Σοκάρει η εικόνα του Ολυμπιακού πριν από ΑΕΚ και Γιούβε

Του Αλέξανδρου Σόμογλου

Απέχουμε λίγα εικοσιτετράωρα από ένα εξαιρετικά κρίσιμο τετραήμερο για τη φετινή σεζόν του Ολυμπιακού, το οποίο ξεκινά το βράδυ της Κυριακής στο ΟΑΚΑ και ολοκληρώνεται το βράδυ της Τετάρτης στο Juventus Stadium.

Τις τελευταίες μέρες – και με αφορμή τα κάκιστα αποτελέσματα των «ερυθρόλευκων» εντός και εκτός συνόρων – η συζήτηση για τα αίτια της ολικής μεταμόρφωσης των «ερυθρόλευκων» σε σχέση με την εικόνα που εμφάνιζαν στα προκριματικά του Champions League έχει φουντώσει για τα καλά.

Άλλοι υποστηρίζουν ότι για την εικόνα του Ολυμπιακού ευθύνεται η χαμηλή ποιότητα του φετινού ρόστερ των πρωταθλητών. Προσωπικά δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι όλες οι κινήσεις των πρωταθλητών στο παζάρι του καλοκαιριού, είχαν φέτος ποδοσφαιρική λογική, ότι η ποιότητα στο έμψυχο δυναμικό του Ολυμπιακού βελτιώθηκε σημαντικά σε σχέση με την τελευταία προβληματική σεζόν και αν υπάρχει μία ένσταση μου, αυτή αφορά την επαναλαμβανόμενη μη απόκτηση ενός ηγέτη στην άμυνα.

Άλλοι πάλι, τα ρίχνουν όλα στον Χάσι. Δεν τους παρεξηγώ. Γιατί αυτά που βλέπουμε τις τελευταίες εβδομάδες από τον Κοσοβάρο τεχνικό αγγίζουν τα όρια της… ποδοσφαιρικής παράνοιας. Γιατί, συγχωρέστε με, αδυνατώ να βρω λογική στην απόφαση ενός προπονητή να παρατάσσει την ομάδα του με τρία δεκάρια στην αναμέτρηση με την Σπόρτινγκ και με δύο αμυντικούς μέσους στον αγώνα κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ολυμπιακού – ανεξαρτήτως τι πιστεύει κανείς για το ρόστερ και τον Χάσι – είναι το ίδιο το ποδόσφαιρο! Η εικόνα της ομάδας που βλέπουμε τις τελευταίες εβδομάδες είναι σοκαριστική! Όχι επειδή δεν κερδίζει, όχι επειδή δεν παίζει καλά, αλλά επειδή παρουσιάζει ποδοσφαιρικές ανορθογραφίες, που δεν συναντά κανείς ούτε σε ομάδες… τοπικών πρωταθλημάτων. Και τις συγκεκριμένες ανορθογραφίες τις εμφανίζει ανεξαρτήτως αντιπάλου (είτε αυτός λέγεται Σπόρτινγκ, είτε Αστέρας Τρίπολης), ανεξαρτήτως συστήματος και ανεξαρτήτως προσώπων.

Για να γίνω πιο κατανοητός, σημείωσα μια σειρά από φάσεις που έλαβαν χώρα στο τελευταίο παιχνίδι κυπέλλου με τον Αστέρα (το οποίο μάλιστα αντιμετωπίστηκε συνολικά με θετικό πρόσημο λόγω της νίκης) και οι οποίες επαναλαμβάνονται πλέον σε κάθε παιχνίδι των πρωταθλητών, μέσα στον Σεπτέμβριο. Γιατί στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, η κρίση μας για όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα επηρεάζεται από το τελικό αποτέλεσμα. 

