Του Μιχάλη Τσόχου
Αν σταματούσα το χρόνο σήμερα και έπρεπε να απαντήσω στο μελλοντικό ερώτημα του ιστορικού, “πώς ήταν το πρωτάθλημα της σεζόν 2017-18 στην Ελλάδα;”, δεν θα ήξερα μάλλον τι να απαντήσω. Κάποιος παίκτης που να τον βλέπεις και να λες “τι ωραία που ήρθε στα μέρη μας” ή ακόμη περισσότερο “κοίτα να δεις τι βγήκε από τις ακαδημίες…” δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια.
Κάποια ομάδα που να σε γοητεύει με το ποδόσφαιρό της, έστω μία από τις 16, επίσης δεν υπάρχει. Κάποιο ποδοσφαιρικό σημείο αναφοράς που να σε συγκινεί, να σε γοητεύει; Θα αστειεύεστε βέβαια.
Υπάρχει όμως σαφώς κάτι που ξεχωρίζει. Μέσα από τις πολλές κάκιστες διαιτησίες και ανθρώπους με τα μαύρα, που η ικανότητα τους να σφυρίζουν ακόμη και στα τρένα αμφισβητείτε πολύ έντονα, η αίσθηση είναι ότι αυτά είναι λάθη. Οτι οι διαιτητές είναι σε μεγάλο βαθμό για πέταμα, αλλά δεν είναι κατευθυνόμενοι. Δεν είναι καθόλου μικρό για το ελληνικό πρωτάθλημα αυτό, είναι για την ακρίβεια το πολυτιμότερο δώρο που μπορείς να του κάνεις. Βεβαίως δεν θα κρατήσει για πολύ. Δεν εννοώ ότι θα αρχίσουν πάλι οι… τηλε – κατευθυνόμενες διαιτησίες, λέω όμως ότι αν συνεχιστούν τόσα λάθη, κάποια στιγμή θα υπάρξει πρόβλημα.
Οσο θα πλησιάζουμε προς το φινάλε, διαιτησίες σαν αυτές του Μάνταλου στο Περιστέρι θα αποτελούν τεράστιο πρόβλημα. Διότι όπως όλα δείχνουν πάμε για πρωτάθλημα που πολύ δύσκολα θα το πάρει κάποιος νωρίς, άρα το κάθε λάθος στην 20η ή την 25η αγωνιστική θα κάνει μπαμ, θα συνιστά όχι αλλοίωση αποτελέσματος, αλλά αλλοίωση πρωταθλήματος και τότε θα ξεχάσουν όλοι το “ναι αλλά φέτος τα λάθη είναι για όλους…”. Εδώ θα είμαστε για να το συζητήσουμε, αλλά όποιοι δύο χάσουν το φετινό πρωτάθλημα, αποκλείεται να μην επικαλεστούν την διαιτησία ως αυτή που τους στέρησε τον τίτλου. Απλά αποκλείεται…
Το αφήνω αυτό όμως εδώ, σαν μία σημείωση για το μέλλον και προχωρώ παρακάτω, στην ουσία του πράγματος. Και η ουσία είναι στην ΑΕΚ που κάνει υπερβατική σεζόν. Και φυσικά δεν αναφέρομαι στη φανέλα της, αλλά στο ρόστερ και τα όπλα της. Η ΑΕΚ είναι φέτος η πιο επιτυχημένη ελληνική ομάδα στην Ευρώπη κι’ ας ξεκίνησε πιο κάτω από όλες (ακόμη και από τον Πανιώνιο) στην βαθμολογία της UEFA. Η ΑΕΚ είναι η μόνη που έχει πιθανότητες να παίξει Ευρώπη και την άνοιξη, όταν για παράδειγμα ο ΠΑΟΚ δεν μπόρεσε να παίξει ούτε το φθινόπωρο. Η ΑΕΚ έστω και με ισχνή διαφορά είναι σήμερα μόνη πρώτη στη βαθμολογία. Η ΑΕΚ τους άλλους δύο διεκδικητές του τίτλου, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ στο μπραντ ντε φερ τους νίκησε. Η ΑΕΚ συνεχίζει κανονικά και στον θεσμό του Κυπέλλου και έχει ήδη προκριθεί στους 16 του θεσμού.
