Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Απόψε μπαίνουν στο χορό οι Ισπανοί. Είναι πρωταθλητές Ευρώπης και θέλω να θυμίσω σε τι κατάσταση βρίσκονται. Το Πράσινο Ακρωτήρι είναι χαμηλό εμπόδιο – λογικά δεν θα τους δημιουργήσει προβλήματα – προβλήματα πάντως έχουν. Θα δούμε και το Βέλγιο κόντρα στην επικίνδυνη Αίγυπτο και την Ουρουγουάη κόντρα την Σαουδική Αραβία και βέβαια το πολυσυζητημένο Ιράν με αντίπαλο την Νέα Ζηλανδία. Αλλά η προσοχή είναι στους Ισπανούς. Που για πολλούς – και βέβαια και για τις στοιχηματικές εταιρίες – είναι το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του μουντιάλ.
Πολλά προβλήματα, μεγάλες φιλοδοξίες
Υπάρχουν προπονητές που διαχειρίζονται συλλόγους σαν να διαχειρίζονται εθνικές ομάδες και προπονητές όπως ο Ντε Λα Φουέντε που έχει κάνει την Εθνική Ισπανίας να μοιάζει με σύλλογο, που παίρνει μέρος σε πρωτάθλημα: σταθερή εντεκάδα, ιεραρχία, οργανωμένο παιγνίδι, ταυτότητα, δουλειά στην προπόνηση για την οποία χρησιμοποιούνται και ειδικά γιλέκα κόντρα στην ζέστη – οι γυμναστές του κόουτς δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά των Ισπανών. Που φυσικά έχουν και παίκτες με ποιότητα.
Ο Ντε λα Φουέντε ανέλαβε μετά τον Λουίς Ενρίκε και αμέσως αποφάσισε να προσθέσει δυο ταλέντα ικανά να κάνουν τη διαφορά: ο Λαμίν Γιαμάλ και ο Νίκο Γουίλιαμς έβγαλαν την Ισπανία πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η πρόκριση και η πρωτιά στον όμιλο δεν μπορεί να είναι δύσκολη υπόθεση: το Πράσινο Ακρωτήριο, η Σαουδική Αραβία ακόμα και η Ουρουγουάη δύσκολα θα δημιουργήσουν στους Ισπανούς μεγάλα προβλήματα. Ωστόσο τα προβλήματα δεν λείπουν και δεν έχουν να κάνουν με τους αντιπάλους αλλά με τραυματισμούς. Ο Λαμίν Γιαμάλ θα λείπει και θα παίξει μόνο όταν είναι απολύτως καλά. Και τελευταία είχε προβλήματα κι ο Νίκο Γουίλιαμς και για αυτό η απόδοση της χωρίς παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης Εθνικής Ισπανίας στο τελευταίο φιλικό της κόντρα στο Ιράκ ήταν απογοητευτική. Κι ας σκόραρε ο Φεράν Τόρες συμπαίκτης του Γιαμάλ στην Μπάρτσα και οδηγός της επίθεσης των Ισπανών όταν λείπουν οι δύο χαρισματικοί πιτσιρικάδες.
