Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Χρειαζόταν ο Ολυμπιακός να αποκτήσει έναν πολύπειρο τερματοφύλακα υπάρχοντος του Στέφανου Καπίνο; Ερώτημα που έψαχνε την απάντησή του από τα τέλη της Άνοιξης και προκαλούσε ποικίλες απαντήσεις, όχι μόνο στις τάξεις των «ερυθρόλευκων» φιλάθλων, αλλά ακόμη και στις σελίδες των ρεπορτάζ δημοσιογράφων που καλύπτουν την ειδησεογραφία των πρωταθλητών.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια των τελευταίων μηνών υπήρξα από τους πλέον φανατικούς υποστηρικτές απόκτησης ξένου τερματοφύλακα. Οι λόγοι είναι εξαιρετικά απλοί και το γεγονός ότι υπήρχαν (όπως αποδείχτηκε) στο μυαλό του Μπέσνικ Χάσι και των διοικούντων την πειραϊκή ΠΑΕ αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι η ποδοσφαιρική λογική που πρέπει να χαρακτηρίζει τις κινήσεις ενός οργανωμένου κλαμπ, έχει γίνει ξανά… κάτοικος στα γραφεία της Πλατείας Αλεξάνδρας. Ποιοι είναι, όμως, αυτοί οι λόγοι;
- Εξ ορισμού η εμπειρία αποτελεί τεράστιο όπλο για έναν τερματοφύλακα, περισσότερο ίσως από οποιαδήποτε άλλη θέση στο ποδόσφαιρο. Απορώ, λοιπόν, πραγματικά με τις ομάδες που επιλέγουν να δημιουργήσουν «τριπλέτες» τερματοφυλάκων χωρίς να διαθέτουν ούτε έναν έμπειρο πορτιέρο στο ρόστερ τους. Ειλικρινά, απορώ!
Η παρουσία ενός έμπειρου τερματοφύλακα είναι υπερ – απαραίτητη όχι μόνο εντός αγωνιστικού χώρου, αλλά κυρίως στα αποδυτήρια και τις προπονήσεις. Με τις ατομικές προπονήσεις να θυμίζουν πολλές φορές… εκπαίδευση πεζοναυτών και με την ψυχολογική ισορροπία ενός νέου παιδιού να κρέμεται σε μια κλωστή, η εμπειρία ενός συμπαίκτη με τον οποίο γυμνάζεσαι καθημερινά αποτελεί πολλές φορές την καλύτερη ασπίδα σου. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που πολλοί νεαροί τερματοφύλακες έχουν ως «πνευματικούς ποδοσφαιρικούς πατέρες» μεγαλύτερους σε ηλικία συμπαίκτες με τους οποίους συνυπήρξαν στην ίδια ομάδα.
- Ο Καπίνο είναι ένα παιδί με περίσσεια αυτοπεποίθηση. Τεράστιο πλεονέκτημα για τερματοφύλακα! Είναι όμως και ένας ποδοσφαιριστής που πολλές φορές σου δίνει την αίσθηση ότι ισορροπεί ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και την αλαζονεία.
Σε έναν τέτοιο χαρακτήρα λοιπόν ποτέ δεν του δημιουργείς συνθήκες εφησυχασμού. Το χειρότερο που μπορούσε να κάνει ο Ολυμπιακός με την περίπτωση Καπίνο ήταν να πιστέψει ότι θα έπαιρνε σπίτι του τη φανέλα του βασικού.
- Ποιο είναι το μήνυμα που έστειλαν με την απόκτηση Προτό Χάσι και διοίκηση στον διεθνή τερματοφύλακα (το οποίο μάλιστα επιβεβαιώθηκε και από τις δηλώσεις του Βέλγου); «Στέφανε εσένα θέλουμε να στηρίξουμε, εσύ είσαι ο βασικός μας τερματοφύλακας, αλλά για να κρατήσεις τη θέση πρέπει να δουλέψεις σκληρά, γιατί αν δεν το κάνεις, έχουμε έτοιμη λύση».
Δεν θα κουραστώ να το γράφω. Ο Καπίνο είναι ένα απίστευτα ταλαντούχο παιδί, με χτυπητές αδυναμίες στο παιχνίδι του. Κάποιες είναι εξαιρετικά δύσκολο να διορθωθούν στα 23 χρόνια.
Ακόμη και σε αυτή τη νεαρή ηλικία, θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να… μεταλλαχθεί ένας τερματοφύλακας που έχει μάθει να παίζει μέσα στην εστία και ξαφνικά να γίνει κυρίαρχος της περιοχής παίζοντας μακριά από το τέρμα του.
Υπάρχουν όμως και αδυναμίες που διορθώνονται μέσα από τη σκληρή δουλειά. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Μόνο δουλειά!
Και μια από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του Καπίνο σχετίζεται με την ικανότητά του όταν έχει την μπάλα στα πόδια του. Πρόκειται για αδυναμία που βελτιώνεται μέσα από τη σκληρή προπόνηση, αρκεί ο ίδιος ο παίκτης να έχει όρεξη να τη βελτιώσει. Και στο συγκεκριμένο πεδίο του παιχνιδιού του, ο Καπίνο εδώ και χρόνια δεν έχει παρουσιάσει την παραμικρή βελτίωση.
Στα μάτια πολλών, ο Προτό φαντάζει ως απειλή της βέβαιης παρουσίας του Καπίνο στα δοκάρια του Ολυμπιακού. Στα δικά μου μάτια φαντάζει ως η μεγαλύτερη ελπίδα του Έλληνα τερματοφύλακα προκειμένου να μη μείνει ένα… αιώνιο ταλέντο και να δικαιώσει τις προσδοκίες που υπάρχουν αναφορικά με το μέλλον του όχι μόνο σε συλλογικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Γιατί τον υποχρεώνει να μπει σε έναν μονόδρομο σκληρής δουλειάς για να καταξιωθεί ως βασικός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού. Και πλέον δεν του δίνει άλλα περιθώρια επιλογής…
Πηγή: Sport DNA
