Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ισάξιος του Ολυμπιακού. Φυσικά και δεν είναι. Είναι σαφώς, σαφέστατα χειρότερος. Και δικαίως έχει μείνει πολύ πίσω. Ο ΠΑΟΚ δεν είχε τα φόντα να διεκδικήσει φέτος πρωτάθλημα. Έτσι όπως τα κατάφερε, πρέπει πλέον να κοιτάζει πίσω του, τον Παναθηναϊκό και τον Αστέρα και όχι μπροστά του. Σαφώς βρίσκεται σε δύσκολη θέση εξαιτίας δικών του και αστείων λαθών, διότι στην συντριπτική πλειονότητα των αγώνων του είναι καλύτερος των αντιπάλων του. Καλύτερος, όμως, δεν σημαίνει ότι παίζει καλά, σωστά, ισορροπημένα. Καλύτερος, συχνά, σημαίνει ότι έχει απλώς φλύαρη υπεροχή και -αυτονόητα- λόγω ποιότητας, δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες. Αρκούν αυτά για να δηλώσει κάποιος ότι η διαφορά από τον Ολυμπιακό είναι πλασματική; Δεν αρκούν.
Όσοι παρασύρθηκαν (παρασυρθήκαμε) μετά το ματς των δυο ομάδων στην Τούμπα, προσγειώθηκαν πολύ γρήγορα και απότομα στην πραγματικότητα – μας αρέσει, δεν μας αρέσει ο Ολυμπιακός είναι πολύ ανώτερος του ΠΑΟΚ και φέτος, οδεύει προς μια δικαιότατη και πανεύκολη κατάκτηση πρωταθλήματος και έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να το πάρει αήττητος.
Τα παραπάνω έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλές φορές. Όπως έχει ειπωθεί και γραφτεί ότι ο ΠΑΟΚ στοχεύει κυρίως στην επόμενη σεζόν. Τότε οφείλει να επιστρέψει δυναμικά στην διεκδικήση του τίτλου, στην οποία φέτος δεν μπήκε ουσιαστικά ποτέ. Με προπονητή τον Πάμπλο Γκαρσία.
Ο Πάμπλο μας έχει πείσει να τον στηρίξουμε μέχρις εσχάτων. Και επειδή έχει δείξει καλά στοιχεία και επειδή, διάολε, είναι ο Πάμπλο Γκαρσία!
Θα αρχίσει, βεβαίως, να κρίνεται πιο αυστηρά, αφότου κάνει προετοιμασία με την ομάδα και αφότου γίνουν (αν γίνουν) οι μεταγραφές που πρέπει.
Αρκεί μέχρι τότε η φθορά που αναπόφευκτα θα έχει υποστεί να μην είναι ανεπανόρθωτη. Και τούτο αποτελεί ευθύνη, τόσο του ίδιου, όσο και του οργανισμού.
Ο Πάμπλο κάνει λάθη. Ανησυχητικά λάθη, όσον αφορά τόσο στο στήσιμο, όσο και στο κοουτσάρισμα. Θα μπορούσα να τα αναφέρω ένα – ένα, αλλά δεν έχει νόημα. Προφανώς η έλλειψη γρήγορου χαφ δημιουργεί αλυσιδωτά προβλήματα, όμως δεν αρκεί ως απάντηση για τα πάντα. Δεν χρειάζεται εξάρι ολκής ο ΠΑΟΚ για να κερδίσει τον Απόλλωνα! Στοιχειώδη σοβαρότητα και αγωνιστική ισορροπία χρειάζεται.
Εκεί εντοπίζεται μέχρι στιγμής η μεγαλύτερη αδυναμία του Γκαρσία – και ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Όλα τα υπόλοιπα δικαιολογούνται από την απειρία του Ουρουγουανού, από το ότι ανέλαβε στη μέση της σεζόν, χωρίς να γνωρίζει καλά το ρόστερ του και επιλέγοντας να αλλάξει σύστημα.
Η πνευματική ανετοιμότητα της ομάδας, η έλλειψη συγκέντρωσης αλλά και η έλλειψη πάθους σε μεγάλα κομμάτια των αγώνων της, με προβληματίζουν περισσότερο.
Αν κάτι περίμενα από τον Πάμπλο και το είχα γράψει, ήταν ότι με εκείνον στον πάγκο θα επέστρεφε στα μάτια των παικτών η γυαλάδα που θόλωσε επί Αμπέλ. Θα έπαιζαν με το μαχαίρι στα δόντια. Συνέβη μόνο με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα. Σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια επί Γκαρσία, ο ΠΑΟΚ παρουσιάζεται βελτιωμένος επιθετικά, με σωστή πίεση στην μπάλα κατά κανόνα (όχι πάντα) αλλά και φοβερά ευάλωτος αμυντικά, χωρίς καθαρό μυαλό όταν το παιχνίδι στραβώνει, χωρίς ένταση και νεύρο ακόμα και όταν τρώει τρία στο «Καραϊσκάκης» (πράγμα που θα έπρεπε να κάνει όποιον αγωνιζόταν έξαλλο)!
Με δεδομένο ότι ο Γκαρσία ήταν παθιασμένος και μαχητής ως παίκτης, μα εσωστρεφής ως άνθρωπος, αν τελικά χρειάζεται ενίσχυση το τιμ του και σε αυτό – στον τομέα της συνοχής και της ψυχολογίας των αποδυτηρίων δηλαδή, τότε ας εντοπιστεί γρήγορα το κενό και ας καλυφθεί εγκαίρως . Όχι όπως το κενό στο «6» που ακόμα χάσκει.
Ο Πάμπλο Γκαρσία πρέπει να προστατευτεί και όσον αφορά στον δημόσιο λόγο του. Πράγμα που επίσης είναι ευθύνη τόσο του ίδιου όσο και του οργανισμού (ο οποίος ορθά του έβαλε μεταφραστή).
Κατά την γνώμη μου θα ήταν καλύτερο ο Ουρουγουανός να μιλάει από τώρα και μέχρι το τέλος της χρονιάς μόνο για ποδόσφαιρο – ούτε για κατσαρίδες, ούτε για τα φιλικά των άλλων, ούτε για διαιτησία, ούτε για την πραγματική διαφορά από τον Ολυμπιακό. Τελευταία αυτό κάνει, μιλάει κυρίως για ποδόσφαιρο. Ευτυχώς.
Η ομάδα είναι αρκετά μπερδεμένη και προβληματική, δεν χρειάζονται άλλοθι και δικαιολογίες στο μυαλό των παικτών. Ούτε χρειάζεται έξτρα πίεση ο Πάμπλο, προτού είναι έτοιμος να ανταποκριθεί. Ο Λουτσέσκου χρησιμοποίησε το όπλο των «προκλητικών» δηλώσεων για να συσπειρώσει ολόκληρο το κλαμπ γύρω του – όμως είχε την προσωπικότητα να το διαχειριστεί και είχε ήδη φτιάξει μια ομάδα με χαρακτήρα που έβρισκε κίνητρο σε όλα αυτά, δεν αποπροσανατολιζόταν.
Ο Πάμπλο προς το παρόν δεν έχει τίποτα από αυτά. Μονάχα την δική του όρεξη για επιτυχία έχει και την στήριξη όλων μας. Μένει να δούμε αν θα αποδειχθούν αρκετά.
Πηγή: Sport DNA
