Το FourFourTwo γιορτάζει τα 25 χρόνια του Champions League με τα 25 καλύτερα παιχνίδια.
25. Ντιναμό Ζάγκρεμπ – Λιόν 1-7
Φάση ομίλων, 2011-12
Σηκώστε το χέρι αν μπορείτε να μας πείτε ποιος έχει πετύχει το πιο πιο γρήγορο χατ-τρικ στο Champions League. Σηκώστε το χέρι αν βρισκόσασταν στο παγωμένο Maximir εκείνη τη νύχτα του Δεκέμβρη και παρακολουθήσατε τον επιθετικό, Μπαφετιμπί Γκομίς να σκοτώνει την Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Μάλλον όχι. Θέλοντας ο Αγιαξ να χάσει την Ρεάλ και διαφορά 7 γκολ για να περάσει το όμιλο, η Λιόν έχανε 1-0 από το τέρμα του Ματέο Κόβατσιτς πριν γίνει το απίστευτο. Ο Γκομίς σκόραρε μόλις πριν το ημίχρονο, στο 47’ ο Γκοναλόνς έβαλε ένα, για να ολοκληρώσει το χατ-τρικ ο Γάλλος επιθετικός με δύο γκολ στο 48’ και το 52’. Λισάντρο Λόπες, Τζίμι Μπριαν και ένα ακόμα από τον Γκομίς ολοκλήρωσαν τη συντριβή και αφού ο Αγιαξ έχασε 3-0, η Λιόν πέρασε. Η Ντιναμό απέλυσε τον προπονητή, Κρούνοσλαβ Γιούρτσιτς, ζητώντας με αυτό τον τρόπο για τη ντροπιαστική ήττα.
24. Λιντς – Στουτγκάρδη 4-1
Πρώτος γύρος, δεύτερο σκέλος, 1992-93
Η νέα μορφή της διοργάνωσης ξεκίνησε εντυπωσιακά όταν Λιντς και Στουτγκάρδη ήταν ισόπαλες 4-4 στο συνολικό σκορ. Οι πρωταθλητές Γερμανίας νίκησαν 3-0 στο πρώτο ματς αλλά ηττήθηκαν με 4-1 στο Yorksire. Αυτό υπό φυσιολογικές συνθήκες θα τους έδινε την πρόκριση χάρη στα εκτός έδρας γκολ, όμως ο προπονητής, Κρίστοφ Ντάουμ, έβαλε τον Σέρβο αμυντικό, Γιόβο Σίμανιτς, ο οποίος δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής και η Λιντς πήρε το ματς στα χαρτιά με 3-0 ισοφαρίζοντας το σκορ του πρώτου αγώνα. Η UEFA αποφάσισε μπαράζ, στο Camp Nou, όμως οι Γερμανοί απάντησαν με κατηγορίες για το ότι ο Γκάρι Σπιντ δεν ήταν home-grown. Οι ισχυρισμοί έπεσαν στο κενό και η Λιντς νίκησε 2-1 και πήρε την πρόκριση με γκολ των Στράχαν και Σατ.
23. Ιντερ – Σάλκε 2-5
Προημιτελικά, πρώτο σκέλος 2010-11
Είναι πουλί; Είναι αεροπλάνο; Οχι, είναι Μάνουελ Νόιερ που διώχνει σαν superman με κεφαλιά μια βαθιά μπαλιά στα πρώτα δευτερόλεπτα. Δυστυχώς για τον τερματοφύλακα της Σάλκε, ο Ντέγιαν Στάνκοβιτς, ήταν στο κέντρο και με βολέ με την μία έστειλε την μπάλα πάνω από το κεφάλι του Γερμανού. Στο 89’ αυτό που ακολούθησε ήταν ένα εκπληκτικό του 33χρονου, Ραούλ, που μας γύρισε χρόνια πίσω εξαιτίας μιας τραγική αμυντικής λειτουργίας των κατόχων του τίτλου.
22. Ντόρμουντ – Γιουβέντους 3-1
Τελικός, 1996-97
«Βγες και βάλε το νικητήριο γκολ». Ο προπονητής, Οτμαρ Χϊτσφελντ, έδωσε εντολή στον μέσο της Ντόρτμουντ, Λαρς Ρίκεν, λίγο πριν αντικασταστησει τον Στεφάν Σαπουιζά στον τελικό του 1997. Χρειάστηκαν 16 δευτερόλεπτα για να ακολουθήσει τις εντολές του προπονητή του. Το εκπληκτικό τσίμπημα της μπάλας – στη πρώτη του επαφή- εξασφάλισε την τρομερή νίκη με 3-1. Ηταν ένα ματς αλλαγών. Ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο αντικατέστησε τον Σέρτζιο Πορίνι στο ημίχρονο για να δώσει ενέργεια στην Γιουβέντους που είχε δεχθεί δύο γκολ από τον Καρλ-Χάιντς Ρίντλε. «Είχα ονευρευτεί ότι θα βάλω δύο γκολ» είπε ο Γερμανός επιθετικός.
