Του Θάνου Σαρρή
Οι προσπάθειες εμβάθυνσης και εντοπισμού των λόγων που η Αγγλία τα τελευταία χρόνια δεν καταφέρνει να πετύχει κάτι σε εθνικό επίπεδο Ανδρών είναι πάρα πολλές και καλύπτουν πολλές σκοπιές. Η ανώμαλη προσγείωση στo Εuro 2016 από μια ομάδα που έδειξε στην πράξη τι σημαίνει να χτίζεις γερά θεμέλια στο ποδοσφαιρικό σου οικοδόμημα, ήταν μια εξαιρετική αφορμή για επαναπροσδιορισμό των πραγμάτων. Κι όμως, οι αλόγιστες δαπάνες στο μεταγραφικό παζάρι συνεχίστηκαν, επειδή έτσι προστάζει η τάση των πανάκριβων τηλεοπτικών και της ποδοσφαιρικής υπεραξίας των «προϊόντων».
Στο φιλικό με τη Γερμανία, ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ φρέσκαρε την 11άδα του, με τους Άγγλους διεθνείς να έχουν συνολικά 101 συμμετοχές με το εθνόσημο, όταν οι παίκτες που βρέθηκαν απέναντί τους είχαν 297. Ο Ρούμπεν Λόφτους-Τσικ ήταν εκείνος που έκανε τους συμπατριώτες του να παραμιλούν. Στα 21 του φυσικά δεν θεωρείται πια ταλέντο. Μέλος της Τσέλσι από τα 2004, ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στο Λονδίνο, όμως φέτος είναι η πρώτη σεζόν που παίρνει συνεχόμενα ματς. Όχι στους «Μπλε», αλλά στην Κρίσταλ Πάλας, που παλεύει για τη σωτηρία, δανεικός.
Απέναντι στην «Νασιονάλμανσαφτ» μπήκε σαν έτοιμος από καιρό, έχοντας μια ψυχολογική συμπεριφορά που μόνο σε πρωτάρη δεν ταίριαζε. Ντριμπλίτσες, ποδιές, κράτημα μπάλας, μεταβιβάσεις και γενικώς κινήσεις που έκαναν τη διαφορά. Πήρε τη φανέλα με το 10 και μαζί της την… μπαγκέτα, εκμεταλλευόμενος τους χώρους που του άνοιγε ο Έιμπραχαμ. Ήταν επίσης φανταστικός στον τρόπο που ανταποκρινόταν στο πρέσινγκ των αντιπάλων. Έφυγε από το Γουέμπλεϊ κερδίζοντας το χειροκρότημα, αλλά και τον τίτλο του MVP. Για ένα παιδί που έχει παίξει μόλις μερικούς μήνες συνεχόμενα ματς σε επίπεδο Premier, ήταν κάτι παραπάνω από παράσημο.
Loftus-Cheek with double nutmeg tho #ENGGER pic.twitter.com/WVdiWrUXgG
— FN (@Footballuno) 10 Νοεμβρίου 2017
Ο Λόφτους-Τσικ στα 21 του έχει ξεκινήσει μόλις 12 ματς στην καριέρα του βασικός. Ο Σανέ, για παράδειγμα, που έπαιζε αντίπαλος και πήγε σε ομάδα του Big 4 ως μεταγραφή με πάνω από 50 εκατομμύρια, έχει ξεκινήσει 57 φορές. Είναι 12 μέρες μεγαλύτερός του. Σε αυτές τις ηλικίες, το ταλέντο και η προσωπικότητα προφανώς χτίζονται σε συνθήκες κανονικού παιχνιδιού. Οι εμπειρίες και η τριβή κάνουν τη διαφορά. Ο Τσικ, από την άλλη, έχει περάσει από πολλά στάδια στην Τσέλσι. Έχει δει κινήσεις εμπιστοσύνης, αλλά τα φτερά του έχουν κοπεί πάρα πολλές φορές. Έκανε ντεμπούτο πριν από τρία χρόνια, περνώντας στη θέση του Φάμπρεγας στο Champions League, με αντίπαλο την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Αρκετοί περίμεναν ανάλογη εξέλιξη με τον Ισπανό. Όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά.
Τον Ιούνιο του 2015, ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ τον επέλεξε στην αποστολή της Εθνικής Κ-21. Είχε προωθηθεί πριν από μερικούς μήνες στην πρώτη ομάδα της Τσέλσι και ο Μουρίνιο τον πήρε μαζί του στην προετοιμασία και στα φιλικά της Αυστραλίας. Στο ματς με την Σίδνεϊ FC, τον άφησε εκτός 11άδας την τελευταία στιγμή, παρότι τον είχε ενημερώσει για το αντίθετο. Τον έβαλε αλλαγή και μετά από 27 λεπτά προχώρησε σε… αλλαγή στην αλλαγή, με τον Τζόρνταν Χιούτον. «Ο Ρούμπεν έλεγε ότι πονάει στη μέση, αλλά εγώ αισθανόμουν ότι είχε αυτόν τον πόνο μόνο όταν η Σίδνεϊ είχε τη μπάλα», δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα, κατηγορώντας τον ουσιαστικά για αδιαφορία και έλλειψη δουλειάς χωρίς τη μπάλα. Το όνομά του συνόδευε η τάση για σκαμπανεβάσματα. Κι όταν στην Αγγλία σου… βγει το όνομα, τα πράγματα είναι δύσκολα.
