Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Μετά το τέλος του μουντιάλ θα γράψω για τους έντεκα καλύτερους που είδα σε αυτό. Αλλά με την ολοκλήρωση της φάσης των 32 και καθώς σιγά σιγά οι ομάδες φεύγουν θέλω να επισημάνω δέκα που ανακάλυψα από την αρχή της διοργάνωσης και αγνοούσα.
Ο δέκατος είναι αυτός που έφυγε χθες βράδυ: ο καταπληκτικός τερματοφύλακας της Παραγουάης Ορλάντο Χιλ που έπαιζε σέντερ φορ μικρός για να αλλάξει ρόλο γιατί ψήλωσε πολύ και στην Λατινική Αμερική όταν είσαι ψηλός πρέπει να παίζεις τερματοφύλακας. Η Σαν Λορέντσο στην οποία αγωνίζεται νομίζω ότι του είναι μικρή σε λίγο θα μας έρθει στην Ευρώπη.Σε ένα μουντιάλ στο οποίο βλέπουμε σπουδαίους τερματοφύλακες αυτός ήταν απο τους καλύτερους.
Οι άλλοι εννέα παίκτες έχουν διαφορετικούς ρόλους και είναι παίκτες με διαφορετικές ηλικίες. Τους χάρηκα ξενυχτώντας. Κι αυτών η καριέρα θα αλλάξει μετά το παγκόσμιο κύπελο.
Κάλεμπ Γιρένκι
Ο Γιρένκι από την Γκάνα είναι ένα ακόμη προϊόν της φημισμένης Ακαδημίας Right to Dream, δηλαδή της Ακαδημίας της Νόρτσελαντ. Βρέθηκε εκεί το 2024. Ο Γιρένκι είναι ένας από τους πιο υποσχόμενους αποφοίτους των τελευταίων ετών: άριστος στην πίεση στην μπάλα και ικανός να καλύψει πολλές θέσεις στον άξονα και στα χαφ και στην άμυνα. Συχνά συγκρίνεται με τον Μίκαελ Εσιέν, ο οποίος είναι τώρα ένας από τους προπονητές του στη Δανία. Σκόραρε με τον Παναμά παίζοντας ως χαφ, έπαιξε δεξί μπακ με την Αγγλία. Τακτικά είναι άριστος. Αν είχε κλείσει και πιο σωστά τον Αρίας στη φάση του γκολ της Κολομβίας θα ήταν τέλειος. Αλλά δεξί μπακ ακόμα δεν παίζει.
Αγιούμπ Μπουαντί
Μέχρι στιγμής o παίκτης αποκάλυψη, το όνομα που ξεχωρίζει, ειδικά λόγο της ηλικίας του (θα γίνει 21 χρονών τον Σεπτέμβριο) είναι αυτό του Μαροκινού Αγιουμπ Μπουαντί. Ο τρόπου που έπαιξε τον ρόλο του αμυντικά χαφ, ειδικά εναντίον της Βραζιλίας αλλά και στο ματς με την Ολλανδία όπου όμως κουράστηκε κι έγινε αλλαγή, ήταν εντυπωσιακός: διέπρεψε κυριαρχώντας στη μεσαία γραμμή είτε κερδίζοντας όλες τις δεύτερες μπάλες είτε βοηθώντας ασταμάτητα τον Ουναϊ. Παίζει για τη Λιλ. Η τιμή του θα πάει στα ουράνια.
Μάχμιτς
Ισως ο μόνος Βόσνιος που θα βγει αληθινά κερδισμένος από την παρουσία του στις ΗΠΑ. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αυστρία, ο Μάχμιτς έπαιξε για μερικές από τις καλύτερες ομάδες νέων της χώρας (LASK και Rapid) πριν ενταχθεί στη Σλόβαν Λίμπερετς το καλοκαίρι του 2025. Εκεί τον εντόπισε ο προπονητής της Βοσνίας Μπαρμπάρεζ και του πρότεινε να παίξει για τη Βοσνία (χώρα καταγωγής του πατέρα του) στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Είναι καλός τεχνίτης, βλέπει το γήπεδο, μπορεί να παίξει τόσο ως επιθετικός μέσος που μοιράζει την μπάλα, όσο και ως δεύτερος κυνηγός. Κι έχει ένα υπέροχο μακρινό σουτ. Η Μπουντεσλίγκα πιστεύω τον περιμένει.
