Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Παναιτωλικό σχετικά δύσκολα και τον Ατρόμητο με δραματικό τρόπο. Και στα δυο ματς ήταν σαφώς καλύτερος των αντιπάλων του, είχε ξεκάθαρες ευκαιρίες να «κλειδώσει» τη νίκη και έμπλεξε για διάφορους λόγους. Κυρίως επειδή δεν διαθέτει ακόμα την αυτοπεποίθηση να «καθαρίζει» τα παιχνίδια στα οποία υπερέχει ενώ δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε πόσο πολύ του λείπει και η ποιότητα σε συγκεκριμένες θέσεις. Τι ακριβώς μπορεί να προσφέρει σε μια ομάδα αυτή, η ποιότητα δηλαδή, στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, μας το δείχνει ξεκάθαρα ο Κάλεντ Νάρεϊ. Ο Γερμανός με μια ασίστ και ένα απίθανο γκολ στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων έχει δώσει στον ΠΑΟΚ έξι βαθμούς που είναι αμφίβολο αν θα τους κατακτούσε ο «Δικέφαλος» με κάποιον άλλο, λιγότερο ποιοτικό ποδοσφαιριστή στη θέση του. Τόσο απλά είναι τα πράγματα κάποιες φορές.
Η δουλειά του Λουτσέσκου φτάνει μέχρι την περιοχή του αντιπάλου. Ο ΠΑΟΚ με καλό πρέσινγκ και ωραία κυκλοφορία (έστω και σε σχετικά χαμηλές ταχύτητες) έφτιαξε αρκετές φάσεις και στους δυο αγώνες του στο πρωτάθλημα. Τελείωσε δυο μόλις από αυτές (το άλλο γκολ ήρθε με πέναλτι). Υπάρχουν ασφαλώς πολλά ακόμα πράγματα που οφείλουν να βελτιώσουν οι «Ασπρόμαυροι». Το συγκεκριμένο βγάζει μάτι εδώ και καιρό, όχι μόνο φέτος. Η έλευση ενός καλού δεκαριού με νούμερα σε ασίστ και γκολ (παρόμοια με αυτά που είχε ο Νάρεϊ) θεωρητικά θα βοηθούσε ώστε να λυθεί όλο αυτό. Αναζητείται (το δεκάρι) εδώ και σχεδόν δυο χρόνια, από την πώληση του Πέλκα κι έπειτα. Τον περασμένο Ιανουάριο ο ΠΑΟΚ έφερε στη Θεσσαλονίκη τον Ζοσέ Μπότο, έναν ποδοσφαιράνθρωπο με ειδικότητα στις μεταγραφές. Εντέλει, όλη αυτή η αναζήτηση με επικεφαλής τους τελευταίους μήνες και τον Μπότο, φαίνεται ότι κατέληξε στον Παόλο Φερνάντες. Με συγχωρείται αλλά δεν ψήνομαι.
Μια χαρά παίκτης είναι ο Ισπανός και σε καλή ηλικία. Μπορεί να βοηθήσει τον ΠΑΟΚ εφόσον αποκτηθεί. Ως μέρος του rotation. Αδυνατώ να τον δω πρωταγωνιστή. Αδυνατώ επίσης να καταλάβω πώς με ψάξιμο τόσων και τόσων μηνών δεν βρέθηκε τίποτα καλύτερο από έναν ποδοσφαιριστή με έξι γκολ πέρυσι στον Βόλο. Κυρίως αδυνατώ να καταλάβω/αποδεχτώ πώς ο ΠΑΟΚ κάθεται στο ίδιο τραπέζι και ετοιμάζεται να δώσει χρήματα στον Αχιλλέα Μπέο, ο οποίος σταθερά στις δηλώσεις του ξεφτιλίζει τους παράγοντες του «Δικεφάλου» (εξαιρουμένου του Ιβάν Σαββίδη). Δηλαδή η διοίκηση του κλαμπ επιβραβεύει τον άνθρωπο που κάθε τρεις και λίγο δηλώνει πόσο καλύτερα θα τα έκανε όλα αν βρισκόταν στην θέση της. Και εντάξει, ας τον επιβραβεύσει αν επρόκειτο να πάρει τον νέο Κέβιν Ντε Μπρόινε σε τιμή ευκαιρίας. Για τον Πάολο Φερνάντες; Ε, όχι δα.
Τέλος πάντων, ας αφήσουμε τη γκρίνια στην άκρη. Ο ΠΑΟΚ κερδίζει, βελτιώνεται, δείχνει χαρακτήρα και δημιουργεί καινούργιους πρωταγωνιστές (Κουλιεράκης, Ντάντας, Μπράντον ήταν μαζί με τον Νάρεϊ εκ των κορυφαίων του αγώνα) και δένεται εκ νέου και σταδιακά με τον κόσμο του Πάει με λίγα λόγια σε καλή κατάσταση στο «Βικελίδης», σε ένα σημαντικό crash test προσωπικότητας. Αλλά η απορία μου για τη μη ενίσχυση με μια έστω ουσιαστική και ποιοτική προσθήκη, παραμένει και αυτήν την εβδομάδα αναπάντητη.
Υ.Γ. Βρέθηκα την Κυριακή στο «Γεντί Κουλέ», όπου είδα έναν Παναθηναϊκό άνετο, κυρίαρχο, ποιοτικό και πολύ καλά δουλεμένο, έτοιμο για μεγάλα πράγματα όταν ενσωματωθούν ουσιαστικά ο Βέρμπιτς, ο Μπερνάρ και όποιοι άλλοι έρθουν. Και έναν ΟΦΗ εκτός τόπου και χρόνου, παρά την καυτή ατμόσφαιρα που δημιούργησε ο κόσμος του, ο οποίος στο τέλος ξέσπασε σε αποδοκιμασίες κατά δικαίων και αδίκων.
Είναι νωρίς στη σεζόν για συμπεράσματα. Όμως το να πούμε ότι ο ΠΑΟ ξεκάθαρα έχει ανέβει επίπεδο είναι μια ασφαλής εκτίμηση που δεν νομίζω ότι χωράει αμφισβήτηση.
Πηγή: Sdna
