Του Βασίλη Σαμπράκου
Φυσιολογικά ήταν όσα έβγαλε στο τερέν του ΟΑΚΑ μπροστά στις άδειες εξέδρες η ΑΕΚ απέναντι στην ΑΕΛ. Μια ομάδα, η οποία δουλεύει εδώ και περίπου 8 μήνες με τον ίδιο προπονητή, ο οποίος συμμετείχε ενεργά στον σχηματισμό του ρόστερ της 2017-’18 περιόδου και είχε εγκαίρως στη διάθεσή του τους περισσότερους εκ των νεοαποκτηθέντων, κατάφερε να ανοίξει μια πολυπρόσωπη άμυνα, και αυτό το έκανε μέσα από μια επίμονη και υπομονετική προσπάθεια να ακολουθήσει το αγωνιστικό πλάνο που είχε δημιουργήσει ο προπονητής της κατά την προετοιμασία για τον αγώνα. Κατά την εξέλιξη του ματς γινόταν φανερό ότι ο Μανόλο Χιμένεθ εκμεταλλευόταν την ησυχία του άδειου ΟΑΚΑ για να μετατρέψει ένα ματς, το οποίο η ΑΕΚ είχε καθαρίσει ουσιαστικά από το α’ ημίχρονο, σε ένα κράμα αγώνα και προπόνησης. Προσπαθούσε να επηρεάσει το παιχνίδι με τις οδηγίες του, όπως άλλωστε απαιτεί το κοουτσάρισμα, που είναι μια διαδικασία δυναμική, και οι ποδοσφαιριστές του έδειχναν να ανταποκρίνονται, να παραμένουν συντονισμένοι με τον προπονητή, να δοκιμάζουν νέα πράγματα για να δημιουργήσουν καταστάσεις παιχνιδιού και να λύσουν προβλήματα που θα συναντούν συχνά στο μέλλον όταν θα βρίσκουν απέναντί τους πολυπρόσωπες και συμπαγείς άμυνες. Ο Χιμένεθ έβγαζε παίκτη στην αδύναμη πλευρά του αντιπάλου του, ανέβαζε τους πλάγιους μπακ, άλλαζε θέσεις στους μεσοεπιθετικούς του, έφερε παίκτες από τον πάγκο για να δώσει χρόνο παιχνιδιού σε δύο ψημένους και μια ευκαιρία παιχνιδιού σε έναν 20χρονο που “ψήνεται”.
Ολα τα παραπάνω είναι καλά σημάδια, αλλά και φυσιολογικά σημάδια για μια ομάδα που σχεδιάστηκε εγκαίρως και έδωσε στην θερινή προετοιμασία τη σημασία που της πρέπει προκειμένου να βάλει τη βάση στην οποία στηρίζει ένας προπονητής το αγωνιστικό σχέδιο για κάθε παιχνίδι. Ο Χιμένεθ έχει χτίσει από την προηγούμενη σεζόν μια βάση συνεννόησης και κατανόησης με τους ποδοσφαιριστές. Και η ΑΕΚ στα χέρια του έχει αποκτήσει βασικές αρχές στο παιχνίδι της, δηλαδή τόσο στην μέθοδο για τη δημιουργία όσο και στη μέθοδο για την ανασταλτική λειτουργία της. Είναι μια ομάδα που έχει βγει από το πρώτο στάδιο ωρίμανσης και έχει ήδη μπει στο δεύτερο.
Φυσιολογικά είναι και τα όσα συμβαίνουν στον Ολυμπιακό του Μπέσνικ Χάσι. Ενας προπονητής που, συγκριτικά με τον Χιμένεθ, έχει το μειονέκτημα ότι μετρά μόνο τρεις μήνες στην νέα του ομάδα, έχει εκμεταλλευτεί τον χρόνο και το γεγονός ότι συμμετείχε στον σχηματισμό του ρόστερ και είχε την πλειονότητα των νεοαποκτηθέντων ποδοσφαιριστών νωρίς και εγκαίρως στη διάθεσή του, έχει πατήσει σε ποδοσφαιριστές με τους οποίους είχε προηγούμενη εμπειρία συνεργασίας και έχει προλάβει σε αυτό το χρονικό διάστημα, που είναι μικρό, να δημιουργήσει μια βάση αναφοράς προκειμένου να συνεννοείται με τους ποδοσφαιριστές. Στον προπονητή δεν αναλογεί μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής στο παιχνίδι από την δημιουργία και την επιλογή των μηχανισμών μέσα από τους οποίους η ομάδα του καταφέρνει να αμυνθεί σωστά και να δημιουργήσει ευκαιρίες. Δημιουργικά, η αποστολή του προπονητή ολοκληρώνεται όταν το σχέδιό του φέρνει την ομάδα του απέναντι από την αντίπαλη εστία. Στην έδρα μιας καλής ομάδας, όπως μας έδειξε ότι παραμένει η Ξάνθη στο σαββατιάτικο ματς, ο Χάσι είχε αποτελεσματικό αγωνιστικό πλάνο, και είχε θετική επιρροή στο παιχνίδι από τον πάγκο του με τις αλλαγές. Κι αυτό είχε ως συνέπεια ο Ολυμπιακός να φτιάξει έναν μεγάλο αριθμό καθαρών ευκαιριών, να δει επτά φορές ποδοσφαιριστή του σε θέση εντός περιοχής για να εκτελέσει. Τα τελειώματα είναι μέρος της δουλειάς, και η ακρίβεια, δηλαδή η αποτελεσματικότητα, είναι κι αυτή πεδίο κρίσης της δουλειάς και των μεθόδων ενός προπονητή, αλλά για τα τελειώματα “ευθύνεται” πρωτίστως και κυρίως η ατομική ποιότητα και η τύχη της στιγμής. Απέναντι στην Ξάνθη ο Ολυμπιακός υπενθύμισε ότι έχει αποκτήσει πολλούς ποιοτικούς ποδοσφαιριστές και όχι έχει προπονητή που κάνει καλές επιλογές και φτιάχνει καλά αγωνιστικά σχέδια. Είναι μια ομάδα που δείχνει να έχει ωριμάσει όσο περισσότερο θα μπορούσε σε τρεις μήνες.