Κινιόνες
Ο Χουλιάν Αντρές Κινιόνες είναι 29 ετών. Η ερώτηση είναι που ήταν τόσα χρόνια. Στο Μεξικό είναι όχι απλά ένας από τους βασικούς παίκτες του Αγκρίρε, παίζοντας ως ελεύθερος επιθετικός που ξεκινά από τα αριστερά, συγκλίνει, συμμετέχει στο παιχνίδι, και σκοράρει, αλλά είναι πλέον κάτι σαν εθνικός ήρωας. Γεννημένος στην Κολομβία, παίζει για το Μεξικό όπου βρέθηκε στα 15 του και το 2024 πήρε την απόφαση και πήγε στην Αλ-Καντίσια και στη Σαουδική Αραβία, όπου έχει 53 γκολ σε 59 αγώνες έχοντας σκοράρει στο πρωτάθλημα της χώρας πιο πολύ από τον Κριστιάνο! Σίγουρα τον υπερπληρώνουν στη Σαουδική Αραβία, αλλά λέει πως θα ήθελε να αλλάξει ομάδα. Θα τον δούμε κάπου στην Ευρώπη γιατί αξίζει μια ευκαιρία.
Μανζάμπι
Με την Φράιμπουργκ έκανε σπουδαία πράγματα οδηγώντας την στον τελικό του Γιουρόπα λιγκ αλλά οι μεγάλες στιγμές του είναι τώρα. Μετακόμισε από την Ελβετία στη Γερμανία στα 17 του: από τότε είναι στη Φράιμπουργκ. Ξεκίνησε ως μέσος αλλά όλα δείχνουν πως θα κάνει δεύτερη καριέρα ως επιθετικός. Είναι λίγο νευρικός (φέτος στην Μπουντεσλίγκα έχει αποβληθεί δυο φορές) αλλά η ικανότητα του να παίζει σε όλες τις θέσεις της επίθεσης ακριβοπληρώνεται. Η μονιμοποίησή του στην ενδεκάδα άλλαξε την Ελβετία γιατί ο ΕμΜπολό βρήκε ένα τύπο να συνεργάζεται και να του ανοίγει και χώρους.
Μ’ Μποκάτζι
Εκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις αρχές του 2025: σήμερα είναι μόλις 20 χρονών. Εγινε βασικός παίκτης για τους Orlando Pirates παίρνοντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού ενώ ήταν μόλις λίγο πάνω από τα 19! Τον Ιανουάριο, πήρε την γενναία απόφαση να αφήσει την ομάδα του και να πάει στο MLS και στους Chicago Fire, απόφαση που προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση, με τον προπονητή της Νότιας Αφρικής, Ουγκο Μπρος, να τον επικρίνει υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να περιμένει και να μετακομίσει σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ο Μπρος απειλούσε πως θα τον αποκλείσει. Τον χρησιμοποίησε σε όλα τα ματς βασικό: ήταν ο καλύτερός του στόπερ.
Ιρακούντα
Ο Νέστορι Ιρανκούντα, Αυστραλός με καταγωγή από την Τανζανία, είναι μόλις 20 ετών. Στον πρώτο του αγώνα, κυριολεκτικά κατέστρεψε την τουρκική άμυνα με τις αστραπιαίες επιταχύνσεις του από τα αριστερά. Εχει ξεκινήσει ως ακραίος μπακ, πέρασε από τις Ακαδημίες της Μπάγερν Μονάχου, αλλά τώρα παίζει για τη Γουότφορντ, όπου δεν είχε κάνει μέχρι τώρα εντυπωσιακά πράγματα. Ωστόσο και μόνο λόγω της ταχύτητας του είναι αδύνατο να μην τον προσέξει κανείς. Η αλήθεια είναι πως στα επόμενα ματς δεν έκανε όσα καταπληκτικά έκανε κόντρα στους Τούρκους. Αλλά ένα πολύ μεγάλο ματς στο μουντιάλ αρκεί για να σου αλλάξει μια καριέρα. Ισχύει για αυτόν αλλά και για κάτι τύπους σαν τον Καμπράλ που στο ματς με την Αργεντινή έβαλε για το Πράσινο Ακρωτήρι το γκολ της ζωής του.
Γκονζάλο Πλάτα
Από το Εκουαδόρ έρχονται συχνά στην Ευρώπη παίκτες – εκπλήξεις. Ενας τέτοιος ήταν επτά χρόνια πριν και ο Πλάτα. Πέρασε από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και την Βαγιαδολίδ, είχε τα πάνω του και τα κάτω του αλλά επειδή ήταν πάντα θεαματικός εξτρέμ τράβηξε την προσοχή των Σαουδαράβων που τον πήραν στην Αλ Σααντ. Δεν κατάφερε να προσαρμοστεί εκεί (γιατί τα λεφτά δεν είναι λύση για όλα…) και γύρισε στην Λατινική Αμερική. Εδώ και τρια χρόνια είναι στην Φλαμένγκο. Με όσα έκανε στο μουντιάλ φωνάζει πως πρέπει να ξαναπάρει μια ευκαιρία στην Ευρώπη.
Πηγή: Karpetshow