21. Αμβούργο – Γιουβέντους 4-4
Φάση ομίλων, 2000-01
Πείτε όλα τα απαραίτητα συστατικά για ένα φανταστικό ματς στους ομίλους. Ενα γρήγορο γκολ; Ενας τερματοφύλακας να σκοράρει; Μία εκπληκτική ανατροπή; Μια ισοφάρισε στο τέλος; Ο Τόνι Γιεμπόα; Αυτοί είναι πέντε λόγοι για τους οποίους το 4-4 του Αμβούργου με την Γιουβέντους του Αντσελότι αξίζει ένα μυθικό status στην ιστορία. Η κεφαλιά του Ιγκόρ Τούντορ και ο τρελός πανηγυρισμός του Κροάτη, ο οποίος έτρεξε όλο το γήπεδο, έβαλε φωτιά στο ματς μαζί με τον πρώην άσο της Λιντς, Γιεμπόα. Οταν ο τερματοφύλακας του Αμβούργου, Χανς-Γιοργκ Μπουτ, ισοφάρισε από το σημείο του πέναλτι 18 λεπτά πριν τη λήξη σε 3-3, το ματς είχε ακόμα μέλλον. Ούτε όταν ο Νίκο Κόβατς τελείωσε τη φάση από κοντά στο 82’ είχε τελειώσει κάτι. Ευτυχώς για την Γιουβέντους μία πτώση του Φιλίπο Ιντζάγκι από τράβηγμα φανέλας εντός της περιοχής δύο λεπτά πριν το τέλος έδωσε το δικαίωμα στον εαυτό του να σφραγίσει την πρώτη ισοπαλία με 4-4 στην ιστορία της διοργάνωσης. «Δεν είναι συχνό να βρίσκεσαι σε μία θέση από το 3-1 απέναντι σε ένα club όπως είναι η Γιούβεντους. Ομως οι παίκτες μου έπαιξαν καταπληκτικά και δεν θα ξεχάσουν γρήγορα αυτό που έκαναν» είπε ο προπονητής του Αμβούργου, Φρανκ Πάγκελσντορφ.
22. Ντόρμουντ – Γιουβέντους 3-1
Τελικός, 1996-97
«Βγες και βάλε το νικητήριο γκολ». Ο προπονητής, Οτμαρ Χϊτσφελντ, έδωσε εντολή στον μέσο της Ντόρτμουντ, Λαρς Ρίκεν, λίγο πριν αντικασταστησει τον Στεφάν Σαπουιζά στον τελικό του 1997. Χρειάστηκαν 16 δευτερόλεπτα για να ακολουθήσει τις εντολές του προπονητή του. Το εκπληκτικό τσίμπημα της μπάλας – στη πρώτη του επαφή- εξασφάλισε την τρομερή νίκη με 3-1. Ηταν ένα ματς αλλαγών. Ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο αντικατέστησε τον Σέρτζιο Πορίνι στο ημίχρονο για να δώσει ενέργεια στην Γιουβέντους που είχε δεχθεί δύο γκολ από τον Καρλ-Χάιντς Ρίντλε. «Είχα ονευρευτεί ότι θα βάλω δύο γκολ» είπε ο Γερμανός επιθετικός.
