Του Νίκου Παπαδογιάννη
Aς αρχίσουμε από το «ηθικόν δίδαγμα», ώστε να τοποθετήσουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, πριν ξεψαχνίσουμε λεπτομέρειες. Η νίκη του Ολυμπιακού ήταν δίκαιη και η εμφάνισή του στο ηφαιστειώδες ΟΑΚΑ αξιέπαινη, ικανή νομίζω να αποσπάσει ένα -χλιαρό- χειροκρότημα και από τους ηττημένους.
Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και οι παίκτες του παρουσιάστηκαν στο ΟΑΚΑ με ατσάλινα νεύρα, στέρεο αγωνιστικό σχέδιο, κρύο αίμα και ζεστή καρδιά. Μόνο έτσι θα έβγαζαν διπλό στην πιο δύσβατη, ίσως, έδρα της Euroleague.
Ο Παναθηναϊκός κατόρθωσε να μετατρέψει τη δύναμη της απελπισίας σε κινητήριο δύναμη, οπότε άγγιξε τη νίκη ανατρέποντας το ασήκωτο -12 της γ’ περιόδου. Αλλά ουδέποτε κατέθεσε σφραγίδα ανωτερότητας ή αυτοπεποίθησης.
Ακόμα και όταν προσπέρασε, έδινε την εντύπωση ότι πόνταρε στην προσωπικότητα και την κλάση του ενός για να κλέψει το ματς.
Οι περισσότεροι παίκτες του σκαρφάλωσαν στην πλάτη του Νικ Καλάθη και περίμεναν να τους σερβίρει τη σαμπάνια στο ποτήρι, είτε αυτός είτε ο Τζέιμς.
Στην απέναντι όχθη, στεκόταν ένας αντίπαλος που θύμιζε κόκκινο στρατό. Ο Ολυμπιακός κέρδισε τη μάχη επειδή οι στρατιώτες του αποδείχθηκαν ισάξιοι με τους αξιωματικούς.
Αυτό το τελευταίο ήταν που έκανε τη διαφορά. Ο πάγκος, που πρόσφερε ακριβώς 50 από τους 87 πόντους, με 15/28 σουτ.
Το τρίο των Σπανούλη-Πρίντεζη-Παπανικολάου έπιασε καλή απόδοση, αλλά θα έμενε με άδειο σακούλι, αν δεν λάμβανε χείρα βοηθείας από τις εφεδρείες.
Ο ΜακΛέιν έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του, όχι τόσο στην επίθεση, όσο στην άμυνα, όπου πέτυχε 1-2 σπάνια για το ρεπερτόριό του κατορθώματα.
Ο Τιλί ήρθε απ’ ευθείας από το ιατρείο για να υπενθυμίσει ότι προοριζόταν για κομβικό ρόλο σε αυτή την ομάδα. Ο Παπαπέτρου ανέβηκε στο «3» ελλείψει Τόμπσον και έκανε σωστά όλες τις δουλειές, με κορωνίδα τα δύο κρίσιμα τρίποντα.
Ο Στρέλνιεκς έπαιξε με επιτυχία το ρολάκι του, αλλά ήταν ο Μπράιαν Ρόμπερτς αυτός που κέρδισε -με το σπαθί του- τον μανδύα του MVP.
Ο Αμερικανός είδε τον Τόμπσον ντυμένο με πολιτικά, ένιωσε την ανάσα του νεοσύλλεκτου Μπόμπι Μπράουν στον δικό του σβέρκο και έπαιξε σαν να πάλευε για το συμβόλαιό του – πράγμα που δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα.
Το 4ο τρίποντό του, στο 82-81, ήταν το «κόλπο γκρόσο» της βραδιάς, στο τέλος μάλιστα μίας φάσης στην οποία ο Ρόμπερτς δεν άλλαξε ούτε μισή πάσα.
Αμέσως μετά, ο ίδιος ολοκλήρωσε τη δουλειά με 2 εύστοχες βολές, στο φινάλε μίας βραδιάς όπου όλοι σημάδευαν σίδερο από τη γραμμή.
Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, ο Ρόμπερτς μετράει πλέον 32/33 από τη γραμμή: ποσοστό 97 τοις εκατό! Είμαι βέβαιος ότι αυτόν τον ξενοδόχο δεν τον υπολόγιζε καθόλου ο Τσάβι Πασκουάλ.
Kατά κάποιον τρόπο, ο Μπράουν ήταν από σπόντα ο MVP του Ολυμπιακού στο πρώτο ελληνικό ντέρμπι της καριέρας του. Η άφιξή του έβαλε νέφτι στον Ρόμπερτς και τον μετέτρεψε από αρνί σε λιοντάρι!
Ο ντεφορμέ Πασκουάλ διέπραξε το ίδιο σφάλμα για δεύτερη σερί εβδομάδα. Τι λένε για το δις εξαμαρτείν;
«Έπαιξε» με την εύθραυστη χημεία της ομάδας του, εξοστρακίζοντας από το rotation τον πολύτιμο για την άμυνα και τα ριμπάουντ Θανάση Αντετοκούνμπο και απονέμοντας χρίσμα βασικού στους Τζέιμς, Λοτζέσκι.
