Του Γιώργου Καραμάνου
Δεν είχε πολλά 24ωρα που είχε προσθέσει την 5η «Χρυσή Μπάλα» σε εκείνο το υπερλούξ δωμάτιο που ξεκουράζονται τα τρόπαιά του. Δεν είχε παρά ελάχιστα λεπτά που με δική του φαουλάρα είχε κρίνει ακόμα μία κούπα. Κι όμως ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν είχε κανένα πρόβλημα που δεν τον έχρισαν MVP. Η στιγμή που μπαίνει στο κάδρο για τη φωτογραφία και χαμογελάει, αν και μόλις του είχαν δώσει το ασήμι του 2ου καλύτερου, είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για τον νικητή. Με το φιλί, την αγκαλιά και την ειλικρινέστατη αναγνώριση του στον συμπαίκτη του λίγο μετά το φινάλε του τελικού του Μουντιάλ Συλλόγων, ο CR7 επιβεβαιώνει ότι ο Λούκα Μόντριτς ψηφίστηκε δίκαια ως σπουδαιότερος του τουρνουά. Ακόμα και το κορυφαίο ΕΓΩ της μπάλας αισθάνθηκε εκείνη τη στιγμή πως όφειλε να υποκλιθεί σε εκείνον που αντιπροσωπεύει το μεγαλείο της ταπεινότητας και της απλότητας του παιχνιδιού.
Αυτό είναι το μυστικό στο αγωνιστικό προφίλ εκείνου που θεωρείται στις μέρες μας ο πλέον σημαντικός μέσος. Η αλήθεια είναι ότι για να περιγράψεις τον δικό του τρόπο, οι λέξεις πρέπει να είναι απλές. Μόνο που στην περίπτωσή του δεν είναι εύκολο να βρεθούν οι κατάλληλες. Ισως παραφράζοντας τον Τσαρλς Μπουκόφσκι, να μπορούσαμε να του αποδώσουμε ότι: «Ιδιοφυΐα είναι η δυνατότητα να κάνεις κάτι πολύ βαθυστόχαστο με απλό τρόπο». Δεν έχει νόημα στην περίπτωσή του να αναλύσεις περισσότερα.
Μάλλον θα τον μειώσεις εάν π.χ. αρχίζεις να αραδιάζεις τα κλασικά τύπου… ο Μόντριτς είναι ένας πολυθεσίτης-πολυεργαλείο που μπορεί να καλύψει όλο τον άξονα στη μεσαία γραμμή. Του αρέσει από το να παίρνει την πρώτη μπάλα από την άμυνα μέχρι και το να μοιράζει κάθετες από το αντίπαλο ημικύκλιο στον σέντερ φορ. Διαθέτει εκπληκτική αίσθηση του χώρου, τέλειο κοντρόλ και τα δύο πόδια. Τα δοκιμάζει από μακρυά, πατάει περιοχή, βάζει το κορμί και το κεφάλι του στη φωτιά και τρέχει ακατάπαυστα. Αλλάζει κατευθύνσεις, κόβοντας απότομα το σώμα του και την μπάλα. Είναι που ισχύουν όλα τα παραπάνω κι ακόμα τόσα που δεν σκέφτηκες να αραδιάσεις. Αλλά δεν έχει σημασία, όσοι τον χαζεύουν, κατανοούν…
Luka Modrić in the CWC Final, imagine thinking he’s not the best midfielder on the planet.
pic.twitter.com/TNE89uvpcd— FergieTime (@SSIIIIUUUU) 17 Δεκεμβρίου 2017
Για να διδάσκονται οι κινήσεις και το μοίρασμα του παιχνιδιού που έκανε στον τελικό με την Γκρέμιο
Με κλεισμένα τα 32 του έχει καταστήσει την κάθε εμφάνισή μία διάλεξη για το πώς πρέπει να ασκείται το επάγγελμά του. Το πιο εντυπωσιακό όμως σε όλο αυτό που στήνει, είναι ότι ενώ δεν του το έχεις, σε κάθε σκηνή κάνει αυτό το πέταγμα στα τρία πρώτα μέτρα του σπριντ του και μοιάζει πιο αεικίνητος απ’ ότι, τον έχεις στο μυαλό σου. Το βραβείο που του έδωσαν το περασμένο Σάββατο, ήταν μία μικρή επιβράβευση για τη συμβολή του σε αυτή την επική περίοδο τίτλων που βιώνει η ομάδα του. Μία σπάνια χαρά που συνήθως την απολαμβάνουν ιστορικά οι επιθετικοί και όχι οι εργάτες από τη μέση και πίσω. Δεν γινόταν όμως να του το αρνηθούν.
Με κλεισμένα τα 32 του έχει καταστήσει την κάθε εμφάνισή μία διάλεξη για το πώς πρέπει να ασκείται το επάγγελμά του. Το πιο εντυπωσιακό όμως σε όλο αυτό που στήνει, είναι ότι ενώ δεν του το έχεις, σε κάθε σκηνή κάνει αυτό το πέταγμα στα τρία πρώτα μέτρα του σπριντ του και μοιάζει πιο αεικίνητος απ’ ότι, τον έχεις στο μυαλό σου. Το βραβείο που του έδωσαν το περασμένο Σάββατο, ήταν μία μικρή επιβράβευση για τη συμβολή του σε αυτή την επική περίοδο τίτλων που βιώνει η ομάδα του. Μία σπάνια χαρά που συνήθως την απολαμβάνουν ιστορικά οι επιθετικοί και όχι οι εργάτες από τη μέση και πίσω. Δεν γινόταν όμως να του το αρνηθούν.
Η Τότεναμ πήρε τον Κρόιφ των Βαλκανίων!» (σ.σ.: εξακολουθούν να τον αποκαλούν με αυτό τον τρόπο στην πατρίδα του). Κάπως έτσι έπαιζαν τα πρωτοσέλιδα στα αγγλικά ΜΜΕ, όταν τα Σπιρούνια αγόρασαν αντί 21 εκατ. από τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ τον Μόντριτς. Ηταν για να παραξενεύεσαι. Η αλήθεια είναι πως ελάχιστοι είχαν εικόνα του και οι Αγγλοι δεν συνηθίζουν τέτοιες ανόητες υπερβολές. Συνήθως είναι πιο επιφυλακτικοί και κυνικοί στους τίτλους τους. Αλλωστε ο Κροάτης ούτε καν στην ίδια θέση με τον κορυφαίο Ολλανδό όλων των εποχών παίζει ούτε και του μοιάζει αγωνιστικά. Μόνο αυτή η χαιτούλα, η μύτη (οι Ισπανοί τον αποκαλούν «το πουλί») και τα στραβά δόντια να ταιριάζουν φυσιογνωμικά.
Ωστόσο, περισσότερο δίκιο είχε μάλλον ο Ρόμπερτ Προσινέτσκι, ο οποίος εξηγώντας τότε σε Ισπανούς, παρουσίασε τον συμπατριώτη του με μία κλισέ φράση που όμως στην περίπτωση του επιβεβαιώθηκε στο έπακρο: «Ο Λούκα είναι από αυτά τα ακριβά αρώματα που τα συσκευάζουν σε μικρά μπουκαλάκια!» Και η αλήθεια είναι ότι αυτή, την πιο φινετσάτη από τις αγωνιστικές μυρωδιές, είχε την έμπνευση να την αγοράσει (δικαίωση Ζοσέ) και να τη φοράει η Ρεάλ…
Follow me: @jorgekaraman
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