Ο Ντε Λα Φουέντε δεν έχει αποκλείσει κανέναν από τους ήρωες της κατάκτησης του Euro στη Γερμανία. Κατά κάποιο τρόπο προσπαθεί όλοι να βρεθούν στο καταπληκτικό καλοκαίρι του 2024. Η αγάπη του για εκείνη την ομάδα φαίνεται στην επιλογή του τερματοφύλακα: ο Ουνάι Σιμόν θα είναι και πάλι ο βασικός παρά την μη πειστική του σεζόν και μολονότι και ο Χουάν Γκαρσία και ο Ράγια, έκαναν καταπληκτικά πράγματα ο πρώτος με την Μπαρτσελόνα και ο δεύτερος με την Άρσεναλ. Θα λείψει ο Φερμίν Λόπεζ, που τραυματίστηκε την τελευταία στιγμή και αντικαταστάθηκε από τον Γκάβι: ο Ντε Λα Φουέντε τον θεωρεί πάντα μέλος της ομάδας του ακόμα και όταν δεν τον καλεί γιατί ο πλούτος των Ισπανών στα χαφ είναι τόσο μεγάλος που ο σπουδαίος αυτός μικρός δεν χωράς. Ο κόουτς αγαπάει τους παίκτες που μπορεί να βοηθούν παίζοντας σε διάφορες θέσεις. Οι Έρικ Γκαρσία, Πουμπιλ, Μερίνο, Μπαένα, Ντάνι Όλμο, Βίκτορ Μουνιόθ και Φεράν Τόρες είναι όλοι παίκτες που λίγο πολύ έχουν αυτή την ικανότητα. Οι Ισπανοί παρά τις απουσίες θέλουν να ξεκινήσουν καλά. Το Πράσινο Ακρωτήρι δεν είναι σάκος του μποξ. Παίζει 4-3-2-1, έχει αργή άμυνα, αλλά είναι μια μάλλον σκληρή αφρικανική ομάδα: θα ήταν στις ΗΠΑ ακόμα και αν δεν είχαν αυξηθεί οι ομάδες σε 48 γιατί κέρδισε τον όμιλο.
Πολλά δικά μας παιδιά
Το Βέλγιο – Αίγυπτος υπόσχεται πολλά. Υπάρχει κάτι με το Βέλγιο που ομολογώ πως με προβληματίζει. Από το 2014 και μετά σε όλες τις διοργανώσεις που παίρνει μέρος όλοι το παρουσίαζαν ως ένα είδος μεγάλου αουτσάιντερ: οι ειδήμονες βλέποντας το ρόστερ του συμφωνούσαν πως είναι μια επικίνδυνη ομάδα ικανή για μεγάλα πράγματα. Όχι αυτή τη φορά κι ας είναι πάλι το ρόστερ του υψηλού επιπέδου. Να συμβαίνει άραγε αυτό γιατί πολλές φορές οι Βέλγοι δεν ανταποκρίθηκαν στα προγνωστικά; Πιθανόν. Το βέβαιο ωστόσο είναι πως παίκτες όπως ο Ντε Κατελάρε, ο Τίλεμανς, ο Ονανα, ο Σαλεμάκερς, ο Βανάκεν, ο Τροσάρ, ο Ντοκού και φυσικά ο Λουκάκου (που δεν είναι πάντως στα καλύτερά του…) δεν υπάρχουν σε πολλές ομάδες. Όπως φυσικά λίγοι έχουν Κέβιν Ντε Μπρόιν: η σεζόν του ήταν μέτρια, αλλά αυτό είναι το τελευταίο του μουντιάλ κι αρτίστες όπως αυτός έχουν πάντα στο μυαλό τους την τελευταία έξοδο. Φυσικά μια ανάλογη περίπτωση είναι και ο Μο Σαλάχ, ηγέτης πάντα της Αιγύπτου κι επίσης έτοιμος για την τελευταία του εμφάνιση στο μεγάλο μας παγκόσμιο τσίρκο. Δεν υπήρξε ποτέ του πρωταγωνιστής σε μουντιάλ, δεν έχει γύρω του ό,τι καλύτερο, αλλά είναι πολύ εγωιστής για να περάσει απαρατήρητος. Οι Αιγύπτιοι έχουν προπονητή τον Χοσάμ Χασάν που κάποτε λατρεύτηκε στον ΠΑΟΚ. Ένα δικό μας παιδί δηλαδή. Βέβαια μιλωντας για δικα μας παιδιά η βραδιά ανήκει στον Γιώργο Δωνη που κάνει πρεμιερα με την Σαουδικη Αραβια αλλά για αυτόν θα κάνω ένα ειδικό αφιέρωμα.
