Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί πάρα πολύ με τα αποψινά ματς του Τσάμπιονς λιγκ ενώ τα περιμένω. Μου μοιάζει αδύνατον η Μπαρτσελόνα και η Λίβερπουλ να κάνουν ανατροπές απέναντι σε δυο πολύ καλές ομάδες όπως η Ατλέτικο Μαδρίτης (που θέλει να σώσει την χρονιά της μέσω του Τσάμπιονς λιγκ) και την Παρί Σεν Ζερμέν (που είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης). Αλλά μέσα μου κάτι με τρώει.
Πρώτα τα δεδομένα. Με βάση την εικόνα των πρώτων ματς, οι δυο που θέλουν απόψε να γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα και να προκριθούν δεν μοιάζει να έχουν κάποια ελπίδα. Η Μπαρτσελόνα έχασε με 2-0 από την Ατλέτικο Μαδρίτης στο Καμπ Νου και η Λίβερπουλ με 2-0 από την Παρί Σεν Ζερμέν στο Παρίσι δείχνοντας και οι δύο κυρίως προβλήματα.
Αμυνα και ψυχραιμία
Η Μπαρτσελόνα στο πρώτο ματς ερχόταν από την νίκη με 1-2 απέναντι στην Ατλέτικο στο Μετροπολιτάνο: μιλάμε για νίκη τόσο μεγάλη που δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι της έδωσε το πρωτάθλημα. Θα έπρεπε την Ατλέτικο να την τελειώσει νωρίς και γρήγορα και είναι αλήθεια πως μπήκε στο ματς καλούτσικα χάνοντας μια – δυο ευκαιρίες με τον Ράσφορντ. Σίγουρα υπήρξε καθοριστικό γεγονός η αποβολή του Κουμπαρσί για φάουλ στον γιό του Σιμεόνε στο 44΄: αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με το γκολ του Αλβαρες που ήρθε από το χτύπημα φάουλ έκαναν το ματς σχετικά εύκολο για την Ατλέτικο που το πήρε παίζοντας καλή άμυνα – όπως δηλαδή παραδοσιακά ξέρει να κάνει. Αλλά η Ατλέτικο δεν εκμεταλλεύτηκε απλά το ό,τι βρέθηκε με παίκτη παραπάνω: και πριν την αποβολή δεν είχε σοβαρά προβλήματα. Η άμυνα της εξαφάνισε τον Λεβαντόφσκι, και κυρίως περιόρισε τον Γιαμάλ. Αν όλο αυτό το ρίσκο που παίρνει η Μπαρτσελόνα της επιτρέπει απλά να κάνει δυο – τρεις ευκαιρίες σε ένα ημίχρονο κάτι έχει κάνει λάθος. Η μάλλον κάτι ο αντίπαλός της έχει κάνει πολύ σωστά.
Μέσι και Γιαμάλ
Η διαφορά της τωρινής Μπαρτσελόνα που θέλει να κατακτήσει το Τσάμπιονς λιγκ με την Μπαρτσελόνα που κάποτε το κατακτούσε είναι η διαφορά του Γιαμάλ με τον Λίο Μέσι. Ο Γιαμάλ είναι σαφώς ο κορυφαίος στον κόσμο στην ηλικία του, αλλά δεν είναι καλά καλά 19 χρονών! Ο Μέσι στην ηλικία του έμπαινε αλλαγή, μάθαινε από τον Ζουλί, κανείς δεν περίμενε από αυτόν να κουβαλήσει την Μπάρτσα: άλλοι έκαναν αυτή την δουλειά όταν η Μπαρτσελόνα κέρδισε στο Παρίσι το 2006 την Αρσεναλ στον τελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Ο Γιαμάλ πρέπει να το κάνει γιατί το έκανε με την Εθνική Ισπανίας πχ, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του Euro όταν ήταν ακόμα μικρότερος, αλλά άλλο το Τσάμπιονς λιγκ κι άλλο το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα: το Euro είναι μια διοργάνωση ενός μηνός, το Τσάμπιονς λιγκ κρατάει μήνες και είναι αντικειμενικά δύσκολο να στηριχτείς για την κατάκτησή του σε ένα παιδάκι. Από την άλλη πως να μην συμβεί αυτό όταν μιλάμε για κάποιον με 22 γκολ και 18 ασίστ στη διοργάνωση;
Η τωρινή Μπάρτσα είναι υποχρεωμένη να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα ηγέτη, ενώ νομίζει ότι τον έχει ήδη: μεγάλο μπλέξιμο.
