Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο Ολυμπιακός δικαιούται απόλυτα να διαμαρτύρεται για ένα πέναλτι που δεν του δόθηκε σε χέρι του Μωραϊτή στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης με τον Βόλο. Και δικαιούται επίσης να ρωτήσει για ποιο λόγο δεν μέτρησε το γκολ του Μασούρα – πιθανότατα επειδή ο Ελ Καμπί που επηρεάζει τη φάση αφού κάνει …επιθετικό φάουλ, υποδείχθηκε οφσάιντ θα πω εγώ, αλλά καλό θα ήταν να το μάθουμε κιόλας. Κατά τη γνώμη μου, στις υπόλοιπες επίμαχες φάσεις ο Παπαπέτρου με την βοήθεια του VAR πήρε τη σωστή απόφαση.
Η ανακοίνωση που εξέδωσε η ΠΑΕ μετά το παιχνίδι είναι κατά κύριο λόγο αστεία, με τον τρόπου είναι αστείες οι περισσότερες ανακοινώσεις της ΠΑΕ Ολυμπιακός εδώ και πολύ καιρό. Απευθύνεται είτε σε ηλίθιους, είτε σε φανατικούς, είτε σε αμοιβάδες δίχως μνήμη, είτε σε ηλίθιους φανατικούς δίχως μνήμη. Όλοι οι άλλοι κατά κανόνα γελούν με τέτοια κείμενα.
Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια τα πράγματα εκτός από αστεία, είναι και επικίνδυνα. Η συγκεκριμένη αποστροφή της ανακοίνωσης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: «Εδώ και 3,5 χρόνια τουλάχιστον, πέντε εκατομμύρια κόσμος προκαλείται συστηματικά και ένα ξέσπασμα ήταν τουλάχιστον αναμενόμενο. Και δυστυχώς με τα όργια που έχουν γίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ίσως ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Πράγμα που κανείς μας δε θέλει και κατευνάζουμε διαρκώς την οργή του κόσμου». Δηλαδή, όχι μόνο δικαιολογείται το ντου των οπαδών στον αγωνιστικό χώρο, αλλά υπάρχει και η απειλή ότι τα χειρότερα έρχονται. Άλλωστε γίνεται λόγος και για πιθανή ασύλληπτη τραγωδία:«Πώς άραγε θα σταματήσει αυτό; Θα περιμένουμε την ακόμα μεγαλύτερη αντίδραση του κόσμου του Ολυμπιακού που βλέπει να τον προκαλούν καθημερινά; Θα περιμένουμε μια ασύλληπτη τραγωδία για να ξυπνήσει η κυβέρνηση και να ασχοληθεί»;. Ανατριχιαστικό.
Ας ξεκινήσουμε με κάτι που αφορά σε ΟΛΕΣ τις ΠΑΕ, όχι μόνο τον Ολυμπιακό: δεν υπάρχει ικανή αφορμή για να δικαιολογήσει τέτοιες οπαδικές ενέργειες, πλην εξαιρετικά ακραίων περιπτώσεων ίσως. Το έγραφα όταν πολλοί έβρισκαν στην «παράγκα» και στην κυριαρχία του Ολυμπιακού παρασκηνιακά, δικαιολογίες για τα επεισόδια που έκαναν οι δικοί τους, το γράφω και σήμερα. Τα παραπάνω δεν είναι κατά κανόνα τίποτα περισσότερο από ακριβώς αυτό: δικαιολογίες. Τα «ντου», τα επεισόδια, οι ξυλοδαρμοί δεν οφείλονται σε κακές διαιτησίες ή στα «όργια που γίνονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο». Οφείλονται στην διάχυτη αίσθηση ατιμωρησίας των οπαδών, οι οποίοι πιστεύουν ακράδαντα ότι έχουν κάθε δικαίωμα να κάνουν ένα ματς άνω – κάτω, όταν η ομάδα τους δεν κερδίζει, όταν δεν παίζει καλά ή και όταν -θεωρούν – πώς αδικείται. Και τούτο, επαναλαμβάνω, τους αφορά όλους και όλοι έχουν γράψει παρόμοιες σελίδες στο βιβλίο των δικαιολογιών. Το πρόβλημα είναι πώς όταν δίνεις άλλοθι στην καφρίλα, θα την βρεις μπροστά σου με πολλούς, οδυνηρούς τρόπους. Έχει συμβεί στους υπόλοιπους, συμβαίνει και στον Ολυμπιακό. Επιπλέον, και τούτο είναι το χειρότερο, όταν δίνεις άλλοθι στην καφρίλα, ανοίγεις την πόρτα σε απρόβλεπτες καταστάσεις που ενδεχομένως να θέσουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα θεατών αλλά και παικτών – όπως συνέβη στον Βόλο. Τίποτα δεν μπορεί να το δικαιολογήσει αυτό.
