Η συνύπαρξη δυο τεχνικών διευθυντών, του επικεφαλής Μιγκέλ Ανχελ Κορόνα και του Στέφανου Κοτσόλη, με έναν προσωπικό σύμβουλο (Φράνκο Μπαλντίνι), προφανώς δεν είναι και το ιδανικό σχήμα σε έναν ελληνικό ποδοσφαιρικό σύλλογο. Πολλώ δε μάλλον όταν οι δυο τεχνικοί διευθυντές υπέγραψαν αφού είχε προσληφθεί ο Ράφα Μπενίτεθ: ένας προπονητής που άφησε τα μισόλογά του για τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, αλλά δεν έδειξε στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου ότι ήθελε να παίξει και το ρόλο του «μάνατζερ» αγγλικού τύπου. Λίγες οι προτάσεις του και «ναι» για όσους παίκτες αποκτήθηκαν «με το βλέμμα στο πρότζεκτ» όπως επαναλαμβάνει σαν από κασέτα σε όλες τις τελευταίες συνεντεύξεις του.
Ο Μπενίτεθ μπορεί να ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Δικαίωμά του είναι. Και στο κάτω – κάτω της γραφής είναι ο Ράφα, όχι ο πάσα ένας. Ακόμα και ότι ο Παναθηναϊκός ήταν «μετά τον Ιανουάριο και μέχρι της λήξη της regular season η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος», όπως είπε στην pregame εκπομπή της Cosmote TV ενόψει του αγώνα με τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης». Το θέμα δεν είναι ο Μπενίτεθ, αλλά ο Παναθηναϊκός στην επόμενη μέρα του, η οποία εκτός συγκλονιστικού θα είναι χωρίς τον Ισπανό τεχνικό διευθυντή.
Κι αν στον Παναθηναϊκό η διαδικασία που έχει προγραμματιστεί είναι το casting υποψήφιων προπονητών με προσωπικά calls και interviews από τον Γιάννη Αλαφούζο (με ή δίχως τον Μπαλντίνι μαζί του), αυτό είναι ένα επιπλέον λάθος του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ. Προσοχή: δεν λέμε ότι «θα» είναι λάθος αν ο νέος προπονητής αποτύχει. Θα είναι ήδη σφάλμα αν ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία για την επιλογή του διαδόχου του Μπενίτεθ, ο οποίος επιλέχθηκε μέσω αυτής ακριβώς της ίδιας διαδικασίας!
Προφανώς αυτά τα meetings, αν γίνονται ή γίνουν μαζί με τον έμπειρο Ιταλό, εμπεριέχουν και μια ποδοσφαιρική essence. Δεν, μιλάμε, δηλαδή για περίπτωση ανάλογη με την πρόσληψη Τερίμ που είχε τη σφραγίδα του Ατζούν Ιλιτζαλί, χωρίς ασφαλώς τη σύμφωνη γνώμη του τεχνικού διευθυντή, όταν απολύθηκε εν μία νυκτί ο Γιοβάνοβιτς. Προσοχή επίσης: δεν λέμε ότι οι επιλογές του Αλόνσο ή του Βιτόρια ήταν επιτυχημένες. Ούτε λέμε ότι ο επόμενος κόουτς αν αντικατασταθεί ο Μπενίτεθ θα αποτύχει 100% αν τον επιλέξει ο Αλαφούζος. Ισα – ίσα που ορισμένες από τις καλύτερες μεταγραφές στη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τον Φώτη Ιωαννίδη, τον Ροντρίγκο Μολέδο και τον Οδυσσέα Βλαχοδήμο, έχουν γίνει με απόφαση του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ!
Ομως δεν είναι αυτή η διαδικασία στα ποδοσφαιρικά κλαμπ! Η απόφαση δεν πρέπει να είναι του μεγαλομετόχου, ούτε του προσωπικού συμβούλου του, ούτε του «περιβάλλοντός» του, το οποίο έχει αλλάξει αμέτρητες φορές από το 2012 έως και σήμερα. Η απόφαση πρέπει να είναι του τεχνικού διευθυντή, ο οποίος θα πιστωθεί την επιτυχία ή θα χρεωθεί την αποτυχία. Ποτέ δεν είναι όλα μόνο μαύρα. Ποτέ δεν είναι όλα μόνο άσπρα. Ο Γιάννης Παπαδημητρίου, επί παραδείγματι, ήταν εκείνος ο οποίος είχε επιλέξει τον Ραζβάν Λουτσέσκου στην Ξάνθη και τον Ματίας Αλμέιδα για την ΑΕΚ. Εν συνεχεία, στον Παναθηναϊκό, είχε και σωστές και λανθασμένες αποφάσεις στις μεταγραφές και στους προπονητές…
Δεδομένου, λοιπόν, ότι αυτή την περίοδο οι Κορόνα – Κοτσόλης είναι τεχνικοί διευθυντές στον Παναθηναϊκό, αυτοί πρέπει να ψάξουν, να συζητήσουν, να αναλύσουν, να καταλήξουν. Και εν συνεχεία να κληθούν να υπερασπιστούν και να στηρίξουν την επιλογή τους ή να την «αδειάσουν» αν εκτιμήσουν ότι δεν τους «βγαίνει». Δική τους πρέπει να είναι η ευθύνη για αυτό το τεράστιας σημασίας θέμα για κάθε ομάδα. Οχι να επιλέξει ο Αλαφούζος και ο (όποιος) Μπαλντίνι. Ομως πιθανότατα θα γίνουμε στο ίδιο έργο θεατές. Ας κάνουμε λίγο υπομονή. Από την επόμενη εβδομάδα το πράγμα θα αποκτήσει ενδιαφέρον.
Πηγή: Gazzetta
