Όταν η Άρσεναλ πρωτοστόχευσε στην απόκτηση ενός κομβικού νέου αμυντικού χαφ για την εποχή μετά τον Βενγκέρ οι αρμόδιοι κατέληξαν σε δύο περιπτώσεις. Ο Έμερι ήθελε τον Ενζονζί. Είναι μία κοινή και καθιερωμένη πρακτική ένας προπονητής να εμπιστεύεται έναν παίκτη που ξέρει πολύ καλά. Η σχέση των δύο ήταν πολύ καλή από την συνεργασία που είχαν στην Σεβίλλη. Οι αρμόδιοι της Άρσεναλ και το τμήμα scouting έριξε στο τραπέζι ένα 2ο όνομα. Του Λούκας Τορέιρα. Η παρουσίαση του ήταν εξαιρετική και με παράθεση όλων των δεδομένων, των χαρακτηριστικών και των στατιστικών του παίκτη.
Ο Έμερι βέβαια ήθελε και το κάτι… παραπάνω για να πειστεί για τον παίκτη. Μία πολύ φανερή διαφορά των δυο ποδοσφαιριστών είναι το ύψος και η σωματοδομή του. Ο Ισπανός προτιμούσε έναν παίκτη με το σώμα και το ύψος του Ενζονζί. Ο άλλοτε παίκτης της Σεβίλλης έχει την δύναμη στις εναέριες μονομαχίες και βοηθάει και αμυντικά στις ψηλές μπαλιές. Ο Τορέιρα είναι πολύ διαφορετικός παίκτης και είχε γίνει πολύ γνωστός από το πως είχε κόψει τον Kριστιάνο Ρονάλντο στο Μουντιάλ του 2018.
Ο Τορέιρα είχε εντοπιστεί και από τον επικεφαλής του scouting της Άρσεναλ, Σβεν Μισλίντατ, καθώς και από τον ειδικό αναλυτή της, Τζέισον Ρόσενφελντ. Αφότου ανέλυσαν πολύ τις αγορές εστίασαν πάνω στον Ουρουγουανό για τις ανακτήσεις της μπάλας που είχε και τις κερδισμένες μονομαχίες του. Είδαν έναν παίκτη που μαρκάρει καλά, έχει πετυχημένα τάκλιν και κρατάει μπάλα, μεταφέροντάς την γρήγορα μπροστά. Στην Σαμπντόρια ήταν εξαιρετικός και η ανάλυση του Ρόσενφελντ ήταν ενδελεχής. Ο Μίσλινταντ είχε δει παιχνίδια και είχε κάνει συναντήσεις με ανθρώπους που τον ήξεραν για να μάθει για τον χαρακτήρα του. Τελικώς το γεγονός ότι ο Τορέιρα ήταν 22 ετών και ο Ενζονί 29 έπαιξε τον πλέον καταλυτικό ρόλο για την τελική απόφαση. Ο Τορέιρα θα είχε και μεταπωλητική αξία. Στρατηγικά είχε την λογική της μία τέτοια προσθήκη με δεδομένες κινήσεις όπως των Γκεντουζί, Λένο αλλά και των Πέπε, Τιέρνι, Θεμπάγιος, Σαλιμπά και Μαρτινέλι. Πιο μεγάλοι σε ηλικία παίκτες έρχονται μόνο για συγκεκριμένο λόγο και σκοπό στην Άρσεναλ και όταν είναι απόλυτα απαραίτητο.
Όλα αυτά αποδείχθηκαν αρκετά για να πειστεί Ο Έμερι. Ο Ουρουγουανός άσος διέκοψε μάλιστα την μικρή ξεκούρασή του λόγω του Παγκοσμίου για να ενσωματωθεί νωρίτερα στις υποχρεώσεις της νέας του ομάδας. Αποδείχθηκε ένας χαρούμενος άνθρωπος, ταπεινός και που δούλεψε πολύ σκληρά στην ομάδα. Επίσης παίκτης που αγαπά το ποδόσφαιρο και το δείχνει.
