Του Κώστα Κεφαλογιάννη
ο παιχνίδι της Τρίτης ήταν το πρώτο σε μια διπλή νοκ – άουτ αναμέτρηση με έπαθλο την χρυσοφόρα πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και ως εκ τούτου, το αποτέλεσμα μετρά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Ο ΠΑΟΚ λοιπόν, πήρε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Η Μπενφίκα εντούτοις, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, παραμένει φαβορί. Πολύ απλά επειδή – αν θέλουμε να αφήσουμε στην άκρη τις γνωστές «φουστανελάτες» υπερβολές που συνήθως ακολουθούν τα θετικά αποτελέσματα των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη, είδαμε όλοι ότι – είναι καλύτερη ομάδα!
Επιπλέον, ο ΠΑΟΚ έχει πάρει τρεις φορές εκτός έδρας 1-1 σε καλοκαιρινά προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ. Και τις τρεις αποκλείστηκε στην Τούμπα. Με διαφορετικούς τρόπους, και ενδεχομένως άδικα, πάντως αποκλείστηκε. Άρα το σκορ του «Ντα Λουζ» δεν αποτελεί εχέγγυο πρόκρισης. Αποτελεί, όμως, μια καλή βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ένας αγωνιστικός άθλος. Τέτοιος θα είναι η είσοδος του «Δικεφάλου» στους ομίλους, μέσα από μια διαδικασία τριών προκριματικών γύρων, με αντιπάλους Βασιλεία, Σπαρτάκ και Μπενφίκα.
Μέχρι να συμβεί αυτό, χρειάζεται ψυχραιμία. Αντιλαμβάνομαι πόσο ξενέρωτο ακούγεται αυτό. Αντιλαμβάνομαι ότι ο κόσμος της ομάδας κοντεύει να χάσει τα μυαλά του από την προσμονή της ρεβάνς, ότι χιλιάδες άνθρωποι μετρούν τα δευτερόλεπτα μέχρι να έρθει η επόμενη Τετάρτη και να ξεκινήσει ένα ματς, το οποίο μπορεί να αποδειχθεί ιστορικό.
Δεν το γράφω για να σας ξενερώσω. Το γράφω επειδή ο υπερβολικός ενθουσιασμός και η υπέρμετρη αισιοδοξία έχουν πληγώσει τον ΠΑΟΚ πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά μέσα στην Τούμπα.
Και επειδή, εκτός από ένα καλό αποτέλεσμα, ο Λουτσέσκου και οι παίκτες του πήραν στη Λισαβόνα και ένα καλό μάθημα: είδαν στην πράξη πόση απόσταση τους χωρίζει από μια πραγματικά καλή ευρωπαϊκή ομάδα. Και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν ήταν και μικρή. Για την ακρίβεια, σε σημαντικά διαστήματα του αγώνα, έμοιαζε ανησυχητικά μεγάλη. Και αυτή ακριβώς η εικόνα, από το 20ο λεπτό περίπου, μέχρι το 60ο, έκανε όλους εμάς που αποθεώνουμε εδώ και μήνες τον ΠΑΟΚ για την πρόοδό του, λιγάκι να προσγειωθούμε. Ναι, ο «Δικέφαλος» έχει βελτιωθεί, μεγαλώνει, παίζει συνήθως καλό ποδόσφαιρο και διαθέτει ένα ιδιαίτερα γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ. Για τα ελληνικά δεδομένα.
Και παρόλα αυτά, με τούτα και με εκείνα, έχει καταφέρει να φτάσει, βία, στο 3ο γκρουπ δυναμικότητας του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου (δεν μιλάω για τα γκρουπ, όπως τα χωρίζει η ΟΥΕΦΑ, μα επί της ουσίας). Και απέχει κάμποσο ακόμα από το 2ο, όπου βρίσκεται η Μπενφίκα. Θα συνεχίσει να απέχει, ακόμα κι αν τελικά την αποκλείσει.
Διότι, ασφαλώς και μπορεί να την αποκλείσει. Εφόσον με μέτρια εμφάνιση και εχθρική διαιτησία, έμεινε αήττητος στο «Ντα Λουζ», η συγκρατημένη αισιοδοξία δικαιολογείται. Συγκρατημένη μέχρι την άλλη Τετάρτη.
Μετά, αν και εφόσον τελειώσει η ρεβάνς και ο ΠΑΟΚ έχει προκριθεί, ε, τότε ας πάνε η ψυχραιμία και οι σοβαροφανείς αναλύσεις να κουρεύονται και ας ξεκινήσει η τρέλα!
Πηγή: Sport DNA
