Μπαίνοντας σε κλίμα Champions League σιγά-σιγά, το FourFourTwo επιλέγει την καλύτερη 11άδα του αγγλικού πρωταθλήματος χωρίς συμμετοχή στην κορυφαία διοργάνωση.
ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ: ΝΕΒΙΛ ΣΑΟΥΘΧΟΛ
Υπάρχουν πολλές δουλειές που ο Big Nev κατά πάσα πιθανότητα έκανε πριν γίνει ένας από τους καλύτερους τερμαοτοφύλακες που έβγαλε η Βρετανία. Ο τελευταίος, ακόμη, γκολκίπερ που κατέκτησε το Football Writers’ Player of the Year Award, με την Εβερτον, ήταν άτυχος επειδή τα καλύτερα του χρόνια έπαιζαν πάνω στον αποκλεισμό των αγγλικών ομάδων από την Ευρώπη μετά την τραγωδία του Χέιζελ. Πρόσφατα έχει επανεμφανιστεί επικριτικός στο Twitter. Οταν δε δίνει τον λογαριασμό του σε άλλους και δεν κάνει retweet για χαμένα κατοικίδια…
ΔΕΞΙ ΜΠΑΚ: ΣΤΕΦΕΝ ΚΑΡ
Θα είμαστε ειλικρινείς, εδώ υπήρχε πρόβλημα στη θέση. Οταν κάθεσαι αναπαυκτικά στο σπίτι και σκέφτεσαι τα καλά του Στιβ Γουότσον ή του Ααρον Χιουζ ώστε να παίξουν στο δεξί άκρο της άμυνας σου, ξέρεις ότι έχεις πρόβλημα. Σταθερός στην Τότεναμ επί μια δεκαετία πριν γίνει καλή ομάδα, πήγε στη Νιούκασλ το 2004, πάνω που άρχιζε να γίνεται κακή ομάδα.
ΣΤΟΠΕΡ: ΓΚΑΡΕΘ ΣΑΟΥΘΓΚΕΪΤ
Ο προπονητής της εθνικής Αγγλίας είναι απλώς ένας καλός άνθρωπος με την όψη και τη συμπεριφορά κάποιου που θα έπρεπε να γεννηθεί στο St Albans, αντί για το Hertfordshire δίπλα στο Γουότφορντ. Σκεφτείτε αρκετά σκληρά και θα μπορέσετε να ακούσετε τον πρώην αμυντικό των Κρίσταλ Πάλας, Αστον Βίλα και Μίντλεσμπρο να λέει κάτι ευχάριστο για το πόσο χαρούμενος είναι με τις 32 συμμετοχές στο κύπελλο UEFA. Κατά ειρωνικό τρόπο, το λακωνικό στυλ του Σάουθγκεϊτ θα ταίριαζε απόλυτα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
ΣΤΟΠΕΡ: ΠΟΛ ΜΑΚΓΚΡΑΘ
Ο πρώτος Παίκτης της Χρονιάς για την Premier League τη σεζόν 1992-93 ήταν ελάχιστα προπονημένος λόγω ενός τόσο χρόνιου πόνου στο γόνατο ώστε ο Αλεξ Φέργκιουσον να του έχει προτείνει, τρία χρόνια νωρίτερα, το ποσό των 100.000 λιρών σαν… σύνταξη. Κι όμως, ο ΜακΓκραθ πήγε στην Αστον Βίλα και ήλεγξε την περιβόητη συνήθεια του να πίνει, παρατείνοντας την καριέρα του περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς, χάνοντας όμως την ευκαιρία να παίξει στο Champions League με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΠΑΚ: ΛΕΪΤΟΝ ΜΠΕΪΝΣ
Το ξέρουμε, ούτε εμείς μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Ο Μπέινς δεν έπαιξε ποτέ ούτε καν προκριματικό του Champions League, παρά το γεγονός ότι η Εβερτον φλέρταρε με την κορυφαία διοργάνωση στα χρόνια του εκεί. Ενας από τους πιο σταθερούς της Premier League τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, o Bazza είχε την ευκαιρία να ακολουθήσει τον Ντέβιντ Μόγες στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, άρα και να παίξει στο Champions League, αλλά απέρριψε τον πρώην προπονητή του.
