Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Ο Ντιέγκο Σιμεόνε δεν είναι απλώς ένας προπονητής που πανηγυρίζει ακόμη μία μεγάλη ευρωπαϊκή πρόκριση. Είναι ένας άνθρωπος που δεν βλέπει απλά το παιχνίδι αισθάνεται τις κρυφές δυνάμεις που το καθοδηγούν και προσαρμόζεται σε αυτές. Και απέναντι στην Μπαρτσελόνα, σε ακόμη μία βραδιά υψηλής πίεσης στο Champions League, επιβεβαίωσε ότι γνωρίζει καλύτερα από τους περισσότερους πώς να τις διαχειρίζεται.
Η Ατλέτικο δεν κυριάρχησε, δεν είχε απαραίτητα την κατοχή, είχε, όμως, ήταν κάτι πιο ουσιαστικό: τον έλεγχο των στιγμών. Και αυτό είναι το στοιχείο που διαχωρίζει τις μεγάλες ομάδες από τις καλές και τους προπονητές όπως ο Σιμεόνε από όλους τους υπόλοιπους. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο του Σιμεόνε: δεν προσπαθεί να κερδίσει κάθε στιγμή. Προσπαθεί να κερδίσει τις σωστές στιγμές. Εκεί όπου η ένταση κορυφώνεται, όπου η ψυχολογία λυγίζει, όπου η λεπτομέρεια καθορίζει τη μοίρα μιας αναμέτρησης. Σε αυτά τα σημεία, η ομάδα του μοιάζει πάντα πιο έτοιμη, πιο σκληρή, πιο συνειδητοποιημένη.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Ατλέτικο έχει χτίσει μια σχεδόν αδιαπέραστη παράδοση σε ευρωπαϊκά νοκ άουτ. Όταν παίρνει αποτέλεσμα στο πρώτο παιχνίδι, σχεδόν ποτέ δεν το χάνει. Και απέναντι στην Μπαρτσελόνα, αυτή η ψυχολογική υπεροχή γίνεται ακόμη πιο έντονη. Οι Καταλανοί μπορεί να έχουν την ιστορία, το ταλέντο, αλλά η Ατλέτικο είχε κάτι άλλο: την πίστη.
Και αυτή η πίστη ξεκινά από τον προπονητή της. Ο Σιμεόνε δεν βλέπει τους ποδοσφαιριστές του μόνο ως εκτελεστές εντολών. Τους βλέπει ως προσωπικότητες. Ως χαρακτήρες που πρέπει να ευθυγραμμιστούν με ένα συγκεκριμένο… ενεργειακό επίπεδο. Ναι, η ενασχόλησή του με την αστρολογία δεν είναι απλώς μια ιδιοτροπία, είναι μέρος μιας ευρύτερης φιλοσοφίας.
Έχει παραδεχθεί ότι πολλές φορές ρωτά τους παίκτες του το ζώδιό τους πριν ακόμη τους αξιολογήσει αγωνιστικά, αναζητώντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: ένταση, ευελιξία, επιθετικότητα. Οι «Δίδυμοι», για παράδειγμα, τον γοητεύουν ιδιαίτερα, καθώς τους θεωρεί απρόβλεπτους και δυναμικούς, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα στο αγωνιστικό του δόγμα. Δεν πρόκειται για μια επιφανειακή εμμονή, αλλά για έναν ακόμη τρόπο να «διαβάζει» ανθρώπους και να διαχειρίζεται ψυχολογίες.
Και αυτό το περιβάλλον δεν είναι εύκολο. Η καθημερινότητα στην Ατλέτικο του Σιμεόνε είναι απαιτητική, σχεδόν εξαντλητική. Κάθε προπόνηση, κάθε αγώνας, κάθε λεπτό απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι συνεχίζει να το κάνει μετά από τόσα χρόνια. Σε μια εποχή όπου η σταθερότητα αποτελεί εξαίρεση, ο Σιμεόνε παραμένει στον πάγκο της Ατλέτικο για περισσότερο από μια δεκαετία. Είναι ήδη ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου και ένας από τους ελάχιστους στην Ευρώπη που έχουν καταφέρει να ταυτιστούν τόσο απόλυτα με την ομάδα τους.
Κι όμως, υπήρξε μια περίοδος – όχι πολύ μακρινή – όπου όλα έδειχναν να τελειώνουν. Η ομάδα βρισκόταν εκτός στόχων στη La Liga, πίσω από συλλόγους όπως η Μπέτις. Οι ευρωπαϊκές αποτυχίες είχαν συσσωρευτεί και οι φίλαθλοι άρχισαν να εκφράζουν δυσαρέσκεια. Ακόμη και το τεράστιο συμβόλαιό του έμπαινε στο στόχαστρο.
Αλλά ο Σιμεόνε δεν κατέρρευσε. Αντέδρασε. Προσαρμόστηκε. Και κυρίως, κράτησε την ταυτότητά του. Από τον Ιανουάριο και μετά, η Ατλέτικο μεταμορφώθηκε, επιστρέφοντας στις νίκες και στην ανταγωνιστικότητα, πλησιάζοντας τη Ρεάλ, ενώ έφτασε και στον τελικό κυπέλλου.
Αυτή η ικανότητα επιβίωσης είναι που τον ξεχωρίζει. Δεν είναι απλώς ένας προπονητής επιτυχιών. Είναι ένας προπονητής αντοχής. Και αυτό φαίνεται περισσότερο από ποτέ σε βραδιές σαν κι αυτή, απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Καθώς πανηγυρίζει, με τη γνωστή του ένταση, σφιγμένες γροθιές και βλέμμα που φλέγεται, δεν γιορτάζει μόνο το αποτέλεσμα. Γιορτάζει μια φιλοσοφία που εξακολουθεί να λειτουργεί σε πείσμα των καιρών. Ο ίδιος έχει τη δική του σχολή, δε ζήλεψε κάτι από αυτή του Πεπ, του Κλοπ, προσεγγίζει διαφορετικά το ποδόσφαιρο κι αυτό δεν τον αφήνει χωρίς «δώρα».
Για τον Σιμεόνε το ποδόσφαιρο είναι σύγκρουση, ένταση, επιβίωση. Και όσο συνεχίζει να οδηγεί την Ατλέτικο σε τέτοιες νύχτες, σημαίνει πως τα… άστρα τον βοηθούν.
Πολλοί αναρωτιούνται πως… ταιριάζει την αστρολογία και το ποδόσφαιρο. Ισως αποδίδεται και στην επιρροή της μητέρας του. Για εκείνον, είναι ένας επιπλέον τρόπος να «διαβάζει» προσωπικότητες. Αν δεν ταιριάζει η αστρολογική του αίσθηση με την εικόνα ενός παίκτη, όπως έχει πει χαρακτηριστικά, υπάρχει πάντα «plan B», δηλαδή η δική του κρίση, που παραμένει αδιαπραγμάτευτη. Και αυτό εξηγεί γιατί η Ατλέτικο του Σιμεόνε έχει γίνει συνώνυμη της αντοχής.
Πηγή: Gazzetta