21. Αμβούργο – Γιουβέντους 4-4
Φάση ομίλων, 2000-01
Πείτε όλα τα απαραίτητα συστατικά για ένα φανταστικό ματς στους ομίλους. Ενα γρήγορο γκολ; Ενας τερματοφύλακας να σκοράρει; Μία εκπληκτική ανατροπή; Μια ισοφάρισε στο τέλος; Ο Τόνι Γιεμπόα; Αυτοί είναι πέντε λόγοι για τους οποίους το 4-4 του Αμβούργου με την Γιουβέντους του Αντσελότι αξίζει ένα μυθικό status στην ιστορία. Η κεφαλιά του Ιγκόρ Τούντορ και ο τρελός πανηγυρισμός του Κροάτη, ο οποίος έτρεξε όλο το γήπεδο, έβαλε φωτιά στο ματς μαζί με τον πρώην άσο της Λιντς, Γιεμπόα. Οταν ο τερματοφύλακας του Αμβούργου, Χανς-Γιοργκ Μπουτ, ισοφάρισε από το σημείο του πέναλτι 18 λεπτά πριν τη λήξη σε 3-3, το ματς είχε ακόμα μέλλον. Ούτε όταν ο Νίκο Κόβατς τελείωσε τη φάση από κοντά στο 82’ είχε τελειώσει κάτι. Ευτυχώς για την Γιουβέντους μία πτώση του Φιλίπο Ιντζάγκι από τράβηγμα φανέλας εντός της περιοχής δύο λεπτά πριν το τέλος έδωσε το δικαίωμα στον εαυτό του να σφραγίσει την πρώτη ισοπαλία με 4-4 στην ιστορία της διοργάνωσης. «Δεν είναι συχνό να βρίσκεσαι σε μία θέση από το 3-1 απέναντι σε ένα club όπως είναι η Γιούβεντους. Ομως οι παίκτες μου έπαιξαν καταπληκτικά και δεν θα ξεχάσουν γρήγορα αυτό που έκαναν» είπε ο προπονητής του Αμβούργου, Φρανκ Πάγκελσντορφ.
19. Ιντερ – Αρσεναλ 1-5
Φάση ομίλων, 2003-04
Η Αρσεναλ είχε τότε 10 νίκες στα 13 πρώτα ματς πρωταθλήματος, αλλά είχε χάσει από Ιντερ (3-0) και Ντιναμό Κιέβου (2-1) και συνδυασμό με το 0-0 με την Λοκομοτίβ Μόσχας ήταν δύσκολα στο Champions League έχοντας 4 βαθμούς σε 4 ματς. Στο Μιλάνο όμως είχε τον Τιερί Ανρί. Στα 26 και στο peak του, ο Γάλλος διέλυσε την άμυνα των Nerazzurri, στην οποία βρίσκονταν οι Καναβάρο και Ματεράτσι. Ο Ανρί ξεκίνησε με γκολ με σουτ από το ύψος της περιοχής και έδωσε ασίστ για τον Λιούνγκμπεργκ για να γίνει το σκορ 1-2 υπέρ των Gunners. Οι κινήσεις του αποδείχθηκαν καταστροφικές για την Ιντερ, σε βάρος της οποίας σκόραραν στα τελευταία πέντε λεπτά ο ίδιος ξανά και οι Εντου, Πιρές. «Κάποιοι παίκτες, όταν έχουν τη θέληση, δεν μπορείς να τους ελέγξεις. Χθες ο Ανρί είχε όλη τη θέληση του κόσμου. Εκανε κομμάτια την Ιντερ» έγραψε την επόμενη μέρα η Gazzetta dello Sport.
18. Μονακό – Ντεπορτίβο Λα Κορούνια 8-3
Φάση ομίλων, 2003-04
Ο Κροάτης επιθετικός, Ντάντο Πρσο, εκμεταλλεύτηκε το ανοικτό παιχνίδι σκοράροντας τέσσερις φορές σε ένα ματς το οποίο μέχρι το Ντόρτμουντ – Λέγκια 8-4 ήταν εκείνο με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της διοργάνωσης. Το σκορ ήταν ήδη 7-3 στο 52′ και φάνηκε ότι τα τέρματα που θα σημειωθούν θα είναι πολλά περισσότερα , όμως οι ομάδες επέλεξαν να παίξουν πιο προσεκτικά στη συνέχεια. Η Μονακό έφτασε εκείνη τη χρονιά στον τελικό του Γκέζελκιρχεν, όπου ηττήθηκε από την Μονακό (3-0).
17. Μάντσεστερ Σίτι – Μονακό 5-3
Φάση των 16, 2016-17
Η δυναμική και νεανική ομάδα του Λεονάρντο Ζαρντίμ έδειξε τι μπορεί να κάνει παρά την ήττα στο Etihad με 5-3, σε ένα πολύ ανοικτό ματς στο οποίο οι Γάλλοι προηγήθηκαν με 1-2 και 2-3. Η ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα επικράτησε με γκολ των Αγουέρο Στόουνς, Σανέ, όμως στη ρεβάνς, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, αποκλείστηκε. Η Μονακό προηγήθηκε 2-0 και παρότι η Σίτι μείωσε σε 2-1 οι Μοναγάσκοι πέτυχαν τρίτο γκολ με τον Μπακαγιόκο και με το 3-1 πήραν την απίστευτη πρόκριση.