Μπλέξιμο από τα σπάνια
Και η Λίβερπουλ έχει μεγάλα μπλεξίματα αλλά άλλου τύπου. Ηταν τόσο μέτρια στο Πάρκ Ντε Πρενς ώστε ο προπονητής της Αντρε Σλοτ είπε με μεγάλη ειλικρίνεια πως είναι ευχαριστημένος γιατί η ομάδα του έχασε μόνο με 2-0 και ότι μια ήττα με τέσσερα γκολ θα ήταν πιο δίκαιο αποτέλεσμα. Ο Σλοτ παραδέχτηκε πως η διαφορά των δυο ομάδων μοιάζει αυτή την στιγμή πολύ μεγαλύτερη από αυτή που ήταν πέρυσι όταν η Λίβερπουλ είχε αποκλειστεί από την Παρί – δεν είναι μια παράξενη διαπίστωση δεδομένου ότι πέρσι η Λίβερπουλ έτρεχε προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ φέτος αποτελεί είδηση όταν κερδίζει ένα ματς στην Πρέμιερ λιγκ εύκολα.
Αν σε αυτά να προσθέσουμε ότι η πρωταθλήτρια Ευρώπης δυο χρόνια τώρα δεν κάνει άλλο από το να αποκλείει αγγλικές ομάδες οι πιθανότητες της Λίβερπουλ να προκριθεί μοιάζουν ανύπαρκτες. Η Παρί πέρυσι πέταξε εκτός διοργάνωσης την Λίβερπουλ, την Αστον Βίλα και την Αρσεναλ. Φέτος έχει ήδη αποκλείσει την Τσέλσι χωρίς να ιδρώσει. Δεν φοβάται τις αγγλικές ομάδες και τον ρυθμό τους γιατί αυτή με τον Κβάρα, τον Ντεμπελέ, τον Ντουέ μπορεί στην επίθεση να τρέξει πιο πολύ. Επίσης κόντρα στην Λίβερπουλ δεν δέχτηκε φάση! Αυτά που καταγράφονται ως τελικές προσπάθειες στο πρώτο ματς είναι φλυαρίες της στατιστικής. Πως διάβολο θα αποκλειστεί από την Λίβερπουλ απόψε;
Εύκολα ή δύσκολα
Η Ατλέτικο απόψε έχει στα υπέρ της, όχι μόνο ότι έχει κερδίσει στο πρώτο ματς, αλλά και ότι η Μπαρτσελόνα δέχεται συνεχώς γκολ: το κακό αυτό σερί της έφτασε τα δεκατέσσερα συνεχόμενα ματς. Αν η ομάδα του Χανς Φλικ δεν μπορεί να κρατήσει το μηδέν ποτέ, οι πιθανότητες να ανατρέψει το εις βάρος της 0-2 και μάλιστα εκτός έδρας είναι ελάχιστες. Η Λίβερπουλ από την μεριά της πρέπει να κάνει απόψε ένα ματς που δεν έχει κάνει ποτέ φέτος. Ναι, ανέτρεψε το σε βάρος της 0-1 με την Γαλατά έχοντας κάνει μια κάκιστη εμφάνιση στο πρώτο ματς. Αλλά ανάμεσα στην πρωταθλήτρια Τουρκίας και στην πρωταθλήτρια Ευρώπης η διαφορά είναι αβυσσαλέα. Και οι καυγάδες του Σλοτ με τον Σαλάχ δείχνουν πως δεν υπάρχει και μεγάλη σύμπνοια στα αποδυτήρια: όταν λείπουν τα αποτελέσματα συμβαίνει και στους καλύτερους.
Γκολ πολλά και νόμοι σταθεροί
Κι όμως ενώ η λογική λέει πως δεν είναι δυνατόν να γίνουν ανατροπές κάτι μέσα μου με τρώει. Και τρώει και πολλούς άλλους. Ισως γιατί η Μπάρτσα μπορεί να δέχεται εύκολα γκολ, σκοράρει όμως και εύκολα. Ισως γιατί αυτό τον περίφημο νόμο του Ανφιλντ, που λέει ότι η Λίβερπουλ μπροστά στο κοινό της ανασταίνεται τον έχουμε δει εν ισχύ πολλές φορές. Ισως γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι δυο τόσο μεγάλες ομάδες θα παρατήσουν το Τσάμπιονς λιγκ τόσο εύκολα.
Αυτή η προσμονή για κάτι που μοιάζει αδύνατον μαρτυρά τελικά πόσο μεγάλες είναι αυτές οι ομάδες. Το μέγεθός τους φαίνεται όχι τα βράδια που κερδίζουν, αλλά τα βράδια που σε αναγκάζουν να περιμένεις το αδύνατο.
Πηγή: Karpetshow
