Του Βασίλη Σαμπράκου
Με διασκεδάζει αφάνταστα αυτό που συμβαίνει κάθε χρόνο στην Αγγλία με τις στοιχηματικές προβλέψεις για την Premier League. Το πιο απρόβλεπτο από τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα είναι και το πιο διασκεδαστικό στα μάτια του παρατηρητή που ψυχαγωγείται παρατηρώντας τις αντιδράσεις της κοινωνίας του αγγλικού ποδοσφαίρου από Κυριακή σε Κυριακή. Ορισμένα από τα στοιχήματα της πολύ πρόσφατης εποχής έχουν ήδη περάσει στην ιστορία υπό τη μορφή ανεκδότου: το φαβορί για απόλυση Κλαούντιο Ρανιέρι, που κατέκτησε τον τίτλο, όπως και ένα εκ των φαβορί για απόλυση τον περασμένο Οκτώβριο, ο Αντόνιο Κόντε, που κατέκτησε τον τίτλο.
Αν κρίνεις από την συμπεριφορά των Αγγλων bookmakers, δεδομένου ότι αυτοί προσαρμόζουν τα στοιχήματά τους στην συμπεριφορά της αγοράς των παικτών τους, μένεις με την εντύπωση ότι οι Αγγλοι είναι “χειρότεροι”, δηλαδή περισσότερο ανυπόμονοι, ακόμη και από τους Ελληνες ή τους Τούρκους ποδοσφαιρόφιλους. Βιάζονται να στήσουν γλέντι μετά από μια νίκη, βιάζονται να στήσουν κηδεία μετά από μια ήττα. Στην δεύτερη ανάγνωση όμως, αν κανείς βασιστεί στα συμπεράσματα των αναλυτών της συμπεριφοράς της κοινωνίας του αγγλικού ποδοσφαίρου, αυτό που συμβαίνει με τις εντυπωσιακές αλλαγές στις στοιχηματικές αποδόσεις είναι μια συνέπεια αυτού που συμβαίνει τούτη την εποχή στο αγγλικό πρωτάθλημα: οι διεκδικητές έχουν γίνει περισσότεροι από ποτέ στη σύγχρονη ιστορία, οι “μικροί” και “μικρομεσαίοι” έχουν δυναμώσει περισσότερο από ποτέ επειδή έχει φουσκώσει το πορτοφόλι τους χάρη στο μυθικό τηλεοπτικό συμβόλαιο, και κάπως έτσι το πρωτάθλημα προϊδεάζει τους θεατές του για μεγάλες εκπλήξεις και επιτρέπει στον θεατή να πιστεύει ότι τα πάντα μπορούν να συμβούν. Σε όλα αυτά όμως κανείς πρέπει να συνυπολογίσει και την θεαματική αύξηση της πίεσης που ασκείται στους μάνατζερ, είτε πρόκειται για διοικητικούς είτε για ποδοσφαιρικούς, στην ψηφιακή εποχή. Προτού καν ολοκληρωθεί ένα ματς οι πρωταγωνιστές έχουν αναδειχθεί και είτε έχουν γίνει αγάλματα είτε έχουν στηθεί για λιθοβολισμό. Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε τα μεγάλα κλαμπ βρίσκουν νόημα να προσλάβουν ή να συνεργαστούν με ειδικούς στο crisis management, στην εταιρική Επικοινωνία και στην διαχείριση της δημόσιας εικόνας του προπονητή και των ποδοσφαιριστών, επειδή η έκθεση έχει γίνει μεγαλύτερη και πιο άμεση από ποτέ. Τα social media έχουν οριστικά αλλάξει το περιβάλλον διεξαγωγής του ποδοσφαίρου.
Προτού καλά καλά ολοκληρωθεί η 1η αγωνιστική στην Premier League 2017-’18 αρκετοί bookmakers άλλαξαν το φαβορί τους για την κατάκτηση του τίτλου, και σήμερα πληρώνουν για την Γιουνάιτεντ λιγότερα από όσα πλήρωναν μέχρι το περασμένο Σάββατο για την Σίτι. Ξαφνικά ο Αντόνιο Κόντε έχει γίνει το πρώτο φαβορί για απόλυση, με ειδικά στοιχήματα για το όνομα του διαδόχου του. Αυτά δεν εκπλήσσουν κανέναν από αυτούς που παρακολουθούν την επικαιρότητα της Premier League τα τελευταία χρόνια. Και στην πραγματικότητα βάζουν πολύ μπαχαρικό στο έτσι κι αλλιώς νοστιμότερο ποδοσφαιρικό πιάτο που σερβίρεται στην Ευρώπη, διότι τα media χρησιμοποιούν τα στοιχήματα για να προκαλέσουν και να καταγράψουν τις αντιδράσεις των πρωταγωνιστών με συνέπεια να δημιουργούν μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα καθημερινότητα σε ένα πρωτάθλημα που αξίζει να το ζεις και στο διάστημα της μετάβασης από την μια αγωνιστική στην επόμενη.
