Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Να ξεκινήσουμε τις ευχές από την αυτονόητη: Υγεία σε όλους σας! Να προσπαθήσουμε όλοι μας μέσα στο 2018 να βρίσκουμε καθημερινά περισσότερες αφορμές για να κάνουμε τους γύρω μας να χαμογελάνε και να αισιοδοξούν! Τα έχουμε περισσότερο από ποτέ ανάγκη στη ζωή μας: Χαμόγελο και αισιοδοξία. Δεν είναι εύκολο, αλλά χωρίς αυτά είναι αδύνατο να αναδειχτείς νικητής στα ντέρμπι με αντίπαλο τις δυσκολίες που θα συναντήσεις.
Υπάρχουν, βέβαια, και πιο… δύσκολα πράγματα στη ζωή, όπως να είσαι ο Τάκης Λεμονής και να πρέπει να φέρεις βόλτα για τη συνέχεια του πρωταθλήματος τα «ιδιαίτερα» και «δύσκολα» αποδυτήρια του Ολυμπιακού. Μια αποστολή που εκ των πραγμάτων είναι εξαιρετικά δύσκολη για οποιονδήποτε προπονητή περνάει τις πύλες του Ρέντη, πόσο μάλλον για έναν τεχνικό που ισορροπεί εδώ και χρόνια – και με δική του τεράστια ευθύνη – ανάμεσα στην αποθέωση και την ολοκληρωτική απαξίωση!
Μη μείνουμε, όμως, στο χθες. Αυτό που προέχει στον Ολυμπιακό είναι το σήμερα. Ένα «σήμερα» που έγινε άνω κάτω τις τελευταίες 48 ώρες, λόγω της αποκάλυψης των Ισπανών για τις διαπραγματεύσεις των «ερυθρόλευκων», με τον Όσκαρ Γκαρθία.
Είναι προφανές ότι οι πρωταθλητές βρίσκονταν – μπορεί και να βρίσκονται ακόμα – σε ανοιχτή γραμμή με τον Καταλανό τεχνικό. Ούτε έκπληξη προκαλεί το συγκεκριμένο γεγονός, ούτε αφύσικο είναι. Σωστά ή λανθασμένα, καλώς ή κακώς, ο Τάκης Λεμονής αντιμετωπίζεται από τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τους συνεργάτες του ως ένας «πιστός στρατιώτης του Ολυμπιακού», που θα είναι πάντα εκεί να αναλαμβάνει τα ηνία της ομάδας όταν μια επιλογή της διοίκησης αποδεικνύεται λανθασμένη. Πώς έχουμε τη ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο να μας προστατεύει σε ένα τρακάρισμα; Κάτι τέτοιο είναι και ο Λεμονής για τον Ολυμπιακό: Μια… ζώνη ασφαλείας που δεν θα επιτρέπει στο «ερυθρόλευκο» αυτοκίνητο να πέφτει στο γκρεμό, μετά από οποιαδήποτε στραβοτιμονιά.
Κανένας στον Ολυμπιακό δεν υποστήριξε ότι ο Λεμονής είναι μόνιμη λύση για τον «ερυθρόλευκο» πάγκο. Απόλυτα φυσιολογικό, λοιπόν, να αναζητείται καθημερινά ο διάδοχός του. Μέχρι εδώ όλα καλά…
Προφανώς και στη διοίκηση του Ολυμπιακού δεν ήθελαν να διαρρεύσει τίποτα για τις συζητήσεις με τον Γκαρθία, προτού υπάρξει τελική έκβαση (είτε θετική, είτε αρνητική) στις επαφές των δύο πλευρών. Βγήκε, όμως, το θέμα από την Ισπανία παραμονή Πρωτοχρονιάς και ξαφνικά… χάθηκε ολοκληρωτικά η μπάλα.
