται ο κακός χαμός, οι περισσότεροι μοιάζουν να ξεχνούν μια βασική λεπτομέρεια: Το πρωτάθλημα ακόμα παίζεται. Με νίκη επί της ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ διατηρεί βάσιμες ελπίδες να στεφθεί πρωταθλητής.
Ο ΠΑΟΚ αντιδρά σε ό,τι του συνέβη στο ματς με τον Ολυμπιακό με γνώριμο, αλλά λανθασμένο και κυρίως επιζήμιο τρόπο. Το μόνο που καταφέρνει έτσι είναι:
- Να συσσωρεύσει κι άλλη αντιπάθεια στις τάξεις των ουδέτερων θεατών. Θεωρώ κι εγώ την τιμωρία του ΠΑΟΚ άδικη. Η μεθόδευση με την συμπληρωματική έκθεση Αρετόπουλου υπήρξε ύποπτη. Το περιστατικό του Γκαρθία και το περιστατικό του Ίβιτς, έχουν διαφορές. Αλλά είναι διαφορές ουσιαστικές μεν, λεπτές δε. Και επίσης, ηθικές και σε κάποιες περιπτώσεις διαδικαστικές. Ουδείς θα πειστεί για αυτές, όσο κι αν φωνάζουμε, όσα άρθρα κι αν γράψουμε. Άρα, όταν στη μια περίπτωση λες απλώς ότι απονεμήθηκε δικαιοσύνη και στην άλλη διαμαρτύρεσαι για σκάνδαλο , η φωνή σου πάει στον βρόντο και απλώς γίνεσαι ακόμα περισσότερο αντιπαθής.
- Να φορτώσει τον κόσμο με μίσος και οργή την οποία δεν μπορεί να ελέγξει και ενδεχομένως να τη βρει μπροστά του. Και καθώς η ΑΕΚ είναι ο νέος εχθρός, σε πιθανό τελικό κυπέλλου να έχουμε χειρότερα και από τα περυσινά.
- Να αποσυντονίσει πλήρως το αγωνιστικό τμήμα. Η εμφάνιση στην Τρίπολη ήταν κακή, η εικόνα του Κωνσταντινίδη και του Λουτσέσκου να πλακώνονται μετά το ματς με ανθρώπους του Αστέρα, ήταν χειρότερη: Έβγαλε εκνευρισμό και όχι πάθος.
Και όλα τα παραπάνω, δίχως επί της ουσίας να κερδίσει τίποτα. Δηλαδή, τι ακριβώς θα πετύχει ο ΠΑΟΚ με τις φωνές; Θα φοβηθούν οι δικαστές και θα τον αθωώσουν στην έφεση; Ε, όχι δα.
Να ξεκαθαρίσω κάτι: Δεν με ενδιαφέρει η στοχευμένη και συχνά άθλια επιχειρηματολογία ορισμένων αρθρογράφων της ΑΕΚ (και του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού…).
Ούτε το ανόητο αφήγημα που προσπαθούν να φτιάξουν, ότι ο ΠΑΟΚ είχε στήσει και τα δοκάρια για να πάρει το φετινό πρωτάθλημα αλλά είναι τόσο μικρός που ούτε αυτό δεν κατάφερε.
Αν δεν αρκούν οι επτά συν δυο αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών και οι μείον τρεις βαθμοί για να πείσουν και τον πλέον κακοπροαίρετο πόσο ανόητα ήταν όσα ακούστηκαν και ακούγονται για «χαλίφηδες», το – ορθά – ακυρωθέν γκολ του Βαρέλα στην Τρίπολη θα έπρεπε να αρκεί. Σε ποιον «χαλίφη» στον κόσμο θα ακυρωνόταν τέτοιο γκολ, σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι; Νομίζω, καταλαβαινόμαστε.
Οι αστειότητες διαφόρων κομπλεξικών δεν θα έπρεπε να αποτελούν επικοινωνιακό μπούσουλα για τον ΠΑΟΚ. Σε όλους αυτούς δεν είχε και δεν έχει να αποδείξει το παραμικρό. Ούτε στην δηλητηριασμένη κοινή γνώμη. Ο ΠΑΟΚ έχει να αποδείξει πράγματα μονάχα στον εαυτό του. Αν με την πρώτη – μεγάλη – στραβή ο οργανισμός επιστρέφει στη γνωστή και διαχρονική «επαναστατική» του κατάσταση, τότε και η φετινή προσπάθεια θα έχει πάει στράφι.
Αν, αντιθέτως, στην πιθανότητα να απορριφθεί η έφεση, ο Ιβάν βγει μπροστά με την ηρεμία του δυνατού και με μια προσέγγιση του στιλ: «Θεωρούμε ότι αδικηθήκαμε, όμως δεχόμαστε την απόφαση της δικαιοσύνης, εφόσον δεν υπάρχει πια εγκληματική και άρα δεν είναι ελεγχόμενη. Το ότι είμαστε η καλύτερη ομάδα το έχουμε δείξει και θα συνεχίσουμε να το δείχνουμε στο γήπεδο. Και φέτος και τα επόμενα χρόνια. Από εκεί και πέρα, εφόσον εκείνοι που παλιότερα έχασαν άδικα ένα πρωτάθλημα στα χαρτιά, δεν έχουν πρόβλημα να πάρουν το φετινό με τέτοιο τρόπο, ας το πανηγυρίσουν. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους. Ο ΠΑΟΚ έτσι κι αλλιώς έχει βρει το δρόμο του. Και σύντομα η ιστορία θα του δώσει ό,τι του χρωστάει», τότε η πορεία που έχει ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες και κοντεύει να εκτροχιαστεί εξαιτίας ενός ρολού ταμειακής μηχανής, θα έχει συνέχεια και πιστεύω λαμπρό μέλλον.
Από τον Σαββίδη εξαρτάται. Το γεγονός πάντως ότι ο -συνήθως παρορμητικός- Πόντιος αντιμετωπίζει μέχρι στιγμής την περίσταση σιωπηλά, μετρημένα και περισσότερο ψύχραιμα από οποιονδήποτε άλλο στον ΠΑΟΚ, ίσως και στη Θεσσαλονίκη, είναι το πιο ελπιδοφόρο των τελευταίων ημερών.
Πηγή: Sport DNA