16. Αγιαξ – Μπάγερν Μονάχου 5-2
Ημιτελικά, δεύτερο σκέλος, 1994-95
Το club από το Αμστερνταμ ήταν τεράστια δύναμη στην Ευρώπη τη δεκαετία του ’70 όμως στα ’90s είχε επίσης εξαιρετική ομάδα με παίκτες όπως οι Εντβιν Φαν Ντερ Σαρ, Κλάρενς Ζέεντορφ, Μαρκ Οβερμαρς, Εντγκαρ Ντάβιντς, Πάτρικ Κλάιφερτ και τα αδέρφια Ντε Μπουρ. Μπορεί να μην είχαν κατακτήσει τρεις σερί τίτλους Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπως είχε κάνει η ομάδα του Κρόιφ πριν 20 χρόνια, όμως κατάφεραν να πάρουν ένα. Η πιο σαρωτική εμφάνιση ήρθε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Αμστερνταμ. Υστερα από τη λευκή ισοπαλία στο Μόναχο, η ομάδα του Λουίς Φαν Χααλ, πήρε προβάδισμα με κεφαλιά του Λιτμάνεν όμως η Μπάγερν ισοφάρισε με τον Βίτετσεκ. Με το ημίχρονο να πλησιάζει, Φίνιντι και Ρόναλντ Ντε Μπορυ έστειλαν το σκορ στο 3-1 και στο πρώτο λεπτό της επανάληψης ο Λιτμάνεν πέτυχε το τέταρτο για τον Αίαντα. Η Μπάγερν μείωσε με πέναλτι του Σολ αλλά ο Οβερμαρς διαμόρφωσε το τελικό 5-2 με το οποίο ο Αγιαξ πέρασε στον τελικό, όπου νίκησε 1-0 την Μίλαν και κατέκτησε τον τίτλο.
15. Μπαρτσελόνα – Ιντερ
Ημιτελικά, δεύτερο σκέλος, 2009-10
«Οι παίκτες μάτωσαν μέσα στο γήπεδο» είπε ο Ζοσέ Μουρίνιο μετά την ήττα της Ιντερ από την Μπαρτσελόνα με 1-0 στο Camp Nou. Η εμφάνιση των Nerazzurri ήταν μια κλασική Special One παρουσία. Με μαχητικότητα και αποφασιστικότητα το ιταλικό club άντεξε παρά την κόκκινη που είδε στο 27′ ο Τιάγκο Μότα. Υστερα από το 3-1 στο ματς στο Giuseppe Meazza, οι Καταλανοί είχαν ελπίδες να περάσουν με νίκη με 2-0. Η αποβολή του Μότα ήρθε ύστερα από κωμικό θέατρο από τον Μπουσκέτς, ο οποίος μάλιστα έκρυβε το πρόσωπό του για να δει αν ο διαιτητής τον βλέπει. Η αμυντική εμφάνιση του Ετό έχει περάσει στην ιστορία και παρότι ο Πικέ σκόραρε στο φινάλε, το 1-0 έμεινε μέχρι το τέλος και έδωσε στον Μουρίνιο τη δυνατότητα να ξεσπάσει μετά το τελικό σφύριγμα…
14. Τσέλσι – Λίβερπουλ 4-4
Προημιτελικά, δεύτερο σκέλος, 2008-09
Η Τσέλσι είχε νικήσει 1-3 στο Anfield αλλά στον επαναληπτικό μπήκε σε περιπέτειες καθώς το φάουλ του Φάμπιο Αουρέλιο και το πέναλτι του Τσάμπι Αλόνσο έβαλαν την Λίβερπουλ σε απόσταση ενός γκολ από την ανατροπή. Στην επανάληψη, τα γκολ των Ντιντιέ Ντρογκμπά, Αλεξ και Φρανκ Λάμπαρντ, γύρισαν το σκηνικό σε 3-2, όμως το ματς είχε πολλά ακόμα να δώσει και με τους Λούκας Λέιβα και Ντιρκ Κάουτ να σκοράρουν, η Λίβερπουλ βρέθηκε στο 3-4 και ήθελε ένα ακόμα γκολ για να κάνει μία ακόμα τρομερή ανατροπή. Τελικά το 3-5 δεν έγινε ποτέ, καθώς προς το τέλος της αναμέτρησης ο Λάμπαρντ με το δεύτερο προσωπικό του γκολ διαμόρφωσε το τελικό 4-4.