Θα συμφωνήσω εντούτοις με την ανακοίνωση ως προς το εξής: «ένα ξέσπασμα ήταν τουλάχιστον αναμενόμενο». Αλλά η διαιτησία ή ο VAR αποτέλεσαν μόνο την αφορμή. Η αιτία μάλλον είναι άλλη: ο θυμός που έχουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού για την ίδια τους την ομάδα. Η τεσσάρα από τον ΠΑΟΚ και η πεντάρα στην Γερμανία εκτροχίασαν μια χρονιά που είχε ξεκινήσει καλά. Ένας ακόμη προπονητής βρίσκεται στην πόρτα της εξόδου και ο κόσμος βλέπει τα ίδια λάθη να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά , ενώ ο περυσινός τραγέλαφος με τους αμέτρητους προπονητές και τους 150 παίκτες, δεν έγινε ακριβώς μάθημα.
Ο Παπαπέτρου ή «εγκληματική οργάνωση» του Μπαλτάκου ή όποιου άλλου, βολεύουν ως υπαίτιοι του «αναμενόμενου ξεσπάσματος». Μόνο που κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού στον Βόλο ακούσαμε περισσότερες από μία φορές το σύνθημα: «Αυτό δεν ειναι Ολυμπιακός, όποιος δεν μπορεί να πάει να γα…θει». Δεν αφορούσε στη διαιτησία υποθέτω.
Ακόμα κι αν το δεύτερο ακυρωθέν γκολ υπήρξε η σπίθα που άναψε την φωτιά, ο εκνευρισμός στο γήπεδο, ειδικά μετά το 1-0 του Βόλου, περνούσε από την οθόνη. Πολλοί σκεφτήκαμε πώς αν δεν κερδίσει ο Ολυμπιακός, ο αγώνας δεν θα τελείωσει. Τελείωσε με την ευγενική χορηγία του Αχιλλέα Μπέου.
Όταν γράφουμε λοιπόν ότι «πέντε εκατομμύρια κόσμος προκαλείται συστηματικά και ένα ξέσπασμα ήταν τουλάχιστον αναμενόμενο», ας το σκεφτούμε δυο φορές προτού το δημοσιεύσουμε. Διότι αφενός δεν ξέρουμε που μπορεί να οδηγήσει, αφετέρου, η απάντηση στο ποιος προκαλεί συστηματικά τον κόσμο, ενδέχεται και να μη μας αρέσει.
Υ.Γ. Η στάση της Αστυνομίας που θεωρεί ως καλύτερη λύση σε κάθε αντίστοιχη περίσταση, την ρίψη δακρυγόνων, είναι απλώς εγκληματική. Σχεδόν όσο και η ανικανότητά της.
Υ.Γ.2: Εντωμεταξύ ο Ολυμπιακός έχει σαφώς καλύτερη ομάδα από την περυσινή και με ορισμένες διορθωτικές κινήσεις τον Ιανουάριο, σαφέστατα μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Αλλά με τέτοια έλλειψη ψυχραιμίας σε όλα τα επίπεδα, τι θα έχει μείνει όρθιο μέχρι τον Γενάρη, μένει να αποδειχθεί.
Πηγή: Sport DNA
