Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Οι μεταγραφές δεν αποτελούν εγγύηση επιτυχίας. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Αλλά αν ο ΠΑΟΚ είχε τον Πρίγιοβιτς υγιή και ορεξάτο από την αρχή της περυσινής σεζόν, θα είχε διεκδικήσει- ενδεχομένως και κατακτήσει – τον τίτλο, ναι ή όχι; Ναι, είναι η ασφαλέστερη υπόθεση. Δεν τον είχε, πέρασε μισή σεζόν σπαταλώντας ένα τσουβάλι ευκαιρίες σε κάθε αγώνα , έχασε κάθε ελπίδα για πρωτάθλημα από τον Νοέμβριο και έμεινε με την απορία «τι θα είχε γίνει αν ο Σέρβος στράικερ είχε έρθει νωρίτερα».
Φέτος ο ΠΑΟΚ ισχυρίζεται ότι πάει για πρωτάθλημα. Οτιδήποτε λιγότερο από την μέχρις εσχάτων διεκδίκησή του θα συνιστά αποτυχία. Πλην όμως, καθώς και ο Ιούλιος οδεύει προς το φινάλε του, οι μεταγραφικές κινήσεις του «Δικεφάλου» δεν σε πείθουν για την συγκεκριμένο ισχυρισμό. Παρά την σημαντική ενίσχυση με την επιστροφή του Ρόμπερ Μακ και την προσθήκη του Ρέι που μοιάζει να έχει καλές προοπτικές, το ρόστερ του ΠΑΟΚ δεν είναι ρόστερ πρωταθλητισμού. Όχι ποσοτικά.
Ποιοτικά. Αυτό, σε συνδυασμό με την μέτρια εικόνα της ομάδας στην προετοιμασία και τους πειραματισμούς του Στανόγιεβιτς τείνει να δημιουργήσει κακό κλίμα πριν καν ξεκινήσουν τα επίσημα παιχνίδια.
Η κριτική που ασκείται έχει βάση: Ο ΠΑΟΚ καθυστέρησε να λύσει την συνεργασία του με τον Ίβιτς, καθυστέρησε να τον αντικαταστήσει και όταν τον αντικατέστησε έφερε προπονητή που προσπάθησε να αλλάξει την περυσινή συνταγή και όχι να την συνεχίσει, με αποτέλεσμα να χαθεί κι άλλος χρόνος στην προετοιμασία. Οι μεταγραφές επίσης δεν προχωρούν γρήγορα, ενώ Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τις δικές τους και δείχνουν σημαντικά ενισχυμένοι. Τέλος, η εμπλοκή περισσότερων του ενός προσώπου στον σχεδιασμό του ΠΑΟΚ δημιουργεί την αίσθηση του μπάχαλου.
Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι πραγματικά σημαντικό ή μη αναστρέψιμο και όλα μεγεθύνονται από την παραδοσιακή θερινή γκρίνια των ΠΑΟΚτσήδων. Ο ΠΑΟΚ θα περάσει στην επόμενη φάση του Γιουρόπα Λιγκ, εκτός απροόπτου και θα κερδίσει χρόνο και λίγη καλή διάθεση.
Αλλά καθώς μπαίνουμε στο τελευταίο εικοσαήμερο του Ιουλίου, οι διοικούντες τους «Ασπρόμαυρους» καλούνται να αποδείξουν εμπράκτως ότι ο πρώτος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της προσεχούς σεζόν είναι το πρωτάθλημα. Όχι μια καλή πορεία, όχι κάποια αόριστη πρόοδος, όχι ένα ακόμα «πρότζεκτ». Το πρωτάθλημα! Φέτος και του χρόνου και κάθε χρόνο από εδώ και εμπρός.
Και, λυπάμαι για την απλούστευση, αλλά διαφορετικός τρόπος απόδειξης από τις μεταγραφές επιπέδου δεν υπάρχει. Με Ζαμπράνο και Εντιαγέ πας για πρωτάθλημα. Με Μπελούτσι πας για μια από τα ίδια. Με Βιεϊρίνια πας για πρωτάθλημα. Με Ουαρντά πας για φραπόγαλο στην Αριστοτέλους.
Δεν κάνω κουμάντο στο πορτοφόλι του Σαββίδη, ο οποίος έτσι κι αλλιώς έχει δώσει ένα καράβι λεφτά για τον ΠΑΟΚ. Ωστόσο τα πράγματα καμιά φορά είναι τόσο απλά. Τα σκας, φέρνεις δυο – τρεις παιχταράδες και στέλνεις το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι ο ΠΑΟΚ αλλάζει επίπεδο.
Αν όχι, το πιθανότερο είναι πως θα φτάσει Δεκέμβριος και θα αναρωτιέσαι πάλι «τι θα γινόταν αν είχε πάρει ένα σπουδαίο χαφ και ένα σπουδαίο στοπερ το καλοκαίρι…». Πολύ φοβάμαι μάλιστα μήπως συμβαίνει κάτι άλλο: Η εντολή να έχει δοθεί, τα χρήματα να είναι εκεί αλλά ο μηχανισμός να λειτουργεί με καθυστέρηση…
Πηγή: Sport DNA
