Του Βασίλη Σαμπράκου
Η συζήτηση που αφορά την αγωνιστική κατάσταση του Παναθηναϊκού και την πρόοδο που σημειώνει το project του Μαρίνου Ουζουνίδη δεν αφορά, ή πιο σωστά δεν “καίει” τον Παναθηναϊκό ως οργανισμό, δεδομένου ότι πρώτα και πριν από όλα την κοινωνία των φίλων του την “καίει” και τη νοιάζει η οικονομική και εταιρική επιβίωση της ΠΑΕ, διότι διαφορετικά, δηλαδή αν δεν μπορεί να επιβιώσει η εταιρεία, δεν έχει κανένα ουσιαστικό νόημα το ποδόσφαιρο που δημιουργεί ή δεν δημιουργεί ο Παναθηναϊκός, αφού δεν είναι αυτό ικανό να καθορίσει τη μοίρα του. Η συζήτηση όμως σχετικά με τα όσα συμβαίνουν τούτη την εποχή στο τερέν στα παιχνίδια του Παναθηναϊκού είναι πολύ ουσιαστική και διδακτική για την κοινωνία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν ο Παναθηναϊκός δεν είχε δει τον Γιάννη Αλαφούζο να τραβάει την πρίζα και να αφήνει την ΠΑΕ στο έλεός της, οι απαιτήσεις από τον Ουζουνίδη θα ήταν πολύ μεγαλύτερες στην εκκίνηση της σεζόν. Αν ο Παναθηναϊκός δεν είχε να καίγεται για την επιβίωση της ΠΑΕ και είχε το μυαλό του, και έδινε όλη την ενέργειά του, μόνο στις σκέψεις και στην ανησυχία σχετικά με την αγωνιστική πορεία, ο Ουζουνίδης θα είχε πιεστεί πολύ περισσότερο στην αρχή. Οχι τόσο λόγω του αποκλεισμού από την φάση των ομίλων του Europa League, όσο κυρίως λόγω των αρνητικών αποτελεσμάτων και της προβληματικής αγωνιστικής εικόνας του Παναθηναϊκού στα πρώτα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Αν δεν υπήρχαν τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα και ο τρόμος ότι η ΠΑΕ θα χρεοκοπήσει και η ομάδα θα βρεθεί σε ερασιτεχνική κατηγορία, είναι πολύ πιθανόν ο Ουζουνίδης να είχε πληρώσει το προβληματικό ξεκίνημα και να μην είχε φτάσει στο σαββατιάτικο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Ακόμη όμως και αν δεν είχε απομακρυνθεί, θα λειτουργούσε σε καθεστώς ασύγκριτα μεγαλύτερης πίεσης. Και ουδείς ξέρει πώς θα λειτουργούσε ο ίδιος υπό τόση πίεση, δηλαδή αν θα είχε βρει τον τρόπο να λειτουργήσει απερίσπαστος, να επιμείνει στις ιδέες του, να δείξει υπομονή προς τους ποδοσφαιριστές του.
“Εγώ πιστεύω πολύ σε αυτή την ομάδα και στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών μας, οι 15 βαθμοί που έχουμε στην ουσία μέσα στο γήπεδο δεν είναι αυτοί που μας αντιπροσωπεύουν. Είπα στους παίκτες πριν από το παιχνίδι από δικά μου λάθη κυρίως έχουμε τόσους λίγους βαθμούς και μετά από τα δικά τους, με τις αλλαγές που κάναμε και τη συνοχή που ψάχναμε”, είπε μερικά λεπτά μετά τη λήξη του ντέρμπι ο Ουζουνίδης στη NOVA. Με αυτή τη δημόσια ανάληψη ευθύνης, ο Ουζουνίδης μας έδειξε πόσο απελευθερωμένα λειτουργεί ως προπονητής του Παναθηναϊκού αυτή την εποχή. Ξέρει ότι όλοι ξέρουν πως υπό τις δεδομένες συνθήκες δεν είναι απαίτηση ο πρωταθλητισμός. Ξέρει ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού δεν τον περιμένει στη γωνία για να ζητήσει το κεφάλι του, ότι δεν θα πάει ποτέ στο προπονητικό κέντρο για να τα βάλει μαζί του μετά από ένα αναπάντεχα αρνητικό αποτέλεσμα. Μπορεί να μην ξέρει τι του ξημερώνει αύριο, με όρους επαγγελματικούς, λόγω της αβεβαιότητας για το μέλλον της ΠΑΕ, αλλά την ίδια στιγμή έχει το προνόμιο να δουλεύει σε έναν από τους μεγαλύτερους ελληνικούς πάγκους στην εποχή της μικρότερης πίεσης και των μικρότερων απαιτήσεων που υπήρξαν ποτέ από τον προπονητή του Παναθηναϊκού. Χάρη σε αυτή την κατάσταση ο Ουζουνίδης έχει την πίστωση χρόνου για να ωριμάσει μια έκδοση του Παναθηναϊκού, η οποία άρχισε να συναρμολογείται πάρα πολύ αργά και αφού προηγουμένως είχαν γίνει μια ντουζίνα μεταγραφές και είχαν αποχωρήσει καμιά δεκαριά ποδοσφαιριστές του κορμού της περσινής ενδεκάδας. Ο Ουζουνίδης άλλαξε πολύ τον Παναθηναϊκό το περασμένο καλοκαίρι, και επειδή αυτό συνέβη πολύ αργά στη μεταγραφική περίοδο αναγκάστηκε να πειραματιστεί στους αγώνες πρωταθλήματος, με τις γνωστές συνέπειες. Υπό … “κανονικές ελληνικές συνθήκες” ο Ουζουνίδης θα την είχε “πατήσει”, δηλαδή θα είχε πληρώσει ακριβά το κόστος του ρίσκου που πήρε το περασμένο καλοκαίρι να αλλάξει τόσο πολύ τον Παναθηναϊκό. Η εικόνα που έδειξε στο μεγαλύτερο μέρος του σαββατιάτικου ντέρμπι ο Παναθηναϊκός είναι μια σαφής ένδειξη των δυνατοτήτων που έχει η ομάδα που φτιάχνει ο Ουζουνίδης, όπως φυσικά και της δικής του ικανότητας να μοντάρει ένα καινούργιο σύνολο. Σε έναν … “φυσιολογικό” Παναθηναϊκό, δηλαδή σε εποχή που η ΠΑΕ δεν είχε μείνει ακέφαλη και “άφραγκη”, αυτό που είδαμε το Σάββατο δεν θα το είχαμε δει ποτέ. Είτε επειδή θα είχε νωρίτερα αποχωρήσει ο Ουζουνίδης, είτε επειδή η πίεση θα ήταν τέτοια που δεν θα τον άφηνε να λειτουργήσει με καθαρό κεφάλι και να στηρίξει τους ποδοσφαιριστές του για να βγάλουν μια εμφάνιση σαν αυτή στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Πηγή: Gazzetta
