Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε σε δυο ντέρμπι στην Αθήνα, κάτι αναμενόμενο. Του συμβαίνει χρόνια. Η διαφορά είναι ότι φέτος ηττήθηκε από αντιπάλους που δεν έχασαν ευκαιρία (η ΑΕΚ, εκτός του γκολ είχε και ένα καλό σουτ του Γιόχανσον, ο Ολυμπιακός δεν είχε τίποτα) σκόραραν με μεγάλη δόση τύχης και στο μεγαλύτερο μέρος των δυο αναμετρήσεων, αμύνθηκαν μαζικά και του άφησαν τη μπάλα. Τον αντιμετώπισαν, δηλαδή, σαν να ήταν εκείνος το φαβορί. Η αλλαγή συσχετισμών στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι εμφανής. Αργά ή γρήγορα θα αποτυπωθεί και βαθμολογικά.
Ο ΠΑΟΚ δεν έχει νικήσει ακόμη εκτός έδρας φέτος και έχει σκοράρει μονάχα μια φορά σε πέντε αγώνες μακριά από την Τούμπα. Ούτε αυτό είναι πρωτοφανές για τον «Δικέφαλο» που παραδοσιακά αφήνει μεγάλο μέρος της δυναμικότητάς στη Θεσσαλονίκη. Είναι, όμως, επίσης και σταθερά άτυχος. Αν το δοκάρι στο τελευταίο λεπτό με τον Απόλλωνα Αθηνών γινόταν γκολ, αν η στραβοκλωτσιά στο γήπεδο της Λάρισας δεν κατέληγε στα δίχτυα του, αν ο Ολυμπιακός δεν έβαζε γκολ με καραμπόλα και ο Τζάλμα Κάμπος δεν σταματούσε σαν αμυντικός το πλασέ του Μάτος στο «Καραϊσκάκης», αν η ΑΕΚ δεν έβγαζε γκολ επίσης επειδή ευνοήθηκε από τις κόντρες και ο Πρίγιοβιτς έπιανε γεμάτη την προβολή στο τέλος, ο ΠΑΟΚ θα είχε και περισσότερους βαθμούς και καλύτερη ψυχολογία. Μέχρι στιγμής, όλες οι λεπτομέρειες του «κάθονται» ανάποδα και ό,τι είναι να πάει στραβά πηγαίνει.
Ο ΠΑΟΚ έχει το καλύτερο ρόστερ στην κατηγορία. Το δείχνει και στα παιχνίδια που χάνει, το δείχνει στην άδεια Τούμπα όπου έχει αρχίσει να αποδίδει καλό ποδόσφαιρο, το ξέρουν κατά βάθος φίλοι και εχθροί. Παρότι δεν μαγεύει με τη μπάλα που παίζει, έχει τακτική ισορροπία, έχει καλή άμυνα και όταν δεθεί περισσότερο σαν ομάδα, αποκτήσει ομοιογένεια και επιθετικούς αυτοματισμούς και μπει ο κόσμος στην εξίσωση, θα γίνει αυτομάτως πρώτο φαβορί για τον τίτλο. Άλλωστε παρά τα λάθη του καλοκαιριού, παρά το μέτριο ξεκίνημα, βρίσκεται σε απόσταση βολής από την κορυφή, έχοντας παίξει με Ολυμπιακό και ΑΕΚ εκτός έδρας.
Άρα, όλα καλά ρε παιδιά, σωστά; Κολοκύθια τούμπανα!
Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν πολλοί τρόπο να «μασκαρέψεις» την πραγματικότητα και να βαφτίσεις το κρέας – ψάρι. Στο τέλος της ημέρας όμως, και εφόσον δεν την αλλοιώσουν διάφοροι εξωγενείς παράγοντες, η πραγματικότητα θα βρει τρόπο να σε συναντήσει. Και η συνάντηση είναι συνήθως σκληρή. Σαν την «κουτουλιά» του ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ ας πούμε. Ένα – ακόμη – ξεγύμνωμα της μισής αλήθειας μέσα στην οποία ζούμε από την αρχή της σεζόν.
Διότι όλα – όσα σας ανέφερα στο ξεκίνημα , δεν είναι ψέματα. Είναι μισές αλήθειες. Ολόκληρη η αλήθεια αναδύθηκε στο διάστημα που ο ΠΑΟΚ έπαιξε με παίκτη παραπάνω απέναντι στην ΑΕΚ: Εκεί φάνηκε ότι το «καλύτερο ρόστερ» δεν διαθέτει έναν παίκτη να μεταδώσει ηρεμία και αυτοπεποίθηση στους υπόλοιπους. Η τακτική ισορροπία έγινε τακτικό μπέρδεμα, καθώς ουδείς κατάλαβε τι ακριβώς προσπάθησε να κάνει ο ΠΑΟΚ με 11 εναντίον 10 – να αμυνθεί, να επιτεθεί, τι; Και η επαναλαμβανόμενη εκτός έδρας ατυχία οφείλεται ξεκάθαρα στην αδυναμία της ομάδας να χειριστεί τις ειδικές συνθήκες που προκύπτουν στη διάρκεια ενός ενενηντάλεπτου.
Είναι, λοιπόν, αυτός ο ΠΑΟΚ φαβορί για τον τίτλο; Αστείο και να το συζητάμε.
Ουδεμία αλλαγή συσχετισμών (στα χαρτιά) δίνει πρωτάθλημα
Ούτε το καλύτερο ρόστερ (εξακολουθώ ακράδαντα να πιστεύω ότι είναι του ΠΑΟΚ) αρκεί.
Χρειάζονται πολλά πράγματα ακόμα, πέραν της ποιότητας – τσαγανό, εξυπνάδα, χαρακτήρας, ψυχραιμία, πάθος, ψυχικό δέσιμο, πίστη, αυτοπεποίθηση, επιμονή, σωστή νοοτροπία. Και ο ΠΑΟΚ δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής να διαθέτει σχεδόν τίποτα από αυτά.
Ναι, πράγματι, ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε από Ολυμπιακό και ΑΕΚ δίχως να είναι χειρότερός τους. Αλλά αυτό δεν συνιστά παρηγοριά. Συνιστά πρόβλημα. Αν έχανε επειδή ήταν χειρότερος, θα λέγαμε με σχετική σιγουριά ότι διαθέτει την ποιότητα να βελτιωθεί.
Τώρα που έχασε επειδή ήταν πιο μαλθακός, λιγότερο έξυπνος, λιγότερο «πρωταθλητής», το ερώτημα παραμένει βασανιστικά αναπάντητο: Διαθέτει την προσωπικότητα για να το γυρίσει;
Πηγή: Sport DNA
