Του Θάνου Σαρρή
Ένας από τους προπονητές που καλωσόρισαν τον Μαουρίτσιο Σάρι στον μαγικό κόσμο της Premier League ήταν ο Πεπ Γκουαρδιόλα, δηλώνοντας ότι η οπτική του θα βοηθήσει πολύ το αγγλικό ποδόσφαιρο. Ο Ιταλός ανταπέδωσε τη φιλοφρόνηση, δείχνοντας ότι ανάμεσά τους υπάρχει αλληλοσεβασμός και ίσως κάποια κοινά σημεία επαφής στη φιλοσοφία. Αυτό το τελευταίο, ήταν κάτι που αναγνώρισε και ο Πέδρο. «Είναι παρόμοιοι. Η έντασή τους, η φιλοσοφία. Αυτό είναι καλό. Το πιο σημαντικό είναι να προσπαθήσουμε πραγματικά σκληρά και να βάλουμε τις ιδέες του προπονητή στο μυαλό μας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα».
Η ταχύτητα είναι σημείο-κλειδί στο Sarri-ball, το οποίο ξεκίνησε πολύ ενθαρρυντικά στο Λονδίνο. Όπως τόνισε ο ίδιος ο Ιταλός τεχνικός όχι μόνο η ταχύτητα της μπάλας στην κατοχή, όπως επιθυμεί ο ίδιος, αλλά και στη σκέψη, στη νοοτροπία. Έχοντας στο μυαλό την ταχύτατη τριπλέτα στην επίθεση της Νάπολι με το υψηλό πρέσινγκ και τις κινήσεις στον κενό χώρο, καθώς και την περίπτωση του Μέρτενς, ο Πέδρο έδειχνε από την αρχή ως μια πολύ ενδιαφέρουσα μονάδα για τα πλάνα του και ήδη από την προετοιμασία έδειξε ότι το πλάνο του ταιριάζει γάντι.
Maurizio Sarri on the “mental speed” of his playing philosophy. Great response when asked where he got it from. pic.twitter.com/cM6UTNFTu1
— Modern Soccer Coach (@msceducation) 1 Σεπτεμβρίου 2018
Ο 31χρονος Ισπανός ανανέωσε το καλοκαίρι το συμβόλαιό του προς τέρψιν του Σάρι και το ξεκίνημα της σεζόν αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ο Πέδρο έχει πετύχει τρία γκολ σε τέσσερα ματς, περισσότερα από όσα πέτυχε πέρυσι σε 23 αγώνες. Η περσινή του ξηρασία ίσως έκανε αρκετούς να ξεχάσουν ότι το παιδί της Μασία, στην πρώτη του χρονιά στο Στάνφορντ Μπριτζ, είχε 13 γκολ και 12 ασίστ, βοηθώντας τους «Μπλε» να φτάσουν στην κατάκτηση του τίτλου, αν και δεν ήταν ακριβώς στα επίπεδα το παλιού του εαυτού. Απέδειξε ωστόσο ότι η απόδοσή του \δεν ήταν θέμα προσαρμογής στο βρετανικό ποδόσφαιρο ή απόδειξη πως η καριέρα του είχε πάρει την κάτω βόλτα. Ήθελε απλά την κατάλληλη διαχείριση σε αγωνιστικό και προσωπικό επίπεδο, καθώς και μια τακτική που να ταιριάζει στα χαρίσματά του. Το 2010/11, με τον Πεπ Γκουαρδιόλα στον πάγκο της Μπάρτσα, είχε 22 γκολ και 12 ασίστ.
