
Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Στα δικά μου μάτια, οι πρωταγωνίστριες ομάδες στην post-season της Σούπερ Λιγκ είναι οι εξής δύο. Ενας, ο Ολυμπιακός. Ο Ολυμπιακός είναι η μοναδική ομάδα στη χώρα που έχει δημιουργήσει στον εαυτό του το πολύτιμο περιθώριο, όλοι στο γκρουπ και περί το γκρουπ…να κάνουν όσα λάθη θέλουν. Μπορεί να ζήσει ο Ολυμπιακός, με αυτά. Να τα αφομοιώσει, και να προχωρήσει παραπέρα, δίχως αισθητές αναταράξεις.
Από τον σχεδιασμό του ρόστερ σε επιμέρους σημεία ως την επιλογή της εκάστοτε ενδεκάδας και του εκάστοτε πλάνου, στον Ολυμπιακό προϋπάρχει εκείνη η “βάση ποδοσφαίρου” που ακόμη και τα λάθη, τα κάνει να φαίνονται σωστά. ‘Η τα κάνει, να μη (πολυ)φαίνονται. ‘Η, αν φαίνονται, να μη πληρώνονται. Μιλάμε πάντα, στον εγχώριο ανταγωνισμό. Οσα τέτοιας υφής λάθη αλλού κάθε φορά υπερμεγεθύνονται, και αναλύονται μέχρις εξαντλήσεως, στον Ολυμπιακό προσπερνιούνται χάρη στην προϋπάρχουσα ορθή δομή.
Η δεύτερη πρωταγωνίστρια, είναι η Λαμία. Η ομάδα με την πιο χαμηλή market value. Πρωταγωνίστρια στην πραγματικότητα, και του δεύτερου γύρου της regular season και της post-season. Ολου του κομματιού, που περικλείεται στο τελευταίο τρίμηνο. Να κάνει μικρή ομάδα υπό πίεσιν τόσο παρατεταμένο ντεμαράζ, από τα μέσα Ιανουαρίου ως και σήμερα στα μέσα Απριλίου, αδυνατώ να θυμηθώ κάτι σε προηγούμενο. Σ’ αυτό το τελευταίο τρίμηνο, με σημαιοφόρο τον Ντέλετιτς η Λαμία επιτυγχάνει πράγματα που ξεπερνούν τις άλλες δύο ομάδες της περιφέρειας οι οποίες τράβηξαν το δικαιολογημένο ενδιαφέρον μας εφέτος, τον Βόλο και τον ΠΑΣ. Είναι συμπαγείς και συνεπείς, έχουν αρχή, έχουν μέση, έχουν τέλος, πιστεύουν, βγάζουν εκείνη την απίθανη ικανότητα απ’ όλα τα παιγνίδια να παίρνουν κάτι. Σε μια σειρά 17 εμφανίσεων ως και την ανατροπή-νίκη τη Δευτέρα στα Γιάννενα, ηττήθηκαν μόνον από τον Ολυμπιακό και από τον ΠΑΟΚ. Αν το πρωτάθλημα άρχιζε τον Ιανουάριο, τώρα δεν θα έπαιζαν στα πλέι-άουτ. Θα έπαιζαν στα πλέι-οφ.
Την Κυριακή, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός ήταν το ματς της ημέρας. Πάντοτε είναι “ματς της ημέρας” όταν παίζουν Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Ενδιαφέρει το +50% όσων Ελλήνων ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Αλλά το αποτέλεσμα της ημέρας, ήρθε στον αγώνα Αρης-ΑΕΚ. Κατά την ίδια συλλογιστική, την ερχόμενη Κυριακή ματς της ημέρας είναι ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός. Αλλά αποτέλεσμα της ημέρας, είναι αυτό που θα έρθει στον αγώνα Παναθηναϊκός-Αρης. Δύσκολα ξεμπλέκει κανείς το κουβάρι των τεσσάρων ομάδων. Τη μία Κυριακή, πέφτουν 3+5 γκολ στο κεφάλι του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ. Την επόμενη Κυριακή, πέφτουν 3+3 γκολ στο κεφάλι του Αρη και του Παναθηναϊκού. Αν πρόκειται να βρεις άκρη, δεν κοιτάζεις τα αποτελέσματα τόσο. Κοιτάζεις περισσότερο, το ποδόσφαιρο. Κοιτάζεις κυρίως, την αγωνιστική κατάσταση. Τη φόρμα, που λέμε. Αισθάνομαι πως φτάσαμε στη φάση της περιόδου που η φόρμα είναι πιο κρίσιμη από την κλάση.