Μια άλλη εκδοχή του Μπιέλσα
Ο Δωνης θα αντιμετωπίσει τον Μπιέλσα – οι πρωταγωνιστές του Ουρουγουάη – Σαουδική Αραβία κάνουν το ματς μυστηριωδες. Ο Μαρσέλο Μπιέλσα δεν θα εμφανίσει αυτή την φορά μια επιθετική ομάδα: δεν έκανε ούτε καν φιλικά! Όπως παραδέχτηκε πρόσφατα δεν του αρέσουν οι τριβές με τον Λουίς Σουάρες, ο οποίος έχει επικρίνει ανοιχτά την δουλειά του: γενικά δεν ήθελε να δώσει πατήματα για επικρίσεις. Λόγω νοοτροπίας θα ήθελε να έχει μια ομάδα ικανή να επιτεθεί, αλλά δεν έχει τους παίκτες για να το κάνει: η Ουρουγουάη δημιουργεί λίγες ευκαιρίες. Όλα επιδεινώθηκαν από τον τραυματισμό που υπέστη λίγο πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο ο πιο ταλαντούχος παίκτης: ο Τζορτζιάν ντε Αρασκαέτα. Ο επιθετικός μέσος της Φλαμένγκο, ένας σταρ στο ποδόσφαιρο της Νότιας Αμερικής, υπέστη ένα μυϊκό τραυματισμό λίγες μέρες μετά την έναρξη της προετοιμασίας. Επρεπε να είναι ο παίκτης που θα κάνει την διαφορά, αλλά είναι αμφίβολο αν και πόσο μπορεί να βοηθήσει. Ποιες είναι οι ελάχιστες σταθερές αξίες της ομάδας; Το δίδυμο της μεσαίας γραμμής, Ουγκάρτε και Βαλβέρδε. Και ο επιθετικός μέσος της Μπράγκα, Ροντρίγκο Ζαλαζάρ, ο οποίος είχε μια εξαιρετική σεζόν με τον πορτογαλικό σύλλογο και όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας που προσφέρει για αυτόν 30 εκατομμύρια ευρώ. Αλλά και οι Σαουδάραβες είναι ένα μυστήριο. Στο Κατάρ ήταν πολύ καλοί. Αν βρουν χώρους θα τρέξουν πολύ την ομάδα του Μπιέλσα που δυσκολεύομαι να φανταστώ πως θα τους αφήσει την μπάλα για να παίξει οργανωμένη άμυνα. Οσο κι αν ο Μπιέλσα προσπαθεί να φτιάξει μια ομάδα με βάση τα χαρακτηρστικά των παικτών του ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν.
Ο Κρις Γουντς εναντίον του Ιράν
Απόλυτο μυστήριο το ματς Ιραν – Νέα Ζηλανδία. Ολοι αναρωτιόμασταν για το αν το Ιράν θα πάρει μέρος στο μουντιάλ του Τραμπ. Σήμερα αναρωτιόμαστε τι μπορεί να κάνει. Η ομάδα του Ιράν είναι από τις πιο έμπειρες: αναμένεται να δούμε μια ομάδα με μεγάλα παιδιά, αλλά με λίγη ποιότητα, μια ομάδα που βασίζεται στην ομαδική δουλειά και το ομαδικό πνεύμα και στην οποία ο Ταρέμι είναι ηγέτης: σκοράρει σχεδόν ένα γκολ κάθε δύο παιχνίδια για το Ιράν, αλλά είμαστε στο μουντιάλ κι όχι στα προκριματικά του στον όμιλο της Ασίας. Η έλλειψη ταλέντου μεγάλωσε και μετά τον αποκλεισμό του Αζμούν. Ο «Ιρανός Μέσι» αποκλείστηκε γιατί έκανε μια ανάρτηση φωτογραφιών με τον Πρωθυπουργό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, επίσημο εχθρό του Ιράν. Λέγεται επίσης ότι πληρώνει το τίμημα ότι τάχθηκε υπέρ των διαδηλωτών τον περασμένο Ιανουάριο. Οι Ιρανοί ζουν την πιο παράξενη διοργάνωση στην οποία έχει βρεθεί ομάδα: στο προπονητικό τους κέντρο στο Μεξικό υπήρξε ακόμα και διαδήλωση εναντίον του καθεστώτος των Αγιοτολάχ με τους υπεύθυνους της ομάδας να διαμαρτύρονται έντονα στις τοπικές αρχές που την επέτρεψαν!
Τουλάχιστον οι Νεοζηλανδοί έχουν τον Γουντς. Δηλαδή την βεβαιότητα ότι θα βάλουν ένα γκολ.
Πηγή: Karpetshow
