Του Αντώνη Καρπετόπουλου
H Αρσεναλ και η Παρί Σεν Ζερμέν θα διεκδικήσουν τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης στην Βουδαπέστη στο τέλος του μηνός. Το εφετινό Τσάμπιονς λιγκ θα ολοκληρωθεί με ένα απρόβλεπτο πλην όμως λογικό τελικό. Η Αρσεναλ τερμάτισε πρώτη στην League Phase, είναι η ομάδα που έχει δεχτεί τα λιγότερα γκολ στην διοργάνωση και απέκλεισε την Τρίτη την Ατλέτικο Μαδρίτης επαναλαμβάνοντας ένα παιγνίδι που το έχει κάνει πολλές φορές φέτος: δεν είναι το θεαματικότερο στην Ευρώπη μαρτυρά όμως πως η ομάδα του Αρτέτα έχει ταυτότητα. Η Παρί Σεν Ζερμέν είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης, έχει πετάξει εκτός διοργάνωσης την Τσέλσι, την Λίβερπουλ και την Μπάγερν Μονάχου, και τα κατάφερε την Τετάρτη το βράδυ να προκριθεί παγώνοντας το Μόναχο με ένα πολύ τακτικό παιγνίδι που δείχνει ότι ως ομάδα είναι ικανή για όλα, δηλαδή και για παραστάσεις επιθετικού ποδοσφαίρου, αλλά και για παιγνίδια στα οποία η άμυνα και ο έλεγχος της μπάλας είναι πράγματα απαραίτητα. Για πρώτη φορά φτάνουν στον τελικό δυο Ισπανοί προπονητές και παραδόξως το έκαναν και οι δύο μετά από ματς στα οποία οι ομάδες τους δεν έπαιξαν ισπανικό ποδόσφαιρο. Ο Αρτέτα και ο Λουίς Ενρίκε είναι δυο κοσμοπολίτες που έμαθαν πολλά στις χώρες που έχουν δουλέψει.
Αλλά ας δούμε μερικές λεπτομέρειες.
Ματ με δύο κινήσεις
Ο Αρτέτα απέκλεισε την Ατλέτικο Μαδρίτης επενδύοντας σε δυο κινήσεις. Η πρώτη στο παιγνίδι στο πλάι και από το πλάι. Η Ατλέτικο αμύνθηκε σε όλο το ματς με πέντε αμυντικούς και δυο τουλάχιστον κόφτες. Ο Αρτέτα το περίμενε και ξεκίνησε τους Σάκα και Εζε οι οποίοι μαζί με τον Τροσάρ κινήθηκαν στο πλάι μεγαλώνοντας το πλάτος του γηπέδου: όλες σχεδόν οι καλές ευκαιρίες της Αρσεναλ έχουν πρωταγωνιστές αυτούς – το ίδιο το γκολ που έκρινε και το ματς στο 44΄πρώτα από όλα. Ο Σάκα σκοράρει παίρνοντας το ριμπάουντ μετά από επέμβαση του Ομπλακ σε σουτ του Τροσάρ κι ενώ προηγουμένως ο Σαλιμπά με μια κάθετη πάσα 30 μέτρων έχει επιτρέψει στον Γιόκερες να φτάσει απέναντι από τον τερματοφύλακα μπαίνοντας κι αυτός από το πλάι.
Η δεύτερη κίνηση που αποδείχτηκε ματ ήταν η συνεχής άνοδο στο γήπεδο των δυο στόπερ: ο Σαλιμπά και κυρίως ο αλάνθαστος Γκάμπριελ έπαιξαν πολύ με την μπάλα – ειδικά στο πρώτο ημίχρονο που η Αρσεναλ έψαξε πιο πολύ το γκολ ήταν σαν δυο επιπλέον οργανωτές χωρίς μάλιστα να χάσουν από τα μάτια τους τους Γκριεζμάν και Αλβαρες. Ο Αρτέτα έχει μεγάλη συμμετοχή στην πρόκριση της Αρσεναλ. Αλλαξε πολύ την ομάδα που έφερε ισοπαλία στην Μαδρίτη. Η παρουσία πχ του 19χρονου Λουίς Σκέλι δίπλα στον Ντέγκλαν Ράις μέτρησε καθοριστικά: το τρέξιμο και ο δυναμισμός του μικρού βοήθησαν και για να κάνει η Αρσεναλ 60% κατοχή μπάλας στο πρώτο ημίχρονο και για να αμυνθεί καλά στο δεύτερο.
Κι ο Σιμεόνε; Νομίζω πως ο καλός αυτός προπονητής πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να αλλάξει ομάδα. Πήγε στο Λονδίνο έχοντας πει προηγουμένως πως η ομάδα του το θαύμα της το έχει κάνει κι αυτό ήταν ο αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα. Μετά από τόσα χρόνια το μυαλό του περιστρέφεται αποκλειστικά στο πως θα κάνει ζημιές στην Μπαρτσελόνα και στην Ρεάλ Μαδρίτης με τις οποίες δίνει σπουδαία ματς. Αλλά κανένα παιγνίδι με την Μπάρτσα δεν μπορεί να είναι σημαντικότερο από ένα ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Η Ατλέτικο απέκλεισε την Μπάρτσα και αποδείχτηκε πως άδειασε. Στο Εμιρετς δεν είχε ούτε την συνηθισμένη ψυχωμένη αντίδραση όταν βρέθηκε στο 44΄πίσω στο σκορ.
