Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Έχουν περάσει τόσα χρόνια, κι ακόμη δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου εκείνη την απίθανη εμφάνιση του 17χρονου Στέφανου Καπίνο στο «Καραϊσκάκη» με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Έβλεπες έναν έφηβο με σιγουριά και αυτοπεποίθηση τριαντάρη, να σταματάει μόνος του τις επιθέσεις του Ολυμπιακού, να αφήνει ακόμη και τους «ερυθρόλευκους» οπαδούς άφωνους με τις επεμβάσεις του και να παραδίδει νωρίς – νωρίς διαπιστευτήρια που παρέπεμπαν σε μια σπουδαία καριέρα.
Από χθες το απόγευμα, ο τερματοφύλακας που συστήθηκε τόσο βιαστικά και τόσο αφελώς ως «νέος Ρομπέρτο» (στο πλαίσιο της καθιερωμένης πλέον αναγκαιότητας των ΜΜΕ να εμφανίζουν κάθε μεταγραφή ως… μεταγραφάρα) αποτελεί με τον πλέον άδοξο τρόπο παρελθόν για τους «ερυθρόλευκους». Το εύκολο για τον Καπίνο θα είναι να… ρίξει το φταίξιμο της αποτυχίας του σε όλους τους άλλους, εκτός από τον εαυτό του. Αν, όμως, θέλει να σώσει την καριέρα του που βρίσκεται την τελευταία τριετία σε ελεύθερη πτώση (κι αυτή είναι η σκληρή αλήθεια που θα πρέπει να κατανοήσει πρώτος απ’ όλους ο ίδιος), θα πρέπει να αφιερώσει ατελείωτες ώρες σε μια ειλικρινή αυτοκριτική.
Όσοι είστε τακτικοί «θαμώνες» της συγκεκριμένης στήλης, γνωρίζετε εξ αρχής την άποψη μου για το νεαρό τερματοφύλακα και τις διαφωνίες μου για την… αποθέωση που γνώριζε κατά καιρούς στις πρώτες σελίδες του έντυπου και του ηλεκτρονικού αθλητικού Τύπου. Το πρόβλημα του Καπίνο είναι ότι παραμένει ακόμη ο ίδιος τερματοφύλακας με τον «θαυματουργό πιτσιρικά» που είχε… χαζέψει το «Καραϊσκάκη». Άλλο, όμως, να είσαι 17 ετών και άλλο 23…
Όλο αυτό το διάστημα, ο Στέφανος Καπίνο δεν έκανε… μισό βήμα προς τα εμπρός, σε ότι αφορά τη βελτίωσή του. Οι «χτυπητές αδυναμίες» στο παιχνίδι του – που αφορούν κυρίως το παιχνίδι με τα πόδια, τις ψηλές εξόδους και το σωστό διάβασμα των φάσεων – όχι μόνο δεν βελτιώνονται, αλλά χρόνο με το χρόνο γίνονται ολοένα και πιο εξόφθαλμες. Και είναι όλες αδυναμίες που μπορούν να βελτιωθούν μόνο μέσα από σκληρή δουλειά! Γιατί στην περίπτωση του Καπίνο, το ταλέντο είναι δεδομένο. Με τη δουλειά, όμως, τι γίνεται; Με τη σωστή νοοτροπία ενός επαγγελματία αθλητή;
Ο Καπίνο, υπέπεσε σε ένα σοβαρό λάθος, όσο βρίσκεται στην Ελλάδα και κυρίως από τη μέρα που φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα. Προσπάθησε να επιβληθεί στη νέα του ομάδα φορώντας το μανδύα του «οπαδού» και αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα αυτόν του τερματοφύλακα. Σε μια χώρα που το ποδόσφαιρό της τρέφεται καθημερινά από το δηλητήριο του μίσους και του φανατισμού, το κοινώς λεγόμενο «οπαδιλίκι» αποτελεί τον πιο εύκολο δρόμο για να ανηφορίσεις πιο γρήγορα τα βήματα προς τη βασική ενδεκάδα μιας μεγάλης ομάδας. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί και το μονοπάτι που σε οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή.
Ναι, είναι εξαιρετικά εύκολο να… γοητεύσεις την καρδιά ενός Έλληνα οπαδού όταν βγαίνεις μετά από κάθε παιχνίδι μπροστά στα μικρόφωνα και εκτελείς καθήκοντα… κυβερνητικού εκπροσώπου της ομάδας που αγωνίζεσαι. Είναι εξαιρετικά εύκολο να «πουλάς» τον εαυτό σου ως «οπαδό». Όταν, όμως, την ίδια ώρα αφήνεις στο περιθώριο την καθημερινή προσπάθεια βελτίωσης σου στις προπονήσεις και τη σκληρή δουλειά, έρχεται η ώρα που θα δεις τους ίδιους ανθρώπους που σε αποθέωναν να σε… χλευάζουν και να σε ειρωνεύονται. Γιατί το αδυσώπητο σύστημα των ΜΜΕ στην Ελλάδα έχει ανάγκη είτε από «ήρωες», είτε από «αποδιοπομπαίους τράγους». Και μπορεί με περίσσεια ευκολία να ανεβάζει και να κατεβάζει τον ίδιο άνθρωπο στις δύο αυτές κατηγορίες, ανάλογα με το πως βολεύουν οι περιστάσεις.
Αυτό πρέπει να καταλάβει ο Καπίνο αν θέλει να πραγματοποιήσει ένα ουσιαστικό restart στην καριέρα του. Όποιος κι αν είναι ο επόμενος σταθμός του, να δουλέψει σκληρά, να βελτιώσει τις αδυναμίες του, να ενισχύσει τις δεδομένες αρετές του. Και να πάψει να ασχολείται με οτιδήποτε άλλο, εκτός από το ίδιο το ποδόσφαιρο. Να κατανοήσει ότι άλλο «αυτοπεποίθηση», άλλο «αλαζονεία». Άλλο «προσωπικότητα», άλλο «έπαρση». Και να κάτσει να σκεφτεί…
Να αναλογιστεί τους λόγους για τους οποίους η Μάιντς δεν θέλησε να επενδύσει στον ίδιο ως αντικαταστάτη του Κάριους, αλλά προτίμησε να τον επιστρέψει στη χώρα του, με μπόνους δύο εκατομμύρια ευρώ. Τις απαντήσεις που ψάχνει, ο Καπίνο θα τις βρει στη Γερμανία, όχι στην Ελλάδα. Γιατί την ώρα που στην Ελλάδα λανσαρόταν ως… νέος Ρομπέρτο, στη Γερμανία κάποιοι ειδικοί έκριναν ότι δεν υπήρχε ο παραμικρός λόγος να επενδύσουν στο συγκεκριμένο τερματοφύλακα. Όταν ο ίδιος ο Καπίνο αντιληφθεί τι έβλεπαν οι Γερμανοί, τότε θα καταλάβει τι πρέπει να κάνει για να μείνει στην ιστορία του ποδοσφαίρου ως ένας σπουδαίος τερματοφύλακας και όχι ως ένα ακόμη ταλέντο που χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Κανένας τερματοφύλακας δεν καταξιώθηκε και δεν χάθηκε στα 23 του χρόνια…
Πηγή: Sport DNA