Ο Παναθηναϊκός απώλεσε κάθε ψήγμα συνοχής και συσσώρευσε αριθμούς διόλου κολακευτικούς: 17-30 ριμπάουντ στο τέλος της γ’ περιόδου, -13 στο σκορ, 0 πόντοι από όλους τους γκαρντ πλην Καλάθη στα πρώτα 27 λεπτά.
Ο Ολυμπιακός υπήρξε απόλυτο αφεντικό του ντέρμπι μέχρι την τελική ευθεία του και απείλησε τους αποσβολωμένους «πράσινους» με συντριβή.
Η συμμετοχή του αινιγματικού Τζέιμς δικαιώθηκε εν μέρει μόνο στα τελευταία λεπτά, όταν τα αποθέματα ενέργειας του Αμερικανού έγιναν ορατά διά γυμνού οφθαλμού.
Όταν ο Σπανούλης επέστρεψε στο παρκέ, μετά την αποχώρηση του «ντεμπιτάντ» Μπόμπι Μπράουν, ο Νικ Καλάθης εγκαταστάθηκε στο λόου ποστ και βάλθηκε να εκμεταλλεύεται τη σωματική υπεροχή του απέναντι στον αρχηγό του Ολυμπιακού.
Δημιούργησε έτσι χώρους και προϋποθέσεις όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για τους συμπαίκτες του.
Λίγο λίγο πρόσθεσαν τα ονόματά τους στην εξίσωση ο Λοτζέσκι, ο Ρίβερς, ο Τζέιμς, πάνω απ’ όλους ο ίδιος ο Καλάθης που έβαλε 13 πόντους μετά το βιράζ και 23 συνολικά, χώρια οι 10 ασίστ και τα 0 λάθη.
Στις πιο κρίσιμες φάσεις, όμως, η υπεροχή του Ολυμπιακού σε κορμιά, μούσκουλα, αμυντική παιδεία και ομαδική χημεία εξελίχθηκε κλειδί επιτυχίας.
Ο ΜακΛέιν σταμάτησε τον Ρίβερς 35’’ πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας (στο 71-71), ο Παπανικολάου μπλόκαρε τον Τζέιμς αμέσως μετά, ο Πρίντεζης έκρυψε τον ορίζοντα του Καλάθη σε μία κρίσιμη φάση της παράτασης (στο 82-84) και το οχυρό άντεξε.
Όταν πια οι μπαταρίες των πρωταγωνιστών άδειασαν, η κλάση του Βασίλη Σπανούλη και η ρέντα του Ρόμπερτς αποτελείωσαν τον Παναθηναϊκό.
Ο θρίαμβος των «ερυθρολεύκων» σε αυτό το χορταστικό ντέρμπι, σε συνδυασμό με το ρεσιτάλ του Σλούκα στο Παλάθιο ντε λος Ντεπόρτες, δημιούργησαν ένα χάσμα που δύσκολα θα γεφυρωθεί, ανάμεσα στην 3η και στην 5η θέση.
Θα είναι πλέον πολύ δύσκολο -στα όρια του απίθανου- να χάσει το πλεονέκτημα έδρας οποιοσδήποτε από τους ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακό, Φενέρμπαχτσε.
Φαβορί για την τετράδα θα πρέπει πλέον να θεωρείται η καταπληκτική Ζαλγκίρις του Σάρας, ενώ οι ήττες της Ρεάλ και της Χίμκι κράτησαν αναμμένο το φως και για τον Παναθηναϊκό.
Ωστόσο, το πρόγραμμα του «τριφυλλιού» είναι γεμάτο σκοπέλους (αρχής γενομένης με το ντέρμπι της Πέμπτης στη Μαδρίτη) και τα νερά στην ομάδα λίαν τεταραγμένα, ένεκα και της αναστάτωσης που προκαλείται από τον ανένδοτο ενάντια στη Euroleague.
Το πολεμοχαρές σενάριο της πενταπλής «πρασινοκόκκινης» αναμέτρησης στα προημιτελικά παραμένει, και αυτό, ολοζώντανο. Στις τελευταίες έξι εβδομάδες της κανονικής περιόδου, τα κομπιουτεράκια θα δουλέψουν υπερωρίες.
Ο Ολυμπιακός, ωστόσο, είναι ο μεγάλος νικητής της αποψινής μετωπικής σύγκρουσης.
Κέρδισε όχι μόνο τους βαθμούς που τον φέρνουν μισή ανάσα από τον στόχο του, αλλά και ηρεμία και αισιοδοξία και χρόνο και σιγουριά και το χειροκρότημα της, κατά συρροή κακομαθημένης, φαληρικής κερκίδας.
Τώρα που κατόρθωσε να νικήσει τον Παναθηναϊκό (έστω για πρώτη φορά μετά από 5 συνεχόμενες ήττες) μπορεί να έπεισε τους οπαδούς του ότι αξίζει αμέριστης στήριξης και όχι τυφλής απαξίωσης.
Πηγή: Gazzetta