H ανάδειξη του Μέρτενς στη Νάπολι είναι ένα case study με κοινά σημεία. Ο Βέλγος playmaker τοποθετήθηκε στο αριστερό φτερό των παρτενοπέι και «τάισε» με 12 ασίστς τον Ιγουαίν, προσθέτοντας και 13 γκολ. Μετά την πώληση του Αργεντινού στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο στόχος ήταν να κάνει το ίδιο με τον Μίλικ. Όμως ο Πολωνός φορ τραυματίστηκε σοβαρά και ο Σάρι έμεινε χωρίς σημείο αναφοράς στην επίθεση. Κατάφερε λοιπόν να μετατρέψει τον Μέρτενς σε κεντρικό επιθετικό, αλλάζοντας παράλληλα την προσέγγιση της τριπλέτας και των καθηκόντων της στο γήπεδο, προκειμένου να ταιριάξει σε ένα σχήμα που στην πραγματικότητα δεν είχε αυθεντικό εννιάρι. Πιεστικοί, με τον έναν να καταλαβαίνει απόλυτα το παιχνίδι του άλλου και με συνεχή κίνηση για τη δημιουργία διαδρόμων, οι Μέρτενς-Καγιεχόν-Ινσίνιε κατάφεραν να κάνουν τη Νάπολι τρομακτική για τις αντίπαλες άμυνες, ακόμα κι όταν εκείνες είχαν την κατοχή.
Πλέον, στους «Μπλε» ο Σάρι έχει τέσσερις παίκτες για τρεις θέσεις στην επίθεση. Τον Αζάρ, τον Μοράτα, τον Γουίλιαν και τον Πέδρο. Με δεδομένο ότι οι δύο πρώτοι είναι «σίγουροι» αριστερά και στο κέντρο της επίθεσης, ο Γουίλιαν έχει, με βάση τις προηγούμενες χρονιές, καλύτερη εκτελεστική δυνατότητα και ικανότητα να γυρίσει πίσω, να πάρει μπάλα, να βγάλει εκτός θέσεις τον μπακ και να ανοίξει χώρο για το όβερλαπ.
Ο Πέδρο όμως είναι ιδανικός για κρίσιμες ενέργειες στο επιθετικό 1/3. Έχοντας το playmaking, την επαφή με τη μπάλα και την αναζήτηση κενών χώρων στο DNA του, κινείται σε ιδανικό timing για να βρεθεί σε πλεονεκτικές θέσεις και είτε να σκοράρει, είτε να βγάλει τελική πάσα. Όπως έδειξε και απέναντι στην Άρσεναλ, στην Τσέλσι του Σάρι αρέσει πολύ το γρήγορο πάσινγκ γκέιμ. Συνεργασίες με τη μία ανάμεσα σε δύο ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα να εστιάζει πάνω τους η άμυνα και τελικός αποδέκτης να γίνεται ένας τρίτος, ο οποίος έχει ξεκινήσει κάθετο τρέξιμο στην πλάτη της. Επίσης βάζει στη δημιουργία και τον Μοράτα, που τραβιέται λίγο πίσω, σπάει σε κάποιον από τους μέσους (κυρίως στον μαέστρο Ζορζίνιο) και εκείνος βγάζει με τη μία στον επιθετικό που έχει κινηθεί στο χώρο που έχει αφήσει ο Μοράτα.
Ο Πέδρο δείχνει ότι μπορεί να ανταποκριθεί εξαιρετικά σε όλες τις περιπτώσεις, να έχει καλύτερες συνεργασίες με τους υπόλοιπους «Μπλε» σε πιο κεντρικές θέσεις και φυσικά να σκοράρει. Παράλληλα, έχοντας ήδη έναν παίκτη όπως ο Αζάρ, ο οποίος επίσης γυρίζει πίσω για να πάρει μπάλα και κινείται περισσότερο κοντά στον άξονα, παρέχει πλάτος από την αντίθετη πλευρά, προσφέροντας διαφρετικές επιλογές και κρατώντας τον Αθπιλικουέτα πίσω όταν ανεβαίνει ο Αλόνσο από την άλλη πλευρά. Eίναι επίσης απόλυτα προσηλωμένος στο πρέσινγκ. Και φυσικά, απολαμβάνει ξανά το ποδόσφαιρο, γεγονός που έχει αντίκτυπο στο παιχνίδι του.
Το αν θα χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή σε ρόλο κεντρικού επιθετικού, σε μια τριπλέτα χωρίς καθαρό φορ ίσως είναι κάτι που επιχειρηθεί στο μέλλον, είτε από ανάγκη είτε από σχέδιο. Προς το παρόν όμως ο Πεδρίτο πραγματοποιεί ένα ξεκίνημα βγαλμένο από τις όμορφες μέρες της Καταλονίας. Και ο Πεπ σίγουρα χαίρεται με αυτό.
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
