Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Δεν ήταν καθόλου, μα καθόλου εύκολο το αποψινό βράδυ για τον Ολυμπιακό! Μια ολοκαίνουργια ομάδα που ουσιαστικά χτίζεται από το μηδέν, έπρεπε να ανταγωνιστεί μια από τις πιο σκληρές και δεμένες ομάδες της Premier League. Ναι, η Μπέρνλι δεν είναι ούτε Σίτι, ούτε Γιουνάιτεντ, ούτε Λίβερπουλ, ούτε Τσέλσι, ωστόσο όσοι είναι λάτρεις του αγγλικού πρωταθλήματος αντιλαμβάνονται ότι είναι μια από τις πιο δύσκολες ομάδες για να λυγίσεις.
Θα είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο να εξάγει κανείς ασφαλή συμπεράσματα για το νέο Ολυμπιακό. Το έγραψα μετά το διπλό θρίαμβο επί της Λουκέρνης, το επισημαίνω και απόψε μετά από μια σαφώς μεγαλύτερη επιτυχία. Θα το επαναλάβω και σε περίπτωση αποκλεισμού των «ερυθρόλευκων» στην Αγγλία σε μια εβδομάδα, ή σε ενδεχόμενο κάποιου άλλου ανεπιτυχούς αποτελέσματος εντός ή εκτός συνόρων.
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται χρόνο και υπομονή. Χρειάζεται να επενδύσει μακροπρόθεσμα σε ένα υγιές πλάνο που θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ποδόσφαιρο και μόνο σε αυτό! Χρειάζεται η ομάδα να στηριχτεί, επιτέλους, σε έναν σταθερό κορμό για τουλάχιστον μια τριετία και να μην αλλάζει είκοσι παίκτες κάθε καλοκαίρι. Και χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, ο ίδιος ο «ερυθρόλευκος» οργανισμός να πιστέψει σ’ αυτό το πλάνο. Μακριά από υπέρμετρους ενθουσιασμούς μετά από νίκες όπως η αποψινή και – προς Θεού – μακριά από ισοπεδωτικούς αφορισμούς και νέα ξηλώματα μετά από οποιοδήποτε ανεπιτυχές αποτέλεσμα.
Τα πρώτα δείγματα γραφής του νέου Ολυμπιακού, είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικά και ελπιδοφόρα. Δεδομένα έχουν έρθει στον Πειραιά ορισμένοι εξαιρετικά ποιοτικοί ποδοσφαιριστές (ναι, αρκούν τρία παιχνίδια του Ποντένσε για να αντιληφθεί κανείς από τι πάστα είναι φτιαγμένος ο Πορτογάλος), δεδομένα έχουν αποκτηθεί σημαντικές προσωπικότητες (και ο Λάζαρος και ο Γκιγιέρμε και ο Νάτχο ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία) και επίσης δεδομένα ο Ολυμπιακός αποκομίζει ήδη σημαντικά οφέλη από την εμπιστοσύνη που δείχνει στο ελληνικό στοιχείο.
Όμως, τίποτα από τα παραπάνω δεν θα έχει αξία αν ο ίδιος ο Ολυμπιακός δεν πιστέψει και δε θωρακίσει το project που ξεκίνησε να χτίζεται, αν επαναλάβει τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος.
Θα είναι ευχής έργον το νέο αυτό ξεκίνημα να συνοδευτεί από παρουσία στους ομίλους του Europa League, ιδιαίτερα μετά από πρόκριση επί μιας αγγλικής ομάδας. Η ρεβάνς δεν θα είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολη υπόθεση. Το «Turf Moor» είναι μια εξαιρετικά πιεστική έδρα για τους αντιπάλους της Μπέρνλι και ο ρυθμός που θα επιχειρήσουν να δώσουν οι Άγγλοι θα είναι μη συνηθισμένος για τα δεδομένα οποιασδήποτε ελληνικής ομάδας.
Βέβαια, ο Ολυμπιακός θα έχει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα με το μέρος του. Πρώτον, την απειρία της Μπέρνλι. Δεύτερον, το γεγονός ότι η αγγλική ομάδα θα υποχρεωθεί να παίξει πιο ανοιχτά κι αυτό είναι ένα παιχνίδι που δεν τη βολεύει…
Είπαμε, όμως, μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε πρόκριση, οποιαδήποτε νίκη, οποιαδήποτε επιτυχία, σημασία έχει για τον Ολυμπιακό η εμπιστοσύνη σε ένα μακροπρόθεσμο πλάνο. Και κυρίως, η ανάδειξη του ίδιου του ποδοσφαίρου σε απόλυτο πρωταγωνιστή εντός και εκτός Ρέντη.
Γιατί αν υπάρχει ένα μελανό σημείο στην αποψινή υπέροχη βραδιά, αυτό είναι ο τρόπος που θόλωσε το μυαλό όλων στο Καραϊσκάκη (από τα επίσημα, μέχρι τον πάγκο και το χορτάρι) επειδή άπαντες θεώρησαν ότι αδικούνταν από το διαιτητή. Δεν έχει σημασία αν είχαν δίκιο ή όχι. Πρέπει να καταλάβουν στον Ολυμπιακό ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να θολώνει ολόκληρη η ομάδα, ακόμη κι αν ο διαιτητής όντως την αδικεί. Ακόμη και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τις απαντήσεις τις δίνει πάντα το ίδιο το ποδόσφαιρο! Όπως τις έδωσε στο δεύτερο ημίχρονο, όταν απλά… καθάρισε το μυαλό όλων.
ΥΓ: Θα είναι ευχής έργον να πανηγυρίσουμε τρεις προκρίσεις την επόμενη εβδομάδα. Ο ανταγωνισμός ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακού (μακάρι να επιστρέψει στην τετράδα και ένας κανονικός Παναθηναϊκός) μόνο καλύτερες και πιο ποιοτικές ομάδες μπορεί να μας φέρει. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, απλά δεν θέλει να δει την πραγματικότητα…
ΥΓ 2: Το χειροκρότημα του κόσμου είναι εξαιρετικά σημαντικό για τον Μαρτίνς και τους παίκτες του. Γιατί πριν από νίκες και πριν από τίτλους ο Ολυμπιακός πρέπει να κερδίσει ξανά τους ίδιους τους φιλάθλους του. Και να τους γεμίσει όμορφο ποδόσφαιρο. Όπως το έπραξε απόψε…
ΥΓ 3: Για τον Κώστα Φορτούνη δεν θα αφιερώσω απόψε ύμνους. Είμαι πολύ πιο αυστηρός μαζί του για να το πράξω. Είναι τόσο μεγάλο το ταλέντο αυτού του παιδιού, που κάποια στιγμή βραδιές σαν την αποψινή πρέπει να αποτελούν τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις της καριέρας του. Το ταβάνι της πορείας του εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο. Αν πράξει αυτά που πρέπει, θα φτάσει σε επίπεδα που ακόμη και οι πιο φανατικοί θαυμαστές του δεν μπορούν να προβλέψουν. Αν επαναλάβει λάθη του παρελθόντος, σε μερικούς μήνες θα θυμόμαστε πάλι τη σημερινή του εμφάνιση, ως μια όαση σε μια επαναλαμβανόμενη προσπάθεια υποτίμησης του ίδιου του του εαυτού…
Πηγή: Sport DNA
