Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Το πέναλτι που δόθηκε στην ΑΕΚ στην Τρίπολη, στην καλύτερη για την Ένωση περίπτωση, ήταν αυστηρό ή έστω πέναλτι μεγάλης ομάδας. Στη χειρότερη (και αν έχει κάποια σημασία και κατά τη δική μου γνώμη) εντελώς ανύπαρκτο. Ο αμυντικός του Αστέρα περνάει το χέρι του μπροστά από τον Μάνταλο, όμως δεν τον ανατρέπει, απλώς τον ακουμπάει.
Η επαφή δεν είναι πέναλτι. Η ανατροπή είναι. Και ανατροπή δεν υπήρξε.
Επιπλέον, η μπάλα είχε κατά πάσα βεβαιότητα χαθεί, την ώρα που ο Μάνταλος αποφασίζει να πέσει. Με λίγα λόγια, ο Πέτρος Μάνταλος κάνει ξεκάθαρο θέατρο. Όχι τόσο εντυπωσιακό όσο το –εξώφθαλμο – θέατρο που έκανε μεσοβδόμαδα ο Λόπες στο ματς με τη Βίντι ας πούμε (δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι δημοσιογράφοι της ΑΕΚ που έκραξαν τον «σεσημασμένο θεατρίνο» Πρίγιοβιτς, θα κράξουν τους θεατρίνους της δικής τους ομάδας. Τι, όχι;), πάντως θέατρο. Και για την ιστορία, επειδή ο πάντα σοβαρός Ανδρέας Δημάτος (το εννοώ απολύτως) έγραψε στα social media ότι ακόμα και με VAR θα δινόταν πέναλτι, αφήνω αυτό εδώ για να υπάρχει (σφυρίχτηκε πέναλτι αρχικά, το πήρε πίσω ο ρέφερι με τη βοήθεια του VAR).
Άρα, ας μην ορκίζεται κιόλας, ο κύριος Δημάτος.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι λένε ότι ήταν πέναλτι, ας σκεφτούν το εξής; Η ΑΕΚ χάνει από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα (ή ακόμα χειρότερα στην «Αγιά Σοφιά») με τέτοιο σφύριγμα. Τι θα έλεγαν τότε; Και τι θα έγραφαν οι συνάδελφοι που ανακάλυψαν την Κυριακή τον κανονισμό; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι.
Εδώ συμβαίνει το εξής απλό: Προτού καν συμπληρωθούν δυο αγωνιστικές, το ελληνικό πρωτάθλημα έχει εξελιχθεί σε ένα πόλεμο χαρακωμάτων. Επικοινωνιακό προς το παρόν.
Η ΑΕΚ μέχρι στιγμής τα καταφέρνει από πέρυσι καλύτερα και σε αυτόν. Με συντονισμένη προσπάθεια, έχει ήδη στοχοποιήσει τον Πρίγιοβιτς ώστε να τον έχουν στο νου τους οι διαιτητές και να μην τον δίνουν σφυρίγματα εύκολα από εδώ κι εμπρός.
Και γενικώς, έχει κεντράρει τον ΠΑΟΚ ως «νέο χαλίφη», ενώ του πήρε το πρωτάθλημα – εξαιτίας των λαθών του ίδιου του ΠΑΟΚ αλλά και εξαιτίας – ενός γκολ που δεν μέτρησε μέσα στην Τούμπα, σε φάση ας πούμε 50-50 για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι (καθαρό γκολ ήταν, αλλά τέλος πάντων…).
Την ίδια στιγμή, με έναν περίεργο τρόπο και ενώ οι φήμες για την συνεργασία του μέγα παραγκάρχη Θωμά Μητρόπουλου με τον Μελισσανίδη δεν διαψεύδονται (και οι οπαδοί της ΑΕΚ, οι τόσοι «διαφορετικοί», ουδόλως μοιάζουν να ενοχλούνται), η ίδια η Ένωση καταφέρνει να παραμένει, περίπου στο απυρόβλητο.
Βεβαίως, η ζωή έχει τον τρόπο της να εκθέτει τους «βιαστικούς». Το θέατρο του Λόπες και του Μάνταλου και η σιωπή των ΑΕΚτσήδων σχετικά, δείχνει ότι τελικά το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ότι ο Πρίγιοβιτς εξαπάτησε τον διαιτητή και έκλεψε τους συναδέλφους του. Δεν ήταν, δηλαδή, ποτέ ηθικό. Η ηθική στο ελληνικό ποδόσφαιρο ξεχειλώνεται εύκολα, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες κάθε αφεντικού.
Το πρόβλημα ήταν ότι ο ΠΑΟΚ πήρε 3 βαθμούς αντί να γκελάρει. Κυρίως το πρόβλημα ήταν και είναι ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να παραμείνει στη γωνία και απολογούμενος.
Μπορώ να το δεχτώ , ακόμα κι αυτό, ως μέρος του πολέμου για τον οποίο έγραψα παραπάνω, και ο οποίος έχει ως έπαθλο μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ (ή την αύξηση των πιθανοτήτων για την είσπραξή τους).
Τη οικειοθελή συμμετοχή δημοσιογράφων σε τέτοιες πρακτικές, δεν μπορώ να αποδεχτώ με τίποτα.
Όπως την περασμένη εβδομάδα έγραψα ξεκάθαρα ότι το πέναλτι του «Πρίγιο» δεν υπήρχε, έτσι το γράφω ξεκάθαρα και τώρα: Όσοι , απεκδύονται με προθυμία τον ουσιαστικό ρόλο για να γίνουν πιόνια, είτε στο ένα στρατόπεδο, είτε στο άλλο ακολουθώντας γραμμές και διαστρεβλώνοντας βάναυσα την αλήθεια, είναι ακριβώς αυτό: Πιόνια. Και δεν είναι δημοσιογράφοι.
Αν δεν μπορείς να γράψεις ότι δεν ήταν πέναλτι του Πρίγιο, επειδή είσαι ΠΑΟΚ, ή ότι δεν ήταν πέναλτι του Μάνταλου, επειδή είσαι ΑΕΚ, αν δεν μπορείς να γράψεις ό,τι πιστεύεις κι ας μην είναι «ωφέλιμο» ή άρεστό στην ομάδα σου, τότε μείνε ΠΑΟΚ και ΑΕΚ και άσε τη θέση για κάποιον που και θέλει και μπορεί.
Ειδάλλως, στο τέλος θα δικαιωθεί μόνο ο Ολυμπιακός και οι διοικούντες τον, των οποίων η επικοινωνιακή τακτική διαφέρει των υπολοίπων: Δεν προσπαθούν στα αλήθεια να πείσουν ότι είναι καλύτεροι ή ηθικά ανώτεροι των άλλων.
Προσπαθούν να πείσουν απλώς ότι όλοι είναι τα ίδια σκ…α! Και δυστυχώς ΠΑΟΚτσήδες και ΑΕΚτσήδες κάνουν ό,τι μπορούν για να τους επιβεβαιώσουν.
Πηγή: Sport DNA
