Σήμερα συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την ημέρα που ο Αλέκος Τσιώτσιος πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας όμως ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ιστορία του κατερινιώτικου μπάσκετ και του Πιερικού Αρχέλαου.
Υπήρξε ο άνθρωπος που οραματίστηκε, εργάστηκε και οδήγησε το μπασκετικό τμήμα του Πιερικού στην κορυφαία στιγμή της ιστορίας του, την άνοδο στην Α’ Εθνική Κατηγορία το 1982. Ένας ακούραστος εργάτης του αθλητισμού, που δίδαξε γενιές ανθρώπων να αγαπούν το μπάσκετ και να υπηρετούν τον σύλλογο με ανιδιοτέλεια, πάθος και προσφορά.
Η αγάπη του για τον Πιερικό δεν σταμάτησε ποτέ. Στήριξε την αναγέννηση του συλλόγου το 2004 και πρωτοστάτησε στη συνένωση με τον Αρχέλαο το 2008, πιστεύοντας βαθιά πως η ενότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη για την εξέλιξη και την πρόοδο.
Δίκαια χαρακτηρίστηκε ως ο πρύτανης και πατριάρχης του πιερικού μπάσκετ. Με το όραμα, την προσωπικότητα και τη δράση του συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη του αθλήματος στην Πιερία και στην πραγματοποίηση σημαντικών αθλητικών διοργανώσεων στον τόπο μας.
Ο Αλέκος Τσιώτσιος δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας, όμως η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή και αποτελεί φάρο για όλους όσοι υπηρετούν σήμερα και θα υπηρετήσουν στο μέλλον τον Πιερικό Αρχέλαο.
Γιατί οι άνθρωποι που προσέφεραν τόσο πολλά δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Η πάγια θέση μας παραμένει η ίδια: το Κλειστό Γυμναστήριο Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης οφείλει να φέρει το όνομα του ανθρώπου που ταύτισε τη ζωή του με την ανάπτυξη του κατερινιώτικου μπάσκετ.
Αλέκο Τσιώτσιε, θα είσαι πάντα μαζί μας.