13. Τσέλσι – Μπαρτσελόνα 4-2
Φάση των 16, δεύτερο σκέλος, 2004-05
Η δημιουργία δύο μεγάλων rivalry – της Τσέλσι κόντρα στην Μπαρτσελόνα και του Ζοσέ Μουρίνιο με το ποδόσφαιρο. Υστερα από νίκη 2-1 στο Camp Nou σε ένα ματς στο οποίο ο Ντρογκμπά αποβλήθηκε και ο Πορτογάλος κατηγόρησε τον Φρανκ Ράικαρντ ότι μπήκε στο ημίχρονο στα αποδυτήρια των διαιτητών και μίλησε με τον Αντερς Φρισκ. Ο Σουηδός δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και σύντομα κρέμασε τη σφυρίχτρα του και ο πρόεδρος των διαιτητών της UEFA, Βόλκερ Ροθ, αποκάλεσε τον Μουρίνιο «εχθρό του ποδοσφαίρου». Στο δεύτερο σκέλος η Τσέλσι μπήκε με πατημένο το turbo και με γκολ των Γκούντγιονσεν, Λάμπαρντ και Νταφ είχε το ματς στο 3-0 στο 20′. Ο Ροναλντίνιο όμως μείωσε σε 3-1 και έκανε μόνος του το 3-2 με το καταπληκτικό ‘σβήσιμο του τσιγάρου’. Η Τσέλσι βρισκόταν πίσω πλέον στην υπόθεση πρόκριση αλλά με κεφαλιά του Τζον Τέρι πήρε τη νίκη με 4-2 και την πρόκριση.
12. Λίβερπουλ – Ολυμπιακός 3-1
Φάση ομίλων, 2004-05
Το άλλο θαύμα της Λίβερπου το 2005. Οι Reds έφτασαν στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων έχοντας ανάγκη νίκη με δύο γκολ επί του Ολυμπιακού αφού είχαν χάσει 1-0 στην Ελλάδα. Το φάουλ του Ριβάλντο έβαλε μπροστά στο σκορ το ελληνικό club αλλά οι Σιναμά-Πονγκόλ και Μέλορ έκαναν το 2-1. Στο 87′ ο Τζέραρντ είδε την μπάλα να του έρχεται και με τρομερό σουτ την έστειλε στα δίχτυα όπως και την Λίβερπουλ στην πρόκριση.
11. Μπαρτσελόνα – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 3-1
Τελικός, 2010-11
Είναι δύσκολο να φανταστούμε μια ομάδα να παίζει τόσο καλά όσο έπαιζε τότε η Μπαρτσελόνα. Η ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα ήταν στο peak της και χρησιμοποιώντας το χαρακτηριστικό στιλ παιχνιδιού της, επικράτησε εύκολα 3-1 της Γιουνάιτεντ. Το ψύχραιμο τελείωμα του Πέδρο, έβαλε τους Καταλανούς μπροστά στο σκορ στο Wembley, πριν ο Ρούνεϊ ισοφαρίσει για τους Red Devils. Ομως οι Blaugrana ανέβασαν ταχύτητα και ωραία μακρινά σουτ από τους Λιονέλ Μέσι και Νταβίδ Βίγια νίκησαν ξανά τον Φαν Ντερ Σαρ κατέκτησαν τον τίτλο.
10. Ρεάλ Μαδρίτης – Ατλέτικο Μαδρίτης 4-1
Τελικός, 2013-14
Αν κάποιος τελικός μπορούσε να ορίσει τις διαφορετικές μοίρες των δύο φιναλίστ, αυτός ήταν του 1974. H Μπάγερν ισοφάρισε την Ατλέτικο με το τελευταίο σουτ του αγώνα, δύο μέρες μετά νίκησε 4-0 στον επαναληπτικό, τα επόμενα χρόνια κράτησε δύο φορές τον τίτλο της και έγινε υπερδύναμη. Από την άλλη, οι Rojiblancos ήταν για πάντα καταδικασμένοι. Μπορεί οι παίκτες του Σιμεόνε να κατέκτησαν το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 1996, όμως το hangover από τα παθήματα από την Ρεάλ υπήρχε ακόμα. Ο Ντιέγο Κόστα άντεξε μόλις 8 λεπτά εξαιτίας του μυικού τραυματισμού από τον ‘τελικό’ του πρωταθλήματος με την Μπαρτσελόνα και ο Ντιέγο Γοδίν [όπως και με τους Blaugrana] σκόραρε ξανά. Με ηρωική εμφάνιση στην άμυνα, η Ατλέτικο κράτησε την Ρεάλ χωρίς γκολ μέχρι το 92:48, όταν ο Σέρχιο Ράμος σηκώθηκε πιο ψηλά απ’ όλους και ισοφάρισε σε 1-1. Οι Rojiblancos δεν άντεξαν στην παράταση και χωρίς αλλάγές παραδόθηκαν στην ομάδα του Αντσελότι. Μπέιλ, Μαρσέλο, Ρονάλντο διαμόρφωσαν το τελικό 4-1 χαρίζοντας το περιβόητο δέκατο στην Βασίλισσα.