Ο ταλαντούχος μέσος ωστόσο άρπαξε τις λίγες ευκαιρίες που του δόθηκαν από τα μαλλιά στη διάρκεια της σεζόν και τον Φεβρουάριο του 2016 υπέγραψε νέο, πενταετές συμβόλαιο. Ο Κόντε είδε στο πρόσωπό του έναν δεύτερο επιθετικό και στην προετοιμασία τον έβαζε στο πλευρό του Κόστα. Ξανά όμως οι ευκαιρίες, πέραν κάποιων ματς στα Κύπελλα, ήταν ελάχιστες και ολιγόλεπτες. Φέτος, δεν χώρεσε στα πλάνα του Ιταλού και δόθηκε για πρώτη φορά δανεικός. Ο Ρόι Χόντσον του έδωσε το σημαντικότερο στοιχείο για την καριέρα του. Μια σχεδόν σταθερή θέση στην 11άδα. Και σε μια ομάδα που παλεύει για την σωτηρία, δείχνει πως εκτός από προσαρμοστικότητα στις ανάγκες του πλάνου του προπονητή, είναι και πολύ εργατικός.
Οι εμφανίσεις του είναι εξαιρετικές, όμως ο Γκάρεθ Σαουθγκέιτ δεν τον έμαθε σε αυτά τα 8 ματς που έχει παίξει συνολικά με την Πάλας φέτος. «Ο Ρούμπεν είναι ικανός για τα πάντα. Έχει τα σωματικά στοιχεία και μπορεί να χειριστεί τη μπάλα. Θα πάρει τεράστια αυτοπεποίθηση από αυτό. Είναι ένας παίκτης που παρακολουθώ να το κάνει από την ομάδα Κ-16 και παρά το μέγεθός και τον τρόπο που παίζει, δεν έχει πάντα την αυτοπεποίθηση που πρέπει. Σήμερα του πήρε 10 λεπτά να δει τριγύρω του και να καταλάβει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Έχει τόσο καλά χαρακτηριστικά, κορυφαία χαρακτηριστικά και γι’ αυτό είναι στην ομάδα», είπε ο Ομοσπονδιακός τεχνικός, ενώ αναφερόμενος στον Λόφτους-Τσικ και τους υπόλοιπους που πήρα το χρίσμα πρόσθεσε: «Δεν μου προκάλεσαν έκπληξη. Το έχουν δείξει στις μικρές ηλικίες και στην προπόνηση».
Ruben Loftus-Cheek came up with an amazing performance in his debut game for the Three Lions.
Much to the praise of everyone, RLC showed how good he is and could definitely be one of the torchbearers for England in the future.pic.twitter.com/rSLJ2NWToF
— Football Bloody Hell (@fbhfootball) 11 Νοεμβρίου 2017
Προφανώς το timing της καθιέρωσης ενός παιδιού που βγαίνει από την ακαδημία έχει πολλές παραμέτρους, μεταβλητές ανάλογα με την ομάδα, τον προπονητή, το υπόλοιπο έμψυχο δυναμικό, τη φόρμα του ίδιου του παίκτη, την ψυχολογία. Όμως ο MVP του αγώνα με την Γερμανία δείχνει ξανά, με εμφατικό τρόπο, ότι εκτός από τις «κακιές» Ομοσπονδίες, τους ανακυκλώσιμους ομοσπονδιακούς, την εκπαίδευση των προπονητών και το γενικότερο πλάνο του grassroots development, η διαμορφωθείσα κατάσταση στα κλαμπ της Premier League και η λογική που επικρατεί στη στελέχωση των ρόστερ, βάζει ξεχωριστά εμπόδια στην εθνική. Και όλο αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που αυξάνονται οι φωνές όσων θεωρούν ότι το μεταγραφικό μοντέλο σύντομα θα αποδειχθεί στην πράξη μη βιώσιμο. Το προαναφερθέν στατιστικό, λέει πολλά. Οι Άγγλοι που παρατάχθηκαν βασικοί στο Γουέμπλεϊ είχαν 101 συμμετοχές συνολικά, οι Γερμανοί 297. Και οι δύο ομάδες όμως είχαν ηλικιακό μέσο όρο τα 24 χρόνια και τους έξι μήνες. Οι βασικοί της «Νασιονάλμανσαφτ» είχαν 1.725 συμμετοχές συνολικά στην πρώτη κατηγορία σε συλλογικό επίπεδο, ενώ των «Τριών Λιονταριών» 1.022…
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