Μας είπε κάτι η συναρπαστική, έως και τρελή, πρώτη αγωνιστική της νέας Premier League; Μόνο ένα παιδί δεν θα αντιλαμβανόταν ότι τα λόγια της 1ης αγωνιστικής είναι έως και κούφια σε ένα πρωτάθλημα 38 αγωνιστικών, στο οποίο κυκλοφορούν ορισμένες από τις ακριβότερες ομάδες του πλανήτη. Αλήθεια είναι όμως ότι στη στιγμή που συζητάμε, δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της μεταγραφικής περιόδου, της οποίας το τέλος είναι εξαιρετικά πιθανό να έχει δημιουργήσει ουσιαστικά νέα δεδομένα, η πρώτη αγωνιστική διαμόρφωσε ή επιβεβαίωσε την αίσθηση του καλοκαιριού: οι δύο ομάδες του Μάντσεστερ είναι αυτές που σήμερα πείθουν περισσότερο, στην πρώτη ανάγνωση, ότι ενισχύθηκαν ουσιαστικά και επαρκώς για να διεκδικήσουν τον τίτλο με πράξεις και όχι μόνο με λόγια όπως έκαναν πέρσι.
Προφανώς πρέπει να κανείς να προσμετρήσει ότι τόσο ο Ζοσέ Μουρίνιο όσο και ο Πεπ Γκουαρδιόλα έχουν πλέον προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον. Ειδικά για τον Γουαρδιόλα αυτή η παράμετρος είναι παραπάνω από σημαντική, διότι η περσινή ήταν η πρώτη του σεζόν στην Αγγλία. Η Γιουνάιτεντ και η Σίτι, με αυτή τη σειρά, ήταν οι ομάδες που με έκαναν να αισιοδοξώ ότι φέτος η διεκδίκηση του τίτλου θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον συγκριτικά με την περσινή σεζόν, που ήταν μια σεζόν διάψευσης των υψηλών προσδοκιών που όλοι είχαμε λόγω της άφιξης όλων αυτών των κορυφαίας ποιότητας προπονητών που είχαν συγκεντρωθεί.
Αυτή που είδα απέναντι στη Γουέστ Χαμ είναι η πιο κυριαρχική και επιθετική Γιουνάιτεντ που έχω δει σε αγώνα πρωταθλήματος από την ημέρα της αποχώρησης του σερ Αλεξ. Φυσικά δεν βιάζομαι να προβλέψω κατηγορηματικά ότι αυτή την Γιουνάιτεντ θα την βλέπουμε συχνότερα από αυτή που είδαμε στο Σουπερ Καπ, απέναντι στη Ρεάλ, που ήταν όσο παθητική υπήρξε στα μεγάλα ματς μέχρι και την περασμένη Ανοιξη, αλλά η εμφάνισή της στην πρεμιέρα έχει μια αξία. Την περασμένη Κυριακή ο Νεμάνια Μάτις και ο Ρομέλου Λουκάκου οδηγούσαν τον παρατηρητή στον συνειρμό περί της ικανότητάς τους να επηρεάσουν το παιχνίδι της Γιουνάιτεντ τόσο όσο είχαν επηρεάσει το παιχνίδι της Τσέλσι ο Σεσκ Φάμπρεγκας με τον Ντιέγκο Κόστα στην 2η σεζόν του Μουρίνιο μετά την επιστροφή του στο Λονδίνο. Αν ο Σέρβος μέσος κρατήσει σταθερή την απόδοσή του σε αυτό το ύψος στη διάρκεια της σεζόν και ο Λουκάκου απελευθερωθεί τόσο γρήγορα και εύκολα από τον εκνευρισμό και την πίεση που του βάζει η “η πιο ακριβή φετινή μεταγραφή στο Νησί” ετικέτα, η Γιουνάιτεντ θα είναι καλύτερη από την περσινή της έκδοση. Είναι όμως πάρα πολύ νωρίς για να βάλει κανείς τα χρήματά του πάνω της.
Η Σίτι που είδα απέναντι στην Μπράιτον δεν εντυπωσίασε περισσότερο από όσο εντυπωσίαζε πέρσι, στον πρώτο καιρό του Γκουαρδιόλα. Η ομάδα που ξόδεψε τα περισσότερα όμως σου δημιουργεί την αίσθηση ότι έχει ενισχυθεί σημαντικά και σου εξάπτει τη φαντασία, έστω και αν λαμβάνεις υπόψη ότι ο Πεπ έχει βάλει μια σειρά από σοβαρά στοιχήματα με τις επιλογές σε πρόσωπα και σχηματισμό (3-1-4-2 στην πρεμιέρα). Είναι πάρα πολύ νωρίς για να εκτιμήσεις με ασφάλεια. Θεωρητικώς πάντως έχει πλέον στο ρόστερ της πολλούς περισσότερους “προδιαγραφών Γκουαρδιόλα” ποδοσφαιριστές, δεν έχει χάσει κανέναν εκ των βασικών συντελεστών της περσινής σεζόν και έχει πιο ώριμο και εξοικειωμένο με την Αγγλία τον μάνατζέρ της.
Στη δεδομένη στιγμή στο μυαλό μου δεν υπάρχει το φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Φέτος όμως μοιάζει πιο πιθανό να δούμε αυτό που δεν είδαμε πέρσι, μια μάχη πολλών για πολύ για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το ακριβότερο πρωτάθλημα στον κόσμο έχει μόλις αρχίσει. Καλή μας διασκέδαση!
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