9. Βέρντερ Βρέμης – Αντερλεχτ
Φάση ομίλων, 1993-94
Με την ομάδα του να χάνει 3-0 στο 24’ από την πρωταθλήτρια Βελγίου, τα πράγματα δεν πήγαιναν πολύ καλά για την Βέρντερ Βρέμης του Οτο Ρεχάγκελ. Ομως πάντα πίστευε στον Βίντον Ρούφερ. Ο άσος από την Νέα Ζηλανδία μπορεί να μην ήταν το δυνατό όνομα, όμως είχε εντυπωσιάσει τον Ρεχάγκελ με την τεχνική του από την πρώτη προπόνηση. «Γιατί δεν παίζεις στην Ρεάλ Μαδρίτης;». Ο Ρουφέρ έκανε στο 66’ το 1-3 και έδωσε επλίδα, έξι λεπτά αργότερα μια κεφαλιά του Ρούνε Μπράτσετ έκανε το 2-3 και ο πανικός πήγε στην πλευρά της Αντερλεχτ, η οποία ηττήθηκε με τον Ρούφερ να διαμορφώνει το τελικό 5-3 με το δεύτερο προσωπικό του τέρμα. Αυτό ήταν το ΄θαύμα του Βέζερ’.
8. Μπορούσια Ντόρτμουντ – Μάλαγα 3-2
Προημιτελικός, δεύτερο σκέλος, 2012-13
Εχοντας προκριθεί από έναν όμιλο που είχε μέσα Ρεάλ Μαδρίτης, Μάντσεστερ Σίτι και Σαχτάρ Ντόνετσκ, η ομάδα του Γίργκεν Κλοπ αντιμετώπισε την πρωτοεμφανιζόμενη, Μάλαγα. Ο Μανουέλ Πελεγκρίνι ήταν τότε σε μια ομάδα που είχε τη στήριξη ιδιοκτητών από το Κατάρ και παίκτες όπως οι Ζερεμί Τουλαλάν, Ρόκε Σάντα Κρους και έναν ταλαντούχο πιτσιρικά με όνομα Ισκο. Το πρώτο σκέλος στην Ισπανία τελείωσε χωρίς γκολ, όμως στο δεύτερο δεν απογοήτευσε εκείνους που ήθελαν περισσότερη δράση. Ο Χοακίν έδωσε προβάδισμα στους Ανδαλουσιάνους, όμως ο Λεβαντόβσκι ισοφάρισε πριν το ημίχρονο. Το δεύτερο μέρος ήταν πάνω-κάτω και το γκολ του Ελισέου στο 82’ έμοιαζε να τελειώνει την πρόκριση υπέρ της Μάλαγα. Οταν οι καθυστερήσεις έφτασαν το σκορ ήταν ακόμα 1-2. Ο Μάρκο Ρόις έβαλε το πρώτο και ο Φελίπε Σαντάνα το δεύτερο που χρειαζόταν η BvB για να κάνει την απίστευτη ανατροπή και να πάρει την απίθανη πρόκριση. Οπως μπορείτε να φανταστείτε, ο Κλοπ… τρελάθηκε.
7. Γιουβέντους – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2-3
Ημιτελικός, δεύτερο σκέλος, 1998-99
Ηταν ένα ματς στο οποίο ο Ρόι Κιν ήταν εκπληκτικός. Το γκολ-οφσάιντ του Φίλιπο Ιντζάγκι έβαλε την Μεγάλη Κυρία μπροστά στο σκορ με 2-0 και 3-1 συνολικά, όμως ο Κιν με τη δύναμη της θέλησης οδήγησε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Camp Nou. Ο αρχηγός σκόραρε, πήρε κάρτα και έπαιξε ρόλο στα γκολ των Ντουάιτ Γιορκ και Αντι Κόουλ έχοντας τρομακτική εμφάνιση σε ένα ματς το οποίο λίγο έλειψε να χάσει εξαιτίας τιμωρίας.
6. Μονακό – Ρεάλ Μαδρίτης 3-1
Προημιτελικά, δεύτερο σκέλος, 2003-04
Το πρωτόκολο του σύγχρονου ποδοσφαίρου λέει ότι δεν πανηγυρίζεις γκολ κόντρα στις πρώην ομάδες σου, ειδικά αν είσαι δανεικός και πληρώνουν το 65% του μισθού σου. Οχι όμως αν είσαι ο Φερνάντο Μοριέντες. Με την Μονακό 5-2 πίσω στο συνολικό σκορ από μια ομάδα που είχε Ραούλ, Ρονάλντο, Ζιντάν και με 45 λεπτά να απομένουν, ο Ισπανός βοήθησε σε ένα τρομερό comeback. Πρώτα έδωσε ασίστ στον Ζιουλί για το 1-1 στο 45’ και στο 48’ η δική του κεφαλιά έκανε το σκορ 2-1 δίνοντας ελπίδες στους Μονεγάσκους. Στη συνέχεια ο Ζιουλί σκόραρε ξανά (66′) και η Ρεάλ αποκλείστηκε. «Θα το απολαύσω αυτό» είπε μετά το τέλος του αγώνα και σίγουρα το έκανε.