1. Τραγικό επιθετικό transition

Ο Ολυμπιακός εμφανίζει, πλέον στα παιχνίδια του, απίστευτα αργή μετάβαση της μπάλας από τη δική του περιοχή στην περιοχή των αντιπάλων του. Κι ακόμη και στις λιγοστές φορές που η μπάλα μεταφέρεται με ταχύτητα οι παίκτες του Χάσι αδυνατούν να ακολουθήσουν. Δείτε τη φάση που ακολουθεί:

Αν παρατηρήσατε πρόκειται για επίθεση που ξεκινά από τα πόδια του τερματοφύλακα (Προτό). Άρα μιλάμε για οργανωμένη επίθεση και όχι κάποια αντεπίθεση που προήλθε από κλέψιμο στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι το εξτρέμ (Πάρντο) φτάνει στο τέλος της επίθεσης στη γραμμή το κόρνερ, θα υπέθετε κανείς ότι τουλάχιστον 4-5 συμπαίκτες του, θα βρίσκονταν σε θέση βολής, είτε μέσα, είτε έξω από την αντίπαλη περιοχή για να αξιοποιήσουν τη σέντρα του. Η εικόνα μιλάει από μόνη της: Μέσα στην περιοχή βρίσκεται μόνο το σέντερ φορ (Εμενίκε), το δεκάρι (Φορτούνης) μόλις που προλαβαίνει να φτάσει στο ύψος της περιοχής, και πέραν αυτών… ουδείς! Ούτε το αριστερό εξτρέμ έχει συγκλίνει στην περιοχή, ούτε οι υπόλοιποι μέσοι ακολουθούν, κανείς…

Και δεν πρόκειται για μεμονωμένη φάση. Το φαινόμενο να είναι άδεια η περιοχή των αντιπάλων όταν ο Ολυμπιακός επιτίθεται είναι πλέον μόνιμο…

2. Γεμίσματα σε άδεια περιοχή

Δείτε ένα ακόμη παράδειγμα, στη φάση που ακολουθεί, με το στόπερ (Νικολάου) να έχει την μπάλα στα πόδια του για να «χτίσει» μια επίθεση (το περίφημο built up από την άμυνα).

Ο νεαρός στόπερ επιχειρεί γέμισμα στην αντίπαλη περιοχή, βλέποντας όλους τους συμπαίκτες του στατικούς κοντά του. Για να βρει ποιον; Η αντίπαλη περιοχή είναι ξανά άδεια. Η απόσταση που χωρίζει τον παίκτη που κινείται σε θέση φορ (στην προκειμένη περίπτωση τον Φορτούνη) από τους υπόλοιπους επιθετικογενείς παίκτες της «ερυθρόλευκης» ενδεκάδας είναι τεράστια. Ακόμη κι αν ο Φορτούνης κερδίσει την πρώτη κεφαλιά, πρόκειται για μια επίθεση καταδικασμένη, καθώς δεν υπάρχει δίπλα του το παραμικρό στήριγμα (δείτε πόσο μεγάλη είναι η απόσταση που τον χωρίζει από τους συμπαίκτες του).

3. Μεγάλες αποστάσεις, μηδαμινά στηρίγματα

Είναι κατανοητό ότι η ευκολία με την οποία δέχεται γκολ ο Ολυμπιακός, έχει επικεντρώσει το ενδιαφέρον της κριτικής στην άμυνα. Το πρόβλημα για τους «ερυθρόλευκους» είναι ότι κάθε παιχνίδι που περνά εμφανίζεται χειρότερη η επιθετική τους λειτουργία. Και το μοναδικό ελπιδοφόρο μήνυμα ενόψει των αγώνων με ΑΕΚ και Γιουβέντους μοιάζει να είναι η εξαιρετική εικόνα του Εμενίκε στο παιχνίδι κυπέλλου με τον Αστέρα.

Ιδιαίτερα απέναντι σε κλειστές άμυνες, ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα για τρεις λόγους: α) επιτίθεται με λίγους παίκτες 2) ο παίκτης που έχει την μπάλα στα πόδια του, σπανίως βρίσκει κοντά του στηρίγματα 3) οι αποστάσεις που χωρίζουν τους παίκτες και κυρίως αυτή που χωρίζει το σέντερ φορ από τους υπόλοιπους, είναι τεράστια.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, με τον Πάρντο να ξεκινά μια επίθεση.

Δείτε τώρα τη φωτογραφία και παρατηρήστε: α) Πόσες είναι οι επιλογές πάσας που έχει ο Πάρντο (μόνο ο Ανδρούτσος κάνει το overlap στην πλάτη του για να του προσφέρει επιλογή πάσας) και με πόσους παίκτες επιτίθεται ο Ολυμπιακός κόντρα σε 8 αμυνόμενους του Αστέρα β) Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση που χωρίζει τους μόλις 3 παίκτες του Ολυμπιακού που συμμετέχουν στην επίθεση.