Φυσιολογικά όμως είναι και όλα αυτά που συμβαίνουν και δεν συμβαίνουν στον Παναθηναϊκό, δηλαδή αυτά που έκανε και δεν έκανε στην Κέρκυρα. Μια ομάδα που έχει συναρμολογηθεί στις καθυστερήσεις δεν θα μπορούσε να έχει ωριμάσει τόσο, σε ένα διάστημα ολίγων ημερών, που να συμπεριφέρεται σαν καλοσχηματισμένο σύνολο. Μια ενδεκάδα με έξι νεοαποκτηθέντες, εκ των οποίων οι περισσότεροι μετρούν έναν μήνα ζωής στην Ελλάδα και οι δύο μετρούσαν μόλις μια εβδομάδα, δεν θα μπορούσε να συμπεριφερθεί ως σύνολο. Τι μπορούσε να κάνει γι’ αυτό ο Μαρίνος Ουζουνίδης; Αν κάτι μπορούσε, που και αυτό είναι θεωρητικολογία, είναι να έχει προλάβει τον υπερβολικό εκνευρισμό που έβγαλαν, ειδικά οι δύο επιθετικοί του, στο πρώτο διάστημα του παιχνιδιού. Αυτός ο εκνευρισμός πρόδιδε ότι ο Παναθηναϊκός ζει με πολύ εκνευρισμό. Κι αυτό μόνο ο προπονητής θα μπορούσε να το έχει διαγνώσει εγκαίρως και να το μετριάσει. Σε αυτό ο Ουζουνίδης δεν λειτούργησε αποτελεσματικά.
Ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε πολύ να δημιουργήσει, να φτιάξει ποδόσφαιρο, αλλά πώς να μη συμβεί αυτό όταν όλοι αυτοί που έπαιξαν δεν είχαν ούτε ένα παιχνίδι μαζί στα πόδια τους; Ναι, φυσικά, δεν θα ήταν παράλογο να έχει προηγηθεί ο Παναθηναϊκός και αυτό να αποδεικνυόταν αρκετό, δεδομένου ότι είναι πολύ πιο εύκολη και λιγότερο σύνθετη δουλειά το να καλύπτεις χώρους και να καταστρέφεις συγκριτικά με το δημιουργικό μέρος του ποδοσφαίρου, για να το διαχειριστεί καλά και να φύγει με βαθμούς από την Κέρκυρα. Στις δοκιμασίες όμως είναι που συνήθως αποδεικνύονται αναγκαία τα στοιχεία μιας ομάδας που έχει προλάβει να γίνει σύνολο. Οταν χάνεις ή όταν δεν κερδίζεις, τότε που σου λείπει η ηρεμία, είναι που σε βοηθά μια ρουτίνα παιχνιδιού που έχεις προλάβει να αποκτήσεις. Οι σίγουρες μεταβιβάσεις που έρχονται επειδή οι ποδοσφαιριστές έχουν μάθει το πλάνο του προπονητή και έχουν διαβάσει ο ένας το παιχνίδι του άλλου, οι συνδυασμοί που βγαίνουν σαν από ένστικτο, από τη δύναμη της συνήθειας των προπονήσεων και των πολλών αγώνων και βοηθούν μια ομάδα να αναπτύξει το παιχνίδι της και να φτάσει με σχετική άνεση στο επιθετικό τρίτο του τερέν είναι βασικά συστατικά μιας ομάδας που ξέρει τον εαυτό της και αντλεί από αυτή την αυτογνωσία την αυτοπεποίθηση και την ηρεμία ενός συνόλου που έχει εμπιστοσύνη στο πλάνο και την εφαρμογή του. Οταν δεν τα έχεις όλα αυτά, έχεις εκνευρισμό. Και θολωμένο μυαλό, το οποίο θολώνει ακόμη περισσότερο μετά από κάθε λάθος πάσα, κακή εκτίμηση, λανθασμένη ενέργεια.
Πηγή: Gazzetta
