Λίγα 24ωρα νωρίτερα, η Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ, αποκαλούμενη και «Ντριμ Τιμ» από τα τοπικά ΜΜΕ, είχε κατακτήσει το τρίτο διαδοχικό πρωτάθλημα που κρίθηκε στην Ισπανία την τελευταία αγωνιστική.
Η ψυχολογία των Μπλαουγκράνα ήταν στα ύψη και απέναντι τους, στον τελικό του Champions League που επρόκειτο να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, έβρισκαν μια «γερασμένη» Μίλαν, η οποία συν τοις άλλοις δεν θα είχε τις τιμωρημένες αμυντικές της κολόνες, Φράνκο Μπαρέζι και Αλεσάντρο Κοστακούρτα.
Ε και; Την ώρα που η Μπάρτσα πάλευε για το πρωτάθλημα και δεν είχε το μυαλό της στο μεγάλο ραντεβού, οι Ροσονέρι του Φάμπιο Καπέλο έκαναν ολιγοήμερη προετοιμασία, αποκλειστικά για τον τελικό της 18ης Μαΐου του 1994.
Ένας τελικός που έμεινε στην ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες παραστάσεις ομάδας σε τέτοιο παιχνίδι. Η Μίλαν κατατρόπωσε τους Καταλανούς (4-0), με ένα μοναδικό ρεσιτάλ και ένα γκολ – ποίημα του αρτίστα Ντέγιαν Σαβίσεβιτς και δύο τέρματα του Ντανιέλε Μασάρο.
Η Μπαρτσελόνα του Κρόιφ, αλλά και των Στόιτσκοφ, Ρομάριο, Κούμαν και Σία, βίωνε στην Αθήνα ένα οδυνηρό τέλος εποχής. Ήδη στο πούλμαν, ανακοινώθηκε στον θρυλικό τερματοφύλακα Αντόνι Θουμπιθαρέτα ότι δεν επρόκειτο να συνεχίσει την επόμενη περίοδο.
Η Μίλαν κατακτούσε στα μέρη μας το πέμπτο Κύπελλο Πρωταθλητριών της ιστορίας της και τρίτο μέσα σε έξι χρόνια. Η μοίρα θέλησε, 13 χρόνια αργότερα, να επιστρέψει στην Αθήνα για να πάρει και το έβδομο, αυτή την φορά με αντίπαλο την Λίβερπουλ (2-1).
Μίλαν – Μπαρτσελόνα 4-0
(22′, 45’+2′ Μασάρο, 47′ Σαβίσεβιτς, 58′ Ντεσαγί)
Μίλαν (Φάμπιο Καπέλο): Ρόσι – Τασότι, Γκάλι, Μαλντίνι (83′ Νάβα), Πανούτσι – Μπόμπαν, Αλμπερτίνι, Ντεσαγί, Ντοναντόνι – Σαβίσεβιτς, Μασάρο.
Μπαρτσελόνα (Γιόχαν Κρόιφ): Θουμπιθαρέτα – Φερέρ, Κούμαν, Ναδάλ, Σέρτζι (71′ Κίκε Εστεμπαράνθ) – Γκουαρδιόλα, Αμόρ, Μπακέρο – Στόιτσκοφ, Ρομάριο, Μπεγκιριστάιν (51′ Εουσέμπιο).
Διαιτητής: Φίλιπ Ντον (Αγγλία)