ΜΕΣΟΣ: ΜΑΘΙΟΥ ΛΕ ΤΙΣΙΕ
Ο Le God ήταν ο πρώτος παίκτης που μας ήρθε στο μυαλό για αυτή την ομάδα. Ο εκπληκτικά ταλαντούχος playmaker πέρασε και τα 16 χρόνια της καριέρας του στη Σαουθάμπτον, παρά το γεγονός ότι είχε προτάσεις από πιο μεγάλες ομάδες. «Ολοι μας στα αποδυτήρια είχαμε εμμονή μαζί του», είπε στο FourFourTwo ο Τσάβι το 2016. «Κάθε εβδομάδα, πάντα, παρακολουθούσαμε τα στιγμιότυπα της Premier League και τα γκολ του Λε Τισιέ ήταν εξωφρενικά». Καμία συμμετοχή στο Champions League αλλά παιδικός ήρωας ενός εκ των θρύλων της διοργάνωσης, ο Λε Τισιέ είναι αρχηγός.
ΜΕΣΟΣ: ΝΤΑΡΕΝ ΑΝΤΕΡΤΟΝ
Ο Αντερτον έκανε περισσότερες από 600 συμμετοχές στη 18ετή καριέρα του με τις Πόρτσμουθ, Τότεναμ και εθνική Αγγλίας. Θα ήταν ακόμη περισσότερες αν αποδεχόταν την πρόταση του Αλεξ Φέργκιουσον για να υπογράψει στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το καλοκαίρι του 1995, απολαμβάνοντας και συμμετοχές στο Champions League. Τελικά ο πλάγιος μέσος δεν έπαιξε ούτε ένα λεπτό στην κορυφαία διοργάνωση, με τα καλύτερα του χρόνια να είναι όταν η Τότεναμ έψαχνε και δεν μπορούσε να βρει σταθερότητα. Εγκληματικά υποτιμημένος.
ΜΕΣΟΣ: ΚΛΙΝΤ ΝΤΕΜΠΣΕΪ
Υπήρξαν ποδοσφαιριστές με περισσότερο φυσικό ταλέντο στην ιστορία της Premier League, αλλά λίγοι ήταν τόσο αποτελεσματικοί όσο ο Αμερικάνος, ο οποίος σκόραρε 72 φορές σε 275 ματς σε όλες τις διοργανώσεις για τις Φούλαμ και Τότεναμ. Ενας πραγματικά εκπληκτικά ικανός ράπερ με δεδομένο ότι Α) είναι ποδοσφαιριστής και Β) είναι από το Τέξας, ο άνθρωπος που έγινε γνωστός ως ο Deuce έφτασε ως τον τελικό του Europa League με τη Φούλαμ αλλά δεν κατάφερε να παίξει στο Champions League με την Τότεναμ. Ενας από τους λίγους ξένους της Premier League που δεν έπαιξε στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο.
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ: ΠΑΟΛΟ ΝΤΙ ΚΑΝΙΟ
Ναι, αλήθεια. Ούτε με τις Σέφιλντ Γουένσντεϊ, Γουέστ Χαμ η Τσάρλτον (προφανώς), ούτε για τις Σέλτικ, Λάτσιο, Μίλαν ή Γιουβέντους (απίθανο). Βασικά, είναι σαν να απέφευγε σκόπιμα το Champions League. Ο Ιταλός κατέκτησε το κύπελλο UEFA του 1993 με τη Γιουβέντους, μπαίνοντας ως αλλαγή και στα δύο ματς του διπλού τελικού με την Ντόρτμουντ, και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ του 1995 με τη Μίλαν, αλλά στο Champions League δεν έπαιξε ποτέ.
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ: ΙΑΝ ΡΑΪΤ
Εχοντας πουληθεί στη Γουέστ Χαμ το καλοκαίρι μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 1997-98 με την Αρσεναλ, ο Ράιτ ποτέ δεν έκανε συμμετοχή στο Champions League ώστε να τις προσθέσει σε αυτές στο κύπελλο UEFA, το Σούπερ Καπ και το κύπελλο Κυπελλούχων, το οποίο κατέκτησε το 1994. Ενας από τους πιο τρομακτικούς σκόρερ της Premier League στα πρώτα χρόνια της.
ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ: ΛΕΣ ΦΕΡΝΤΙΝΑΝΤ
Ο SIr Les -ξέρει κανείς γιατί του αποδόθηκε αυτό το προσωνύμιο;- πέρασε από διάφορα “στάδια” ως επιθετικός στην καριέρα του στην Premier League. Γρήγορος νεαρός στην ΚΠΡ, θανατηφόρο τανκ στη Νιούκασλ, λιγότερο φονικός στην Τότεναμ και ageing targetman, με κάποιες εκλάμψεις, στις Γουέστ Χαμ, Λέστερ και Μπόλτον. Μία σεζόν στο κύπελλο UEFA με τη Νιούκασλ ήταν όλη κι όλη η ευρωπαϊκή παρουσία του Φέρντιναντ, κάτι το οποίο προκαλεί έκπληξη αν αναλογιστούμε ότι είναι ο 9ος σκόρερ στην ιστορία της Premier League.
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
