Του Ιάσονα Θεριού
Μόνο πιο μπροστά, μόνο προς τα πάνω.
Στο προηγούμενο Μουντιάλ, λέει, ήρθε η ολοκλήρωση για τον Λιονέλ Μέσι. Μα τίποτα δεν μπορεί να ολοκληρωθεί για αυτόν τον τύπο. Ίσως γιατί δεν υπάρχει κανένας εραστής του ποδοσφαίρου που να θέλει να τον δει να ολοκληρώνει την καριέρα του.
Στο προηγούμενο Μουντιάλ, λέει, πάτησε στην τελευταία κορυφή που του είχε απομείνει. Μα δεν τελειώνουν οι κορυφές για δαύτον. Τις δημιουργεί, τις επανεφευρίσκει. Σαν να ήταν η πρώτη φορά.
Όπως τότε, το 2006, το πρώτο του γκολ σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Την ίδια ημέρα ακριβώς, 20 χρόνια μετά, έφτασε τα 16. Πρώτος στη λίστα των all time σκόρερ παρέα με τον Μίροσλαβ Κλόζε. Πρόσω ολοταχώς για την κορυφή, παρέα με τον Κιλιάν Εμπαπέ. Το «χθες», το «σήμερα» και το δικό του «για πάντα».
Το πρώτο χατ τρικ σε Παγκόσμιο Κύπελλο ήρθε λίγες ημέρες πριν τα 39 του. Και δεν είναι καν τα σπουδαία τελειώματα, είναι όλη η παρουσία του στο χορτάρι. Τα λόγια στέρεψαν.
Όχι και τα δάκρυα. Αυτά ακόμη τρέχουν, απλώς πλέον είναι χαράς, συγκίνησης. Και κοινής ανάγκης να το απολαύσει και να τον απολαύσουμε. Όσο το έχει. Όσο τον έχουμε.
Για όσο, λοιπόν, θα είναι εκεί. Να μας υπενθυμίζει πως είναι ο καλύτερος. Και με κάποιον απόλυτα παρανοϊκό τρόπο να γίνεται όλο και καλύτερος.
Για τον Λέο υπάρχει μόνο πιο μπροστά, μόνο προς τα πάνω.
Πηγή: Athletestories