Μεγάλωσε το αβαντάζ
Η Μπάγερν Μονάχου βρέθηκε πίσω στο σκορ στο ξεκίνημα του ματς με την Παρί: το γκολ του Ντεμπελέ μετά από μια κούρσα του Κβαρασκέλια σε ένα διάδρομο άδειο από παίκτες οριοθέτησε το ματς και της έδωσε τελικά την πρόκριση. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης κατέβηκε στο Μόναχο ξέροντας τι πρέπει να κάνει για να κρατήσει το αβαντάζ που είχε από το πρώτο ματς. Ηταν μικρό, αφού το να προηγείσαι με ένα γκολ απέναντι στην εφετινή Μπάγερν δεν σημαίνει και πολλά, αλλά μεγάλωσε νωρίς με το γκολ του Ντεμπελέ.
Ο Ενρίκε αυτή τη φορά έπαιξε σκάκι με τον Κομπανί και σε αυτό είναι πολύ καλύτερος. Το βασικό του μέλημα ήταν να περιορίσει τους χώρους του Ολίσε, του Χάρι Κέιν και του Ντίαζ και η ομάδα του τα κατάφερε με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Τον Ολίσε τον περιόρισε με τον Φαμπιάν Ρουίθ να δίνει πάντα βοήθειες στο μαρκάρισμά του: ο Γαλλος δεν είχε κανένα ένας εναντίον ενός στο δύσκολο βράδυ του. Τον Κέιν τον ανάγκασαν να βγαίνει πολύ από την περιοχή ο Μαρκίνιος και κυρίως ο Πάτσο που ψηφίστηκε και MVP του ματς γιατί έβγαινε συνεχώς πρώτος στη μπάλα. Τον Ντίαζ τον ανέλαβε παίζοντας προσωπική άμυνα ο κατά συνθήκη δεξιός μπακ Ζαϊρί Εμερί που υπέφερε σε μερικές περιπτώσεις παίζοντας ακάλυπτος αλλά δεν του άφησε παρά ελάχιστα σουτ: τον οδηγούσε συνεχώς στο να σεντράρει και να πασάρει προσέχοντας τις συγκλίσεις του. Η Μπάγερν για να φτάσει στην ανατροπή έπρεπε να βρει γκολ από άλλους. Αλλά ο Μουσιάλα δεν είναι απολύτως καλά ακόμα και οι Πάβλοβιτς και Κίμιχ δεν φτάνουν σε θέση βολής. Και υπήρχε και κάτι ακόμα καθοριστικό: η επιθετική συνέπεια της Παρί που με τον Ντουέ (κυρίως) αλλά και με τον Κβαρασκέλια απείλησε πολύ. Ο Νόγιερ είναι ο καλύτερος της Μπάγερν και κάνει τουλάχιστον τέσσερις σπουδαίες επεμβάσεις. Και κάθε φορά που αυτό συμβαίνει η ορμή των γηπεδούχων σταματούσε γιατί αν χάνεις με 0-1 από την αρχή του ματς (και είσαι και συνολικά δυο γκολ πίσω) αν δεχτείς ένα ακόμα γκολ τελειώνεις. Η Μπάγερν βρήκε το γκολ της ισοφάρισης στο 93΄στην μοναδική φάση που ο Μαρκίνιος και ο Πάτσο άφησαν τον Χάρι Κέιν να ρολάρει. Αλλά όλα είχαν κριθεί.
Μη λογική απόφαση
Οι Γερμανοί φωνάζουν για την διαιτησία και κάποια δίκια τα έχουν. Ο Πορτογάλος διαιτητής Πινέιρο δεν έβγαλε (δεύτερη) κίτρινη κάρτα στον Μεντί για χέρι στην μεσαία γραμμή βλέποντας προηγουμένως φάουλ του Λάιμερ – ας πούμε πως σε αυτή τη φάση έχει τα δίκια του. Αλλά ο μη καταλογισμός πέναλτι για χέρι του Νέβες στο μισάωρο είναι απόφαση που σηκώνει πολύ συζήτηση. Ναι η μπάλα καταλήγει στο χέρι του παίκτη της Παρί από διώξιμο συμπαίκτη του, αλλά ο Νέβες παίζει σαν τερματοφύλακας: η απόφαση είναι σχεδόν ανεξήγητη. Και μας στέρησε την πιθανότητα να δούμε ένα διαφορετικό ματς που θα ήταν ίσως κοντά στο πρώτο που θα παραμείνει πάντως κάτι μοναδικό.
Η Αρσεναλ και η Παρί Σεν Ζερμέν φτάνουν στη Βουδαπέστη έχοντας κάνει πολλά. Για να κερδίσουν το τρόπαιο κυνηγάνε υπερβάσεις. Η Αρσεναλ φτάνει σε ένα τέτοιο τελικό μετά από είκοσι χρόνια. Η Παρί θέλει να γίνει η πρώτη γαλλική ομάδα που θα κερδίσει δυο φορές το Τσάμπιονς λιγκ και δυο φορές στη σειρά. Αλλά μέχρι την Βουδαπέστη έχουν και οι δύο κι άλλα μπροστά τους. Χρειάζεται πχ να κερδίσουν τα πρωταθλήματα στην χώρα τους. Για την Παρί θα είναι άλλη μια μέρα στη δουλειά. Για την Αρσεναλ ο πρώτος εφετινός της θρίαμβος.
Πηγή: Gazzetta
