Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Δεν ξέρω πόσοι πίστευαν τον περασμένο Ιούλιο, μετά το ξενέρωτο 0-0 στην ευρωπαϊκή πρεμιέρα του ΠΑΟΚ με την Μπεϊτάρ στην Τούμπα, ότι αρχές Οκτωβρίου η ομάδα θα βρισκόταν στην πρώτη θέση του ομίλου της στο Κόνφερενς Λιγκ, με πέντε συνεχόμενες ευρωπαϊκές νίκες. Πιθανόν μόνο ο Ραζβάν Λουτσέσκου, ίσως ούτε καν αυτός. Συνέβη πάντως. Και δεν συνέβη τυχαία. Ή τέλος πάντων δεν συνέβη μόνο τυχαία, αφού ο ΠΑΟΚ όντως είχε και την τύχη με το μέρος του σε αυτήν την πορεία, πράγμα όμως απολύτως αναμενόμενο. Ελληνική ομάδα δίχως δόση τύχης στην Ευρώπη, δεν πάει πουθενά. Αλλά είναι νομίζω πανθομολογούμενο ότι μέχρι στιγμής την ευρωπαϊκή του μοίρα ο «Δικέφαλος» την έχει ορίσει μόνος του. Με την απόδοση, το πάθος και την αγωνιστικότητά του, την προσωπικότητα που βγάζουν οι ποδοσφαιριστές του στις κρίσιμες στιγμές, και ειδικά την Πέμπτη και με την τακτική του προσήλωση στο πλάνο.
Προφανώς δεν έβγαλε μάτια ο ΠΑΟΚ. Δεν δημιούργησε πολύ, απέφυγε το ρίσκο στο build up και προτίμησε σε αρκετές περιπτώσεις γεμίσματα και ελεύθερα, ανέβηκε ψηλά μόνο όταν χρειάστηκε, οργανωμένα και με πλάνο. Ταυτόχρονα όμως είχε τον έλεγχο του ρυθμού, δεν απειλήθηκε ούτε πολύ, ούτε συχνά παρά τις 18 τελικές των αντιπάλων του και εκτέλεσε το σχέδιο του προπονητή του σχεδόν στην εντέλεια, με εξαίρεση το λάθος του Κουλιεράκη. Αλλά κι αυτό στη σούμα λειτούργησε τελικά θετικά: ο νεαρός μέσα στο ίδιο ενενηντάλεπτο μεγάλωσε κι άλλο. Το γεγονός ότι ξεπέρασε την γκέλα του σχεδόν σαν να μη συνέβη, συνέχισε συγκεντρωμένος και στο φινάλε επιβραβεύτηκε με το γκολ της νίκης, είναι τεράστια υπόθεση στη διαδικασία ωρίμανσής του. Ο «Κούλιε» δεν πήρε μόνο το νούμερο του Ίνγκασον, μπήκε για τα καλά και στα παπούτσια του ηγέτη της «ασπρόμαυρης» άμυνας, με άνεση και στιλ. Στο συγκεκριμένο ματς παρεμπιπτόντως ήταν πολύ καλός και ο Έκονγκ, αλλά και ο Μεϊτέ ο οποίος έδειξε μέρος της ποιότητας που έκανε τον ΠΑΟΚ να τον περιμένει μέχρι τέλος καλοκαιριού. Προσέφερε πολλά και ο Σαμάτα, ο Μπάμπα ήταν κορυφαίος (και μέχρι τώρα αποτελεί μάλλον την μεταγραφή του καλοκαιριού), ο Άντρε τα έδωσε όλα, ο Ζίφκοβιτς υπήρξε και πάλι καθοριστικός, γενικώς όλοι στάθηκαν στο ύψος της περίστασης, μαζί και η εξαιρετική για ακόμα ένα βράδυ Τούμπα. Η νίκη επί ομάδας της Μπουντεσλίγκα, σε ό,τι κατάσταση κι αν βρίσκεται, δεν μπορεί να έρθει αλλιώς.
Οι Γερμανοί, λοιπόν, δεν κερδίζουν στο τέλος, στο τέλος κερδίζει ο ΠΑΟΚ που συνεχίζει φέτος αήττητος στην Ευρώπη, με 6 νίκες και 2 ισοπαλίες. Υποφέρει, ματώνει, τεντώνει αλλά μένει όρθιος! Και επιβεβαιώνει ότι προς το παρόν νιώθει πιο άνετα όταν παίζει πίσω από τη μπάλα και ψάχνει τη μετάβαση, παρά όταν πρέπει να διασπάσει κλειστές άμυνες. Για αυτό και «αναπνέει» καλύτερα στην Ευρώπη από ότι στην Ελλάδα όπου οι δυο από τις τρεις απώλειές του ήρθαν απέναντι σε ομάδες που αμύνθηκαν καλά (ΟΦΗ, Άρης).
Οι ευρωπαϊκές νίκες εκτός από χρήμα, βαθμούς και αυτοπεποίθηση, προσφέρουν στον ΠΑΟΚ και κάτι ακόμα: ενδυνάμωση του γκρουπ. Ο -εκτός κλίματος- μέχρι πρότινος Μεϊτέ μπήκε στον αγωνιστικό χώρο από τον πάγκο και πανηγύρισε σαν τρελός το γκολ του Κουλιεράκη (μετά αποβλήθηκε κιόλας) , ο σταρ Ντεσπόντοφ όχι μόνο δεν δυσφορεί που παίζει λίγο, μα έδειχνε να απολαμβάνει κάθε δευτερόλεπτο της συμμετοχής του, ο Οζντόεφ που στράβωσε με την αλλαγή του επίσης πανηγύρισε στο τέλος. Όσοι ξέρουν από αποδυτήρια και ξέρουν από Λουτσέσκου καταλαβαίνουν πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά.
Αν ο ΠΑΟΚ πετύχει κάτι σημαντικό τη φετινή σεζόν, δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία πια ότι η αφετηρία της όποιας επιτυχίας του θα είναι αποκλειστικά οι ευρωπαϊκές βραδιές του.
Πηγή: Sport DNA
