Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Ναι, η Μπάγερν πανηγυρίζει ξανά το πρωτάθλημα. Μια εικόνα γνώριμη, για πολλούς ακόμη και κουραστική. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει κάτι διαφορετικό: η φετινή ομάδα ξεχωρίζει πραγματικά. Με διαφορά 15 βαθμών από την Ντόρτμουντ, κατέκτησε άνετα τον τίτλο. Και όπως συμβαίνει συχνά, από τον Μάρτιο και μετά δεν υπήρχε πραγματική αγωνία για το «αν», αλλά μόνο για το «πότε» θα εξασφαλίσει το 35ο πρωτάθλημα.
Η εύκολη εξήγηση είναι γνωστή: η Μπάγερν είναι ο πλουσιότερος σύλλογος της Bundesliga και διαθέτει την καλύτερη ομάδα. Οι ανταγωνιστές της, ακόμη κι αν έχουν πόρους, συνήθως υστερούν σε ιδέες και ποιότητα, με εξαίρεση τη Λεβερκούζεν το 2024. Αυτό ισχύει και φέτος, ίσως περισσότερο από ποτέ. Η Μπάγερν είναι τόσο ανώτερη, που η ιδέα ότι το πρωτάθλημα είναι ο «πιο δίκαιος τίτλος» ακούγεται σχεδόν ειρωνική.
Κι όμως, υπάρχει μια διαφορά: αυτή τη φορά η κυριαρχία της δεν οφείλεται μόνο στην αδυναμία των άλλων. Είναι τόσο καλή ως ομάδα, που αποτελεί από μόνη της την καλύτερη «εξήγηση» για την απόσταση από τους υπόλοιπους. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν ομάδες της Μπάγερν που κυριαρχούσαν ή τουλάχιστον προηγούνταν εντός συνόρων, αλλά σε διεθνές επίπεδο εκτίθεντο σε τέτοιο βαθμό, ώστε η περιορισμένη αντίσταση που συναντούσαν στη Bundesliga να προκαλεί σχεδόν αμηχανία. Η ομάδα του Νίκο Κόβατς το 2019 αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα, όπως και εκείνη του Νάγκελσμαν το 2022, η οποία ήταν υπερβολικά ισχυρή για κάθε αντίπαλο εντός Γερμανίας, αλλά ανεπαρκής απέναντι στη Βιγιαρεάλ.
Ακόμη και η ομάδα του Χάνσι Φλικ, που κατέκτησε σχεδόν τα πάντα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, είχε εμφανείς αδυναμίες, κάτι που εκμεταλλεύθηκε η Χόλσταϊν στο Κύπελλο Γερμανίας. Ακόμη και την περασμένη σεζόν, την πρώτη του Κομπανί στον πάγκο, το pressing με προσωπικά μαρκαρίσματα εμφάνιζε αστάθειες και μπορούσε να διασπαστεί με βαθιές μπαλιές στην πλάτη της άμυνας.
Ο Χάρι Κέιν πραγματοποιεί την κορυφαία σεζόν της καριέρας του, έχοντας εξελιχθεί όχι απλώς σε σκόρερ ή δημιουργό, αλλά σε καθοριστικό παράγοντα σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, έχει αναδειχθεί σε απολύτως σοβαρό υποψήφιο για τη Χρυσή Μπάλα.
Η επιθετική γραμμή που τον πλαισιώνει υπήρξε εντυπωσιακή. Η προσθήκη του Λουίς Ντίας αποδείχθηκε στρατηγικής σημασίας, προσθέτοντας ένα στοιχείο που έλειπε και μετατρέποντας την επιθετική λειτουργία σε μία από τις πλέον επικίνδυνες στην Ευρώπη. Ο Σερζ Γκνάμπρι υπήρξε εξαιρετικός, επανερχόμενος δυναμικά από μια περίοδο αγωνιστικής κάμψης. Ο Μίκαελ Ολίσε υπήρξε εντυπωσιακός, ανεβαίνοντας στο επίπεδο του κορυφαίου παίκτη στη θέση του. Συλλογικά, συνιστούν μια επιθετική μηχανή.
Οι ατομικές βελτιώσεις είναι εξίσου εντυπωσιακές. Ο Λάιμερ, από πολυεργαλείο, μετατράπηκε σε έναν από τους κορυφαίους μπακ της Ευρώπης. Ο Πάβλοβιτς, κομβικός στον πρόσφατο αποκλεισμό της Ρεάλ Μαδρίτης, επιβεβαιώνει τις προσδοκίες που τον συνοδεύουν και αφήνει να διαφανεί ότι μπορεί να εξελιχθεί σε παίκτη που θα ορίσει μια ολόκληρη εποχή.
Φέτος, ωστόσο, η εικόνα είναι διαφορετική. Το ριψοκίνδυνο ποδόσφαιρο του Κομπανί λειτουργεί με εντυπωσιακή συνέπεια. «Σαν να πρόκειται για άλλο άθλημα», σχολίασε ο Παλαντίνο, τεχνικός της φιλόδοξης αλλά σαφώς κατώτερης Αταλάντα, η οποία αποκλείστηκε χωρίς αντίσταση στη φάση των «16» του Champions League. Ένα ρεκόρ μισού αιώνα, από το 1972, καταρρίφθηκε. Μέχρι πρότινος, τα περισσότερα γκολ σε μία σεζόν ανήκαν στην ίδια την Μπάγερν με 101. Η φετινή ομάδα το διέλυσε. Το έφτασε και το ξεπέρασε ήδη από την 29η αγωνιστική (πλέον έχει 109 γκολ), και μέχρι την ολοκλήρωση της σεζόν το νέο ορόσημο είναι πιθανό να καταστεί απρόσιτο για τουλάχιστον μία γενιά.
Με το πρωτάθλημα να έχει ήδη κριθεί από τα μέσα Απριλίου, παραμένει ανοιχτό πόσοι ακόμη τίτλοι θα προστεθούν. Ένα είναι ήδη σαφές: καμία ομάδα στην Ευρώπη δεν είναι υπερβολικά ισχυρή για τη φετινή Μπάγερν. Ο ημιτελικός απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν μπορεί βάσιμα να χαρακτηριστεί αναμέτρηση των δύο ομάδων που παίζουν το καλύτερο ποδόσφαιρο στον κόσμο αυτή τη στιγμή.
Για τους εγχώριους ανταγωνιστές, δεν απομένει προς το παρόν παρά να εύχονται επιτυχία. Η παραδοσιακή αντιπάθεια προς τη Μπάγερν φαίνεται αισθητά μειωμένη, γεγονός που συνιστά και μία από τις σημαντικές επιτυχίες του Κομπανί. Η μοναδική ρεαλιστική ελπίδα για τις υπόλοιπες ομάδες της Bundesliga παραμένει το Κύπελλο. Ή, ενδεχομένως, η αμυδρή προοπτική ότι ορισμένοι από τους πρωταγωνιστές αυτής της επιτυχίας – όπως ο Μίκαελ Ολίσε – θα θεωρήσουν κάποια στιγμή το πρωτάθλημα αυτό υπερβολικά… περιοριστικό για τις φιλοδοξίες τους.
Πηγή: Gazzetta