Ο ίδιος ο Τορέιρα εξηγεί πως ο είναι ο τυπος του ανθρώπου που πάντα δίνει… μάχες για να πετύχει αυτά που θέλει και έχει την υπομονή για να τα καταφέρει. Οι πρώτες εντυπώσεις για τον Τορέιρα ήταν άκρως θετικές. Για τον Τορέιρα ένα μεγάλο κρας τεστ ήταν το ντέρμπι με την Τότεναμ. Το παιχνίδι ήταν δύσκολο και σκληρό και τα είχε όλα: από γκολ, ένταση, ενστάσεις, ενθουσιασμό και απόγνωση. Σε αυτό το ματς του Δεκεμβρίου του 2018 ο Ουρουγουανός έδωσε το στίγμα του. Η Άρσεναλ ειχε πάρει το προβάδισμα με 3-2 αλλά ο διεθνής άσος δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Βρήκε τον χώρο κινήθηκε, είχε την σωστή αντίληψη προς το τέρμα και έβαλε το πρώτο του γκολ για να ξεσπάσει μετά σε πανηγυρισμούς για το 4-2. Ο πανηγυρισμός του οδήγησε σε κίτρινη κάρτα, όμως άξιζε τον κόπο και τον έβαλε στις καρδιές των φιλάθλων της ομάδας.
Στην πατρίδα του στην Ουρουγουάη, 6.800 μίλια μακριά, ο πατέρας του Τορέιρα, Ρικάρντο ήταν σε ένα κρεοπωλείο της γενέτειρας του παίκτη Φρέι Μπέντος με το όνομα La 34. Έδειχνε χαμένος στις σκέψεις και την δουλειά του αλλά είχε ανοιχτή την τηλεόραση. Μόλις μπήκε το γκολ άρχισε να φωνάζει Golazo!
Ο Τορέιρα ανήκε σε μία μεγάλη οικογένεια με 14 παιδιά και ήθελε να γίνει από μικρός ποδοσφαιριστής. Αναγκάστηκε να βρεθεί στο Μοντεβιδέο και να πουλάει ακόμα και εφημερίδες για να ζήσει. Πουλούσε εφημερίδες το πρωί και μετά καθάριζε σπίτια ή ότι άλλο χρειαζόταν. Γύρισε στην γενέτειρά του, παντρεύτηκε στα δεκαοκτώ και έκανε έξι παιδιά.
Ο Ρικάρντο έβγαζε έξτρα χρήματα από διαφημίσεις και μετά έκανε και σχολιασμό. Όσο ο γιος του εξελίσσονταν ποδοσφαιρικά υπήρχαν στιγμές που περιέγραφε τα παιχνίδια του στους κατοίκους της περιοχής. Στα 17 του χρόνια ο Τορέιρα άφησε την Ουρουγουάη για την Ιταλία για να πάει στην Πεσκάρα και την ομάδα Νέων της. Τότε ήταν πιο επιθετικογενής παίκτης. Άρχισε να αναδεικνύεται και έτσι τον πρόσεξε η Σαμπντόρια – όπου ξεχώρισε – και από εκεί η Άρσεναλ.
Στο ματς της Άρσεναλ με την Τότεναμ ο Τορέιρα φάνηκε για πρώτη φορά στους Κανονιέρηδες ως game changer. Τα αποθέματα ενέργειάς του μαζί με τον συναισθηματικό πανηγυρισμό του άνοιξαν τον δρόμο για την καθιέρωσή του. Οι φίλαθλοι της Άρσεναλ είχαν βρει τον νέο ήρωά τους. Βρήκαν ένα νέο τραγούδι για εκείνον όπως με τον Βιειρά που έλεγαν ότι έρχεται από την Ουρουγουάη και μετά έκαναν ρίμα με το ύψος του. Ο Τορέιρα συγκινήθηκε και το χαρακτήρισε πολύ ωραίο.