Για δύο μέρες το μόνο που άκουγες και διάβαζες σε εφημερίδες και ραδιόφωνα ήταν ότι ο Ολυμπιακός «συζητά με τον προπονητή των νταμπλ». Και να σου τα αφιερώματα στον Ισπανό και να οι ύμνοι για την αξία του. Αν μέναμε στα αφιερώματα, μικρό το κακό…
Ταυτόχρονα, όμως, με την αποθέωση του Γκαρθία, τα ρεπορτάζ του Ολυμπιακού σε ολόκληρο τον ηλεκτρονικό και έντυπο αθλητικό Τύπο (ακόμη και σε φίλα προσκείμενα στη διοίκηση των «ερυθρόλευκων» Μέσα) πλημμύρισαν από αναλύσεις γύρω από τους λόγους που οδηγούν την πειραϊκή ομάδα στο διαζύγιο με τον Τάκη Λεμονή.
Για 48 ώρες, διαβάσαμε με κάθε λεπτομέρεια τι χρεώνει η διοίκηση του Ολυμπιακού στον Έλληνα τεχνικό, πως ο Λεμονής έχει χάσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων, πως ο Ολυμπιακός μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή, αλλά το έπραξε με την… ψυχή στο στόμα.
Εντάξει, δεν είναι πρωτόγνωρη η υποτίμηση της μετοχής Λεμονή στον Ολυμπιακό (με την οποία προσωπικά διαφωνώ οριζόντια και κάθετα, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση) αλλά τέτοια απαξίωση για τη συνεισφορά ενός ανθρώπου που παρέλαβε τους «ερυθρόλευκους» στο -5 από την κορυφή και κατάφερε να τους οδηγήσει στις γιορτές ως πρωταθλητές χειμώνα, ομολογώ δεν την περίμενα.
Ανεξαρτήτως τι συνέβη με την υπόθεση Γκαρθία, η πληγή που άνοιξε το τελευταίο 48ωρο στον Ολυμπιακό είναι άγνωστο αν θα μπορέσει να επουλωθεί. Εκτός αν πιστεύετε ότι οι ποδοσφαιριστές (Έλληνες και ξένοι) δεν ενημερώνονται καθημερινά για το τι γράφεται στα ΜΜΕ. Μέχρι και την… τελευταία βούλα ξέρουν, γι’ αυτό να είστε σίγουροι!
Στα αποδυτήρια του Ρέντη, οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού γνωρίζουν πλέον ότι συνεργάζονται με έναν προπονητή που δεν γεμίζει το μάτι της διοίκησης, που έχει χάσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων και που είναι αναλώσιμος μέχρι να βρεθεί ο αντικαταστάτης του. Κάτι σαν… αναγκαίο κακό ή αναγκαίο καλό για την ομάδα.
Ο Λεμονής είναι… μανούλα στην ψυχολογία και είναι σίγουρο ότι θα χρησιμοποιήσει την απαξίωση που βιώνει ως όπλο για να ντοπάρει ψυχολογικά όσους παίκτες επανέφερε στο προσκήνιο μετά τη «λαίλαπα» Χάσι, αλλά και όσους περιβάλλει με εμπιστοσύνη. Και πραγματικά μπορεί να δούμε παίκτες του Ολυμπιακού να σκυλιάζουν και να παίζουν και για τον προπονητή τους.
Από την άλλη δεδομένα θα υπάρξουν και παίκτες που θα θελήσουν να ρίξουν με τη συμπεριφορά τους περισσότερο… αλάτι στις πληγές της απαξίωσης ενός προπονητή με τον οποίον «δεν ταιριάζουν τα χνώτα τους».
Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός μπαίνει από το Σαββατοκύριακο στη μάχη για τη διατήρηση των σκήπτρων του, με έναν προπονητή που για 48 ώρες απαξιώθηκε για πολλοστή φορά, χωρίς να το αξίζει. Γιατί όσο κι αν ενοχλεί η πραγματικότητα, τα αποτελέσματα καθιστούν τον Τάκη Λεμονή ως έναν από τους πλέον πετυχημένους προπονητές στην ιστορία του Ολυμπιακού. Και, αν μη τι άλλο, αξίζει μεγαλύτερης αναγνώρισης και μεγαλύτερου σεβασμού, εντός και εκτός των τειχών του Ρέντη…
Υ.Γ. Αντίο Ευγένιε. Ήσουν ένας δάσκαλος του ποδοσφαίρου, μα πάνω απ’ όλα ένας δάσκαλος της ζωής. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνες τις πέντε μέρες που έζησα κοντά σου. Να είσαι καλά όπου πας…
Πηγή: Sport DNA