Στη θεωρία, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ υπερέχουν σε κλάση. Κοιτάζοντας το ποδόσφαιρο όμως, ενόψει της τελικής ευθείας Αρης και Παναθηναϊκός δείχνουν πιο καλοβαλμένοι. Παρά τα 3+3 της Κυριακής, Αρης και Παναθηναϊκός έχουν ν’ ακουμπήσουν στο ποδόσφαιρό τους με μάλλον μεγαλύτερη ασφάλεια. Ο μεν Παναθηναϊκός οριστικά επανέφερε, από ένα είδος χειμερινής εξορίας, τη frontline Χατζηγιοβάνης/Μακέντα/Βιγιαφάνιες. Τράβηξε πολύν ανήφορο ο Παναθηναϊκός, με το εναλλακτικό τρίο Ν’Γκμπακοτό/Ιωαννίδης/Καμπετσής. Σήμερα η (επ)ανακάμψασα frontline Χατζηγιοβάνης/Μακέντα/Βιγιαφάνιες, ακμαία όσο ποτέ μες στη σεζόν, “κάνει διαφορά” στον ανταγωνισμό για τα εισιτήρια του Κόνφερενς Λιγκ. Ο δε Αρης, ναι, με την ΑΕΚ μέσα σε μισή ώρα τα έχασε όλα, clean sheet, passing, αυγά, πασχάλια, αλλ’ όχι επειδή (ξ)έχασε το ποδόσφαιρό του. Πιθανότατα, επειδή έχασε το μυαλό του. Εχασε το state of mind που αρμόζει στη συνθήκη.
Υποσυνείδητα παρασύρθηκαν και πίστεψαν οι παίκτες του Αρη πως ίσως, για μια φορά, θα μπορούσαν να το κάνουν…δίχως να ματώσουν. Εμαθαν πως όχι, αναίμακτα δεν μπορούν. Το έμαθαν βιαίως, με τρία γκολ σε 25 λεπτά. Που εφέτος, πουθενά κι από κανένα δεν δέχθηκαν τρία γκολ, όχι σε 25, ούτε σε 90 λεπτά. Αλλ’ αυτό δεν τους εμποδίζει ούτε απαγορεύει να επαναφέρουν, και το ποδόσφαιρό τους και το μυαλό τους. Ηδη από πέρυσι, καταγράφουν εντυπωσιακή μετάλλαξη για το καλύτερο. Πέρυσι μετά το οδυνηρό νοκ-άουτ με την ΑΕΚ στο κύπελλο, στα πλέι-οφ η αγωνία ήταν εάν θα συμπληρώσουν ενδεκάδα. Εφέτος μετά το οδυνηρό νοκ-άουτ με τον Ολυμπιακό στο κύπελλο, στα πλέι-οφ η αγωνία είναι εάν θα κρατήσουν τη δεύτερη θέση στην τελική κατάταξη. Μία θέση που “στα χαρτιά” αντιστοιχεί στον ΠΑΟΚ. Ο οποίος ΠΑΟΚ ωστόσο, εδώ και πενήντα μέρες, πρωτάθλημα παίζει, κύπελλο παίζει, με όποιον και να παίζει, όπου και να παίζει, κερδίζει μονάχα την ΑΕΚ. Κυριολεκτικά!
Και βέβαια, στο τέλος υπάρχει κι ο αστερίσκος που ενδέχεται να κάνει το κουβάρι μαλλιοκούβαρο. Μοιάζει αυτή τη στιγμή, ψιλό γράμμα. Προς το παρόν όμως, ο ΠΑΣ δεν έχει δώσει δικαίωμα να τον ξεγράφουμε από διεκδικητή του Κυπέλλου Ελλάδος…
Πηγή: Sport DNA


