Όμως μετά τα Χριστούγεννα υπήρξε πτώση στην απόδοσή του. Φαινόταν καταπονημένος και λιγότερο δυνατός στο ματς. Ουσιαστικά πλήρωσε το γεγονός ότι είχε ένα γεμάτο αγωνιστικά καλοκαίρι και ότι είχε πίσω του και ένα καλό Μουντιάλ. Δεν είναι βέβαια κάτι που δεν γίνεται. Κάτι που δεν είναι σύνηθες. Ο Τορέιρα επανήλθε και βοήθησε την Άρσεναλ που πήγε στον τελικό του Europa αλλά είχε μία πολύ κακή βραδιά με την Τσέλσι και έφυγε με κλάματα από το γήπεδο. Όπως έδειχνε η κατάσταση ο Τορέιρα ήθελε πίστωση χρόνου για να προσαρμοστεί και να εγκλιματιστεί καλύτερα. Ήταν εξάλλου η πρώτη του σεζόν στην Αγγλία και την Premier League.
Τώρα φαίνεται πιο ώριμος και πιο σταθερός. Ο Τορέιρα δεν έχει ξεκινήσει ματς όμως φέτος ως βασικός. Ο Έμερι του έχει δώσει 36 λεπτά συνολικά. Είναι ένας από τους παίκτες που έχει επηρεαστεί από τις διεθνείς υποχρεώσεις. Ο Τορέιρα ήταν στο Κόπα Αμέρικα και έπαιζε μέχρι τον Ιούνιο. Από την άλλη ο συμπαίκτης του, Ματέο Γκεντουζί, που ήταν στην Εθνική Γαλλίας U21 το αντίστοιχο διάστημα έχει παίξει 266 λεπτά. Ο Πέπε που ήταν στην Ακτή Ελεφαντοστού μέχρι μέσα Ιουλίου έχει 153 λεπτά.
Μήπως αυτό λέει κάτι για τον Τορέιρα; Μήπως ο Έμερι έχει επανέλθει στο ότι θέλει έναν πιο ψηλό αμυντικό χαφ; Μήπως αυτό παίζει τον ρόλο του; Όλοι σχεδόν οι χαφ της Άρσεναλ και όσοι έχουν καθιερωθεί σε αυτήν την θέση ήταν ψηλότεροι του Τορέιρα. Από την άλλη σε σχέση με το ρόστερ ο Γκρανίτ Τζάκα είναι διαφορετικός του Τορέιρα. Ο Τσάκα βέβαια είναι διαφορετικός από τον Γουίλοκ, που διαφέρει από τον Θεμπάλος και εκείνος επίσης είναι διαφορετικός από τον Γκεντουζί.
Ο Έμερι έχει και επιθετικά ατού με Πέπε, Ομπαμεγιάνγκ και Λακαζέτ. Έχει τρόπους να ισορροπήσει το κέντρο. Ο Έμερι προσπαθεί να έχει τον σωστό συνδυασμό και ανάλογα με τις συνθήκες στους αγώνες. Θα έχει μεγάλη σημασία το εάν θα αξιοποιηθεί και σε τι βαθμό ο Τορέιρα στο προσεχές διάστημα. Και αυτό διότι ο Τορέιρα αξίζει την ευκαιρία του και μπορεί να βοηθήσει.
Ο Τορέιρα πάντως δεν αφήνει ποτέ το παραδοσιακό ρόφημα της πατρίδας του. Δεν ξεχνά τις ρίζες του. Το ποτήρι του μάτε που πίνει έχει το ονόματα των γονιών και του αδερφού του και έχει στις εμφανίσεις του την σημαία της πατρίδας του. Παράλληλα όμως έχει μπει στο πνεύμα της Άρσεναλ και στο κλίμα των συμπαικτών του. Μιλώντας για τον ρόλο του λέει πως θέλει πάντα να θυσιάζεται για την ομάδα του και αμυντικά αλλά και επιθετικά και πως παραμένει παίκτης της ομάδας.
Ο Ενγκολό Καντέ από την άλλη είχε κερδίσει την Premier League και το Παγκόσμιο όχι πολύ καιρό πριν. Έδειξε έτσι πως το μέγεθος και σωματοδομή δεν μετράνε πάντα. Ο Τορέιρα περιμένει την ευκαιρία του και ενώ έρχεται το ματς με την Τότεναμ.