Ολα αυτά είναι τα αποτελέσματα. Ακόμη μεγαλύτερη αξία έχει να δούμε πως ήρθαν αυτά τα αποτελέσματα. Σίγουρα όχι με τα λεφτά. Η ΑΕΚ έχει το μισό μπάτζετ του ΠΑΟΚ και το 1/3 του Ολυμπιακού. Οπως ακριβώς το γράφω. Ο Ολυμπιακός πληρώνει τα τριπλάσια από αυτά που πληρώνει η ΑΕΚ και βλέπει την πλάτη της. Ο ΠΑΟΚ έχει πληρώσει τα διπλάσια από αυτά που πληρώνει η Ενωση και δεν έχει ζήσει ούτε τις μισές χαρές από αυτές που έχει ζήσει η ΑΕΚ φέτος.
Σε όλα τα επίπεδα βλέπουν την πλάτη της. Η ΑΕΚ τα κάνει όλα αυτά όχι απλά με το μικρότερο μπάτζετ από τους τρεις άλλα έχοντας και δύο από τους τέσσερις – πέντε καλύτερους παίκτες της στα πιτς με ρήξη χιαστών. Φανταστείτε τον Ολυμπιακό για τους επόμενους έξι μήνες χωρίς Φορτούνη και Ρομαό για παράδειγμα.
Αντίστοιχο παράδειγμα για τον ΠΑΟΚ δεν έχω να σας δώσω γιατί ο ΠΑΟΚ δεν έχει σημεία αναφοράς. Πως τα κατάφερε να έχει τέτοιο ρόστερ και να μην έχει παίκτες σημεία αναφοράς όχι με βάση το όνομά τους, αλλά με βάση την απόδοσή τους στο χόρτο είναι πραγματικά αδιανόητο. Μάλλον έχει έναν και μοναδικό, τον Μάτος, το δεξί μπακ του.
Προσπαθώ να θυμηθώ αν υπήρξε ομάδα σε οποιοδήποτε χώρα στον κόσμο που να πήρε πρωτάθλημα έχοντας ως σημείο αναφοράς τον δεξιό ακραίο οπισθοφύλακα και πραγματικά δεν βρίσκω. Αλλά και αυτό είναι ένα ακόμη δείγμα του άοσμου, άγευστου και άνευρου, φετινού ΠΑΟΚ.
Οπως και να έχει κανείς έτσι κι’ αλλιώς δεν είναι καλός. Η αίσθηση δεν είναι ότι θα το πάρει ο καλύτερος, αλλά ο λιγότερο κακός και η ΑΕΚ κερδίζει με διαφορά ως τώρα αυτόν τον τίτλο του “λιγότερο κακού”. Για την ακρίβεια αν δεν υπήρχε εκείνο το ματς “μαύρη τρύπα” στην Τρίπολη να χαλάει την εικόνα και την συγκέντρωση για πρωταθλητισμό της ΑΕΚ, για αυτήν θα κυλούσαν τα πάντα υπέροχα.
Στο τέλος της ημέρας όμως αυτό είναι το μικρό πρόβλημα για την Ενωση. Το μεγάλο είναι ότι ο Μάνταλος και ο Γιόχανσον δεν θα παίξουν ξανά στο εφετινό πρωτάθλημα. Η μία λύση είναι ο Κονέ που έρχεται και όπως έχω ξαναγράψει μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός σε όλα στην Ενωση, γιατί έχει και την ποιότητα και τον χαρακτήρα για να το κάνει. Η άλλη, είναι η ενίσχυση τον Γενάρη. Αν γίνεται από την 1η του Γενάρη όχι από την 31η, διότι ακόμη και αυτό σε ένα πρωτάθλημα που θα το κατακτήσει αυτός που θα κάνει τα λιγότερα λάθη, μπορεί να παίξει πολύ καθοριστικό ρόλο.
Ναι η ΑΕΚ ζει μέχρι τώρα μία υπερβατική σεζόν όπου με το μικρότερο μπάτζετ από όλους, κρατάει τρία καρπούζια στην ίδια μασχάλη, όχι με άνεση, αλλά χωρίς να της πέφτουν. Είναι πιθανό σε κάποιο μεγάλο κραδασμό να της πέσουν και τα τρία, αλλά νομίζω ότι στην Βιέννη το ένα από τα τρία θα το έχει πάει ήδη στον προορισμό του και από την Ανοιξη απλώς θα το γεύεται και δεν θα το κουβαλά. Σπουδαίο πράγμα από μόνο του…
Πηγή: Gazzetta
