Το Νο7 της Ρεάλ Μαδρίτης βρήκε νέο κάτοχο στο πρόσωπο του Μαριάνο Ντίας και ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος θυμάται εφτά ποδοσφαιριστές, που έχουν γράψει ιστορία στη «βασίλισσα», φορώντας αυτόν τον αριθμό στη φανέλα.
Χοσέιτο
Το 1951 πήγε από την Σαλαμάνκα στην Ρεάλ Μαδρίτης και έγινε μέλος της «χρυσής» φουρνιάς του συλλόγου, που σάρωσε τα κύπελλα πρωταθλητριών τη δεκαετία του ’50. Ο Ισπανός άσος αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού εξτρέμ και για το λόγο αυτό φορούσε και τη φανέλα με το «7» (έτσι συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια). Ο Χοσέιτο έμεινε μέχρι το 1959 στη «βασίλισσα», κατακτώντας τέσσερα κύπελλα πρωταθλητριών και ισάριθμα πρωταθλήματα Ισπανίας.
Ραϊμόν Κοπά
Για πρώτη φορά έκανε «κλικ» στην Ισπανία, όταν έπαιξε με τη φανέλα της εθνικής Γαλλίας στην Μαδρίτη, το 1955, ενώ ο Σαντιάγο Μπερναμπέου πήρε την απόφαση να τον αποκτήσει, μετά τον τελικό της Ρεάλ Μαδρίτης με την Ρεμς (ομάδα του Κοπά) το 1956. Με την άφιξη του στη «βασίλισσα», όχι μόνο πήρε τη θέση του Χοσέιτο στην αρχική ενδεκάδα, αλλά του πήρε και το Νο7. Ο Ραϊμόν Κοπά έμεινε για τρία χρόνια στην Ρεάλ Μαδρίτης, κατακτώντας ισάριθμα κύπελλα πρωταθλητριών.
Αμάνθιο
Στη «δύση» της καριέρας των Ντι Στέφανο και Πούσκας, η Ρεάλ Μαδρίτης βρισκόταν στην αναζήτηση των διαδόχων τους, προκειμένου να παραμείνει στην κορυφή. Μία από τις επιλογές του Σαντιάγο Μπερναμπέου ήταν ο Αμάνθιο, τον οποίο απέκτησε το 1962 από την Λα Κορούνια. Ο Ισπανός δεξιός εξτρέμ, που φορούσε τη φανέλα με το Νο7, αγωνίστηκε για 14 χρόνια με τους Μαδριλένους και κατέκτησε ένα κύπελλο πρωταθλητριών. Όταν κρέμασε τα παπούτσια του εντάχθηκε στο τεχνικό τιμ του συλλόγου, ενώ τη σεζόν 1984-85 διετέλεσε προπονητής της «βασίλισσας».
Χουανίτο
«Το να παίζεις για την Ρεάλ Μαδρίτης είναι σαν να αγγίζεις τον ουρανό». Αυτή ήταν η πρώτη δήλωση του Ισπανού επιθετικού, όταν αποκτήθηκε από τη «βασίλισσα» το 1977. Οι φίλοι της ομάδας τον λάτρεψαν, όχι μόνο για αυτά τα λόγια, αλλά και για το θέαμα που προσέφερε στον αγωνιστικό χώρο, καθώς ο Χουανίτο ήταν ένας εξαιρετικός ντριμπλέρ. Φόρεσε τη φανέλα με το Νο7 και είναι χαρακτηριστικό πως στο 7ο λεπτό κάθε αγώνα στο Μπερναμπέου, οι φίλαθλοι της Ρεάλ φώναζαν το όνομά του. Στους Μαδριλένους αγωνίστηκε για δέκα ολόκληρα χρόνια, κατακτώντας πέντε πρωταθλήματα, δύο κύπελλα Ισπανίας και δύο κύπελλα ΟΥΕΦΑ. Δυστυχώς, το 1992, σε ηλικία 37 ετών σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Εμίλιο Μπουτραγκένιο
Ο θρυλικός «γύπας» της Ρεάλ Μαδρίτης αποτέλεσε το σήμα-κατατεθέν μιας ολόκληρης γενιάς ποδοσφαιριστών, οι οποίοι προέρχονταν από την ακαδημία της «βασίλισσας» και σημάδεψαν το ισπανικό ποδόσφαιρο τη δεκαετία του ’80. Αυτός που του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα ήταν μια άλλη παλιά δόξα του συλλόγου, ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, το 1984. Το ντεμπούτο του σε Ισπανία και Ευρώπη ήταν «εκρηκτικό», με τον Μπουτραγκένιο να εξελίσσεται με τα χρόνια σε έναν από τους κορυφαίους επιθετικούς της Γηραιάς Ηπείρου. Αποχώρησε το 1995 από το Μπερναμπέου, καθώς η εμφάνιση του 17χρονου Ραούλ είχε μειώσει αισθητά το χρόνο συμμετοχής του.
Ραούλ
Τι μπορεί να πει κανείς για τον τεράστιο Ραούλ; Στα 17 του κατάφερε να «εκθρονίσει» τον μεγάλο Μπουτραγκένιο, παίρνοντας τη θέση του, αλλά και το Νο7 στη φανέλα του. Στα 16 χρόνια που αγωνίστηκε με την Ρεάλ Μαδρίτης έγινε ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του συλλόγου. Πρώτος σε συμμετοχές (741), δεύτερος σε γκολ (323) και δεκάδες άλλες ατομικές διακρίσεις σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο. Ο Ραούλ κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και τρία Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ είναι ο τρίτος σκορερ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης (71 γκολ), πίσω μόνο από τους Ρονάλντο και Μέσι. Ήταν αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης από το 2003 έως το 2010, όταν και αποχώρησε από την ομάδα.
Κριστιάνο Ρονάλντο
Η έλευσή του στην Ρεάλ Μαδρίτης το 2009, έναντι 95 εκατομμυρίων ευρώ, άλλαξε τις ισορροπίες στο ισπανικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Μπορεί στην πρώτη του σεζόν στο Μπερναμπέου να είχε το «9» στην πλάτη, όμως μετά την αποχώρηση του Ραούλ το 2010, ο Κριστιάνο Ρονάλντο πήρε το αγαπημένο του «7» και εξελίχθηκε στον CR7. Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου (450 γκολ), πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ (120 γκολ) και ο μοναδικός με 30+ γκολ για έξι σερί σεζόν στη La Liga. Με την Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε τέσσερις φορές το Τσάμπιονς Λιγκ και ως παίκτης της άλλες τόσες φορές τη Χρυσή Μπάλα. Έφυγε φέτος το καλοκαίρι για την Γιουβέντους, σπάζοντας ένα ακόμη ρεκόρ, αφού ποτέ για ποδοσφαιριστή άνω των 30 δεν έχουν δοθεί πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ.
Πηγή: Gazzetta – Four four Two