5. Ντεπορτίβο Λα Κορούνια – Μίλαν 4-0
Προημιτελικά, δεύτερο σκέλος, 2003-04
Καμία ομάδα δεν είχε καταφέρει ποτέ να ανατρέψει διαφορά τριών γκολ από το πρώτο παιχνίδι στο Champions League και η Ντεπορτίβο το έκανε στο Riazor κόντρα στην κάτοχο του τίτλου, Μίλαν. Ο προπονητής, Χαβιέρ Ιρουρέτα, είδε όνειρο και το πρωί του αγώνα έπεισε τους παίκτες του ότι θα προκριθούν. Με τους Βάλτερ Παντιάνι, Χουάν Κάρλος Βαλερόν και Αλμπερτ Λούκε να σκοράρουν, η Ντέπορ πήγε στα αποδυτήρια με το σκορ στο 3-0 υπέρ της. Στο δεύτερο μέρος ο Φραν πέτυχε γκολ στο 76’ για να ολοκληρώσει τον εφιάλτη της ομάδας του Κάρλο Αντσελότι με το τελικό 4-0. «Το παιχνίδι πήγε έτσι ακριβώς όπως το ονειρεύτηκα» είπε μετά το τέλος του αγώνα ο Ιρουρέτα. «Ηταν σχεδόν ακατόρθωτο αλλά κάναμε ένα εκπληκτικό πρώτο μέρος και πετύχαμε τα τρία γκολ που χρειαζόμασταν».
4. Μίλαν – Μπαρτσελόνα 4-0
Τελικός, 1993-94
«Είστε καλύτεροι από αυτούς». Ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, Γιόχαν Κρόιφ, φώναξε στους παίκτες του πριν βγουν στον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου της Αθήνας. «Θα νικήσετε». Οι παίκτες που είχαν κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών δύο χρόνια νωρίτερα και τέσσερα σερί πρωταθλήματα στην Ισπανία, μέτρησαν πολύ τα λόγια του. «Είχαμε υπερβολική αυτοπεποίθηση» λέει ο δεξιός μπακ, Αλμπερτ Φερέρ, στο FFT. «Θεωρούσαμε ότι αν παίζαμε στο 60-70% θα νικούσαμε». Ο κεντρικός αμυντικός, Μιγκέλ Ανχελ Ναδάλ, θυμάται την ομάδα να έχει «σίγουρη» τη νίκη στον τελικό, ειδικά από τη στιγμή που μπροστά υπήρχαν οι παγκόσμιας κλάσης επιθετικοί, Χρίστο Στόιτσκοβ και Ρομάριο. Ο Φάμπιο Καπέλο είχε διαφορετική ιδέα και η Μίλαν με destroyer τον Μαρσέλ Ντεσαγί δεν επέτρεψε στο κέντρο της Μπαρτσελόνα να περάσει μπάλες στην επίθεση. Ο Ντανιέλε Μασάρο πέτυχε δύο γκολ, ο Ντέγιαν Σαβίσεβιτς ένα από τα κορυφαία που έχουμε δει σε τελικό και ο Ντεσαγί έγραψε το τελικό 4-0. «Ο Ντέγιαν ήταν ο παίκτης με τον οποίο είχα τους περισσότερους τσακωμούς» είπε το 2008 ο Καπέλο. «Προπονούνταν δύσκολα και όταν ήταν στο γήπεδο όλοι οι υπόλοιποι έπρεπε να δουλεύουν διπλά, όμως το ταλέντο του ήταν εκπληκτικό». Το γκολ του στο 47’ με μυθική λόμπα ήταν ένα σαν και αυτά που υποτίθεται θα έβαζε η Μπαρτσελόνα. Η Dream Team του Κρόιφ δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια.
3. Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Μπάγερν Μονάχου 2-1
Τελικός, 1998-99
Τα πρώτα 90 λεπτά του τελικού θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από κάποιον ως ο επιτάφιος του Αλεξ Φέργκιουσον, όμως η ιστορία δεν γράφτηκε έτσι. Η Μπάγερν σκόραρε νωρίς με το φάουλ του Μάριο Μπάσλερ και είχε δύο δοκάρια, ενώ η Γιουνάιτεντ ελάχιστα πράγματα να δείξει επιθετικά. Στις καθυστερήσεις συνέβη το απίστευτο. Το κόρνερ του Ντέιβιντ Μπέκαμ και ένα… τσαφ από τον Γκιγκς έδωσαν στον Τέντι Σέριγχαμ την ευκαιρία να κάνει το 1-1 και από νέο κόρνερ ο Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ έκανε το 2-1. Ακολούθησε η σκηνή που ο Νορβηγός σέρνεται στα γόνατα και ο διαιτητής, Πιερλουίτζι Κολίνα, είχε περιγράψει ως τον «βρυχιθμό του λιονταριού». Ο Σάμουελ Κουφούρ έπεσε στο έδαφος σε πλήρη απογοήτευση ύστερα από τα δύο λεπτά που έγραψαν ιστορία.
2. Μπαρτσελόνα – Παρί Σεν Ζερμέν 6-1
Φάση των 16, δεύτερο σκέλος, 2016-17
«Είναι ένα τρελό σπορ» είπε ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, Λουίς Ενρίκε, μετά το τέλος του αγώνα. «Θα ήθελα να κλάψω αλλά δεν βγαίνουν δάκρυα». Η Μπαρτσελόνα έπαιζε για την τιμή της αφού είχε χάσει στο πρώτο σκέλος με 4-0 από την Παρί Σεν Ζερμέν, όμως βρέθηκε να προηγείται με 3-0 στο 50’ χάρη σε γκολ του Σουάρες, αυτογκόλ του Κουρζάβα και πέναλτι του Μέσι. Οι ελπίδες στο Camp Nou φάνηκε ότι χάθηκαν στο 62’ με το γκολ του Εντινσον Καβάνι και… είχαν χαθεί εντελώς καθώς στο 89’ το σκορ παρέμενε στο 3-1. Ενας άνθρωπος όμως πίστεψε. Ο Νεϊμάρ έκανε με φάουλ το 4-1 και στο 91’ με πέναλτι που δεν υπήρξε ποτέ, από βουτιά του Σουάρες, έφερε την πρόκριση σε απόσταση ενός γκολ. Στο 95’ ο Βραζιλιάνος έκανε την μπαλιά και ο Σέρτζι Ρομπέρτο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το τελικό 6-1 προκαλώντας ντελίριο στους οπαδούς. Μόνο ο Ζεράρ Πικέ φάνηκε να ξέρει πως να αντιδράσει. «Θα γίνει πολύς έρωτας απόψε».
1. Μίλαν – Λίβερπουλ 3-3 (2-3 πέναλτι)
Τελικός, 2004-05
«Δεν θα μπορούσες να γράψεις το σενάριο» είναι το πιο χαζό κλισέ στο άθλημα, όμως το θαύμα της Κωνσταντινούπολης – το οποίο θα μνημονεύεται για πάντα – παραμένει το πιο κινηματογραφικό φινάλε. Η Λίβερπουλ είχε κάποιους παίκτες με ταλέντο στη συνθεσή της, όμως και παίκτες όπως οι Τζίμι Τραορέ και Στιβ Φίναν ενώ στην απέναντι πλευρά υπήρχαν οι Μαλντίνι, Νέστα, Πίρλο Γκατούζο, Σεβτσένκο, Ζέεντορφ, Καφού. Αυτό το ρόστερ εκείνη τη χρονιά τερμάτισε 37 πόντους πίσω από την Τσέλσι στην Premier League. Αφού ο Μαλντίνι σκόραρε στην πρώτη επίθεση της Μίλαν, ο Κακά έκανε ό,τι ήθελε και ο Κρέσπο έβαλε ακόμα δύο γκολ. Στο ημίχρονο οι οπαδοί των Reds τραγουδούσαν το you ‘ll never walk alone και αυτό έδειχνε περισσότερο πίστη και όχι ελπίδα. Ομως όταν το δεύτερο μέρος ξεκίνησε επικράτησε μια τρέλα και με γκολ των Τζέραρντ, Σμίτσερ και Τσάμπι Αλόνσο η Λίβερπουλ ισοφάρισε σε 3-3 μέσα σε 6 λεπτά. Οσο τα πέναλτι πλησίαζαν, η ένταση ήταν μεγάλη και ο Γιέρζι Ντούντεκ με στιλ Γκρόμπελαρ απέκρουσε το πέναλτι του Αντρέι Σεβτσέσκο. Το Kop τρελάθηκε και η Λίβερπουλ κατέκτησε το 5ο Κύπελλο Πρωταθλητριών της ιστορίας της.
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