4. Αυτοκτονική αμυντική διάταξη στα δικά του «στημένα»

Πάμε και στην άμυνα. Το να καταφέρνεις να βρίσκεσαι με αριθμητικό μειονέκτημα μετά από δικό σου «στημένο» σε αντεπίθεση των αντιπάλων σου στο παιχνίδι με την Σπόρτινγκ, το λες και λάθος. Το να μην μαθαίνεις από τα λάθη σου και να επαναλαμβάνεις την ίδια τακτική σε όλα τα παιχνίδια το λες και… αυτοκτονική τάση.

Θυμάστε πως δέχτηκε το δεύτερο γκολ από τους Πορτογάλους ο Ολυμπιακός; Δείτε το βίντεο από μια χαρακτηριστική φάση του αγώνα κυπέλλου με τον Αστέρα με τον Φορτούνη να εκτελεί φάουλ από τα δεξιά.

Οι παίκτες του Ολυμπιακού για άλλη μια φορά χάνουν την μπάλα και βρίσκονται εκτεθειμένοι στα μετόπισθεν. Προσέξτε τώρα την ακόλουθη εικόνα. Δείτε πόσο ψηλά κοντά στην αντίπαλη περιοχή βρίσκεται ο τελευταίος «ερυθρόλευκος» αμυντικός (στην προκειμένη ο Κούτρης). Δείτε επίσης από που ξεκινούν την κίνησή τους οι δύο επιτιθέμενοι του Αστέρα που βρίσκονται ξαφνικά δύο εναντίον ενός εναντίον του Κούτρη, χωρίς να τους έχει ακολουθήσει άλλος παίκτης του Ολυμπιακού.

Ναι, η φάση δεν κατέληξε σε γκολ (όπως στο εναρκτήριο παιχνίδι του Champions League) μόνο που αυτό συνέβη απλά επειδή… άλλο Σπόρτινγκ, άλλο Αστέρας.

5. Χαμένες θέσεις, έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης

Συνολικά ο τρόπος που αμύνεται ο Ολυμπιακός στα τελευταία παιχνίδια μοιάζει με… βούτηρο στο ψωμί των αντιπάλων του. Και η ευκολία με την οποία βρίσκονται οι αντίπαλοι τετ α τετ με τον Καπίνο (στην προκειμένη με τον Προτό)… τρομάζει! Ο λόγος;

Δείτε μια χαρακτηριστική φάση από τον αγώνα κυπέλλου με τον Αστέρα:

Τώρα παρατηρήστε τα εξής: α) την απόσταση που έχει αφήσει ο Κούτρης από έναν παίκτη που κινείται στο δικό του χώρο ευθύνης β) την ευκολία με την οποία βρίσκεται ο Δουβίκας τετ α τετ με τον Προτό και πόσο ελεύθερο χώρο έχει μπροστά του να δράσει, εκμεταλλευόμενος τη λανθασμένη κίνηση των «ερυθρόλευκων» στόπερ που με τη σειρά τους μένουν ακάλυπτα από τα αμυντικά χαφ. Αν μιλάγαμε για μία μεμονωμένη φάση, μικρό το κακό. Πλέον, όμως, τα τετ α τετ των αντιπάλων του Ολυμπιακού σε κάθε παιχνίδι, μετά από ντόμινο τραγικών λαθών, αποτελούν κανόνα και όχι εξαίρεση.

6. Άμυνα… σχολικού πρωταθλήματος

Και για να κλείσουμε: Το πρόβλημα του Ολυμπιακού σε ότι αφορά την οπισθοφυλακή του δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά σε μεμονωμένα λάθη παικτών, αλλά στο συνολικό τρόπο αμυντικής λειτουργίας του. Θαρρείς και ο κάθε παίκτης δεν γνωρίζει το ρόλο του μέσα στην ομάδα. Δείτε το βίντεο του γκολ που δέχονται οι πρωταθλητές από τον Τσουκαλά:

Συγχωρέστε με, αλλά τέτοια εικόνα άμυνας με όλους τους αμυνόμενους ποδοσφαιριστές να… στριμώχνονται στη μια πλευρά του γηπέδου και έναν αντίπαλο μέσο να διανύει… μισό στρέμμα ανενόχλητος και να σκοράρει, δεν τη συναντάς ούτε σε σχολικό πρωτάθλημα.